Maria Medycejska, wł. Maria de' Medici (ur. 26 kwietnia 1575 we Florencji, zm. 3 lipca 1642 w Kolonii) – królowa Francji z rodu włoskich Medyceuszy, druga żona Henryka IV (od 1600). Sprawowała regencję, wraz z kardynałem Richelieu, w okresie małoletniości syna, Ludwika XIII.

Urodziła się we Florencji, we Włoszech jako jedno z ośmiorga dzieci Franciszka I Medyceusza Wielkiego, księcia Toskanii (1541–1587) i Joanny, arcyksiężniczki austriackiej (1548–1578). Tylko ona i jej siostra Eleonora Medycejska dożyły wieku dorosłego.

Małżeństwo z Henrykiem IV

5 sierpnia 1600 Maria poślubiła króla Henryka IV, zastąpiła jego pierwszą żonę – Małgorzatę de Valois. Ich małżeństwo nie należało do szczęśliwych. Henryk miał wiele kochanek, których stałą obecność Maria zmuszona była znosić. Mimo tego na świat szybko przyszedł następca tronu – Ludwik (27 września 1601). W ciągu dziesięciu lat małżeństwa Maria urodziła łącznie trzech synów i trzy córki, z których tylko jeden z synów nie dożył wieku dorosłego. Za życia Henryka IV nie odgrywała praktycznie żadnej roli politycznej, jej jedyną zasługą – w oczach męża – było urodzenie następcy tronu. Tylko dzięki temu Henryk nie unieważnił ich małżeństwa – pomimo intryg i nalegań niektórych z jego kochanek.

Król Henryk IV wraz z Marią i dziećmi