Lata 60.

Po udanym debiucie, poślubia reżysera Jeana-Gabriela Albicocco, który obsadził ją w kilku swoich produkcjach, w tym szczególnie cenionej adaptacji powieści Balzaca z cyklu Komedii ludzkiej- Fille aux yeux d'or (Złotooka dziewczyna). W 1963 zdecydowała się na karierę muzyczną. Zadebiutowała słynną piosenką Les vendanges de l'amour. W początkowym okresie jej twórczości estradowej powstały popularne we Francji przeboje nurtu yéyé: Viens sur la montagne, Katie cruelle, La tendresse. Szczególnie zapamiętane były: jej francuskojęzyczna przeróbka przeboju grupy The Rolling Stones – Paint it black oraz duetu Simon and Garfunkel – Sound of Silence. W 1967 ukazały się jej kolejne utwory: Ivan Boris et moi, Que calor la vida oraz Mon amour, mon ami. Ta ostatnia doczekała się coveru w wykonaniu Virginie Ledoyen w powstałym niedawno musicalu François Ozona – 8 kobiet.

Koniec lat 60. to chwilowy zastój w komercyjnej twórczości Marie Laforêt z powodu konfliktu z jej wytwórnią fonograficzną CBS, która odmówiła wydania proponowanych przez wokalistkę kołysanek jugosłowiańskich, określając je jako trudne i mało przystępne dla odbiorcy.

Lata 70.

Po wznowieniu współpracy z wytwórnią w 1973 powstał jeden z najpopularniejszych w dorobku artystki hit Viens viens. Utwór ten nawiązuje do dzieciństwa Marie Laforêt, kiedy to ojciec wokalistki pozostawił matkę dla innej kobiety. Po dużym sukcesie Viens viens oraz Il a neige sur yesterday Marie Laforêt stopniowo wycofywała się z kariery estradowej. Osiedliła się w Genewie, powtórnie wyszła za mąż – tym razem za agenta giełdowego – Erica van Lavandeyra.

Koniec kariery

W latach 80., ponad 40-letnia już Marie Laforêt powróciła do kariery aktorskiej. Wystąpiła w kilku francuskich i włoskich, dość mało znanych produkcjach oraz na deskach teatralnych. Obecnie jest stałym gościem w radiowym talk-show Laurenta Ruquiera On va s'gêner na antenie Europe 1.

Wybrane piosenki

Przypisy

Linki zewnętrzne