Marilyn Mazur - Polski Serwis Naukowy

Marilyn Mazur (ur. 18 stycznia 1955) – perkusistka, wokalistka, kompozytorka, tancerka, pianistka i liderka wielu zespołów muzycznych.

Biografia artystyczna

Marilyn Mazur urodziła się w Nowym Jorku, ale od 6 r. życia mieszkała w Danii. Jest polskiego i afroamerykańskiego pochodzenia. Karierę muzyczną rozpoczęła jako tancerka w Creative Dance Theatre w 1971 r. Jako kompozytorka i pianistka założyła swój pierwszy zespół Zirenes w 1973 r.

Od 1975 r. grała w licznych zespołach, z których najbardziej znanym był Six Winds z Alexem Rielem. Chociaż była samoukiem w grze na perkusji i instrumentach perkusyjnych, ukończyła także później Duńską Królewską Akademię Muzyczną. W 1983 r. zaczęła grać w jazzowym kwartecie z saksofonistą Uffem Markussenem.

Henry Cow – brytyjska grupa progresywnego i awangardowego rocka, zaliczana do kręgu tzw. brzmienia Canterbury lub sceny Canterbury (mimo że związani byli z miastem Cambridge). Zespół powstał w październiku 1968 r. i istniał do lipca 1978 r.
Arild Andersen (ur. 27 października 1945 roku), to norweski muzyk jazzowy, kompozytor i basista. Działalność artystyczną rozpoczał od współpracy z Janem Garbarkiem, występując z nim w latach 1967-1973. Andersen współpracował ponadto z takimi muzykami jak: Karin Krog, Marilyn Mazur, Phil Woods, Dexter Gordon, Hampton Hawes, Johnny Griffin, Sonny Rollins, Chick Corea oraz Apostolis Anthimos, Janusz Skowron, Krzysztof Dziedzic i Tomasz Szukalski.

Współpracowała następnie m.in. z takimi muzykami jak John Tchicai, Pierre Dørge z New Jungle Orchestra, Niels-Henning Ørsted Pedersen, Palle Mikkelborg, Arild Andersen, Eberhard Weber, Peter Kowald, Jeanne Lee, Lindsay Cooper (była członkini słynnej grupy Henry Cow).

Jako lider prowadziła także całkowicie żeńską grupę muzyczno-teatralną Primi Band.

Miles Dewey Davis III (ur. 26 maja 1926 w Alton w Illinois, zm. 28 września 1991 w Santa Monica w Kalifornii) – amerykański trębacz, lider grup jazzowych i kompozytor, uznawany za jednego z najbardziej znaczących i innowacyjnych muzyków dwudziestego wieku. Stał na czele niemal każdego istotnego etapu rozwoju jazzu od czasów drugiej wojny światowej po lata dziewięćdziesiąte. Pojawił się na wielu spośród ważnych nagrań bebopowych, był prekursorem jazz rocka i nagrał pierwszy cool jazzowy album. Był jedną z osób odpowiedzialnych za rozwój jazzu modalnego, a jazz fusion powstało w wyniku jego współpracy z innymi muzykami w późnych latach sześćdziesiątych i wczesnych siedemdziesiątych. Free jazz był jedynym powojennym stylem, na który Davis nie miał znaczącego wpływu, jednakże był później uprawiany przez niektórych muzyków występujących w zespołach Davisa. Nagrania, razem z dorobkiem koncertowym jego licznych grup, odegrały kluczową rolę w procesie akceptacji jazzu jako gatunku muzycznego o trwałej wartości. Słynął z ospałego, melodycznego stylu i lakonicznej, czasem konfrontacyjnej osobowości. Był symbolem potencjału komercyjnego muzyki jazzowej.
Jan Garbarek (ur. 4 marca 1947 w Mysen w Norwegii) jest saksofonistą norweskim, polskiego pochodzenia. Uważany za jednego z ważniejszych współczesnych muzyków jazzowych, a także za ojca skandynawskiej sceny jazzowej.

W 1985 r. współpracowała z Milesem Davisem. Ponownie była perkusistką w jego grupie w latach 1988 i 1989. W 1986 r. została perkusistką słynnej orkiestry Gila Evansa. W 1987 r. grała w Wayne Shorter Quintet.

Pod koniec lat 80. wzięła udział w projekcie "Oh Moscow" Lindsay Cooper. Występ zespołu realizującego ten program: Lindsay Cooper, Sally Potter, Alfred Harth, Hugh Hopper, Phil Minton, Elvira Plenar i Marilyn Mazur – został nagrany na 7 Międzynarodowym Festiwalu Muzyki Współczesnej w Victoriaville w Kanadzie 8 października 1989 r. i wydany w 1991 r.

Lindsay Cooper (ur. 3 marca 1951) – angielska kompozytorka, fagocistka, oboistka, saksofonistka i działaczka polityczna związana z awangardowymi i jazzowymi grupami brytyjskimi, głównie z kręgu sceny Canterbury
Gwinea (Guinée, Republika Gwinei – République de Guinée) – państwo w zachodniej Afryce nad Oceanem Atlantyckim, graniczące z Gwineą Bissau, Senegalem, Mali, Liberią, Wybrzeżem Kości Słoniowej i Sierra Leone.

W 1989 r. rozpoczęła realizowanie swoich dwóch projektów. Pierwszym jest Future Song, trwający do dziś, którego efektem jest album nagrany przez nią ze swoim septetem Pulse Unit i kilka innych. W projekcie tym na basie gra jej mąż Klavs Hovmann. Drugim projektem jest żeński kwartet perkusyjny Percussion Paradise.

W tym samym roku na Kopenhaskim Festiwalu Jazzowym wykonała z 40-osobowym zespołem swoją godzinną kompozycję o charakterze suity.

Konakry (fr. Conakry) – stolica Gwinei, leży w zachodniej części kraju, nad Oceanem Atlantyckim. Znaczna część miasta znjaduje się na wyspie Tombo.
Suita [z fr. następstwo, kolejność] – cykl utworów instrumentalnych. Suita powstała w baroku, ukształtowana przez klawesynistów francuskich, ale w różnych postaciach przetrwała do XX wieku.

W 1990 r. urodziła syna Fabiana. W 1991 r. rozpoczęła trwającą do dziś współpracą z Janem Garbarkiem. W 1994 ze swoim nonetem Pulse Unit wystąpiła na koncercie Jazzpar-prize.

W 1998 r. jej suita A Story of Multiplicity została nominowana do nagrody Nordic Council's Music Prize i ukazała się na albumie. W tym okresie rozpoczęła prowadzić serię koncertów dla dzieci pod nazwą Magic Concert.

W 1999 r. wystąpiła na pierwszym Biennale de Percussions z Conakry w Gwinei wspólnie z członkami Guinea Ballet Joliba. Także w tym roku wykonała swoją suitę Den Kuglerunde Jord z prawie 200 dziećmi na festiwalu w Hvidovre w pobliżu Kopenhagi. W 2001 r. współpracowała z norweskim big bandem Norske Store. W 2002 r. wykonała serię solowych koncertów dla dzieci.

Jazz na Starówce - plenerowy letni festiwal jazzowy odbywający się w Warszawie na Rynku Starego Miasta. Pierwsza edycja miała miejsce w 1994, a koncerty odbywają się w każdą sobotę lipca i sierpnia. Wstęp na wszystkie koncerty jest bezpłatny, festiwal korzysta z pomocy licznych sponsorów i patronów medialnych.
Niels-Henning Ørsted Pedersen (ur. 29 maja 1946 w Roskilde, zm. 19 kwietnia 2005 w Kopenhadze) był duńskim basistą jazzowym, znanym ze swojej imponującej techniki oraz stylu, postrzeganemu przez niektórych jako kontynuacja innowacyjnej twórczości Scotta La Faro. Zwany "wspaniałym Duńczykiem z niekończącym się imieniem", Pedersen był przez swoich fanów nazywany po prostu NHØP. Urodził się w Osted, nieopodal Roskilde, mieście położonym kilkadziesiąt kilometrów od Kopenhagi, w której to zmarł w 2005 roku na niewydolność serca.

W sierpniu 2008 wystąpiła na warszawskim festiwalu Jazz na Starówce.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)