Markis Salichow - Polski Serwis Naukowy

Markis Bikmułowicz Salichow, ros. Маркис Бикмулович Салихов (ur. 28 maja 1896 r. w Tawlino w Rosji, zm. 1 sierpnia 1946 r. w ZSRR) – generał major Armii Czerwonej, oficer Rosyjskiej Armii Wyzwoleńczej podczas II wojny światowej.

Pochodził z tatarskiej rodziny. W 1907 r. ukończył naukę w medresie, po czym pracował w rolnictwie. Od 1915 r. brał udział w I wojnie światowej jako szeregowy, a następnie podoficer. W lutym 1918 r. wstąpił do oddziału partyzanckiego, walczącego z białymi, który w 1919 r. został włączony do armii bolszewickiej. Markis B. Salichow do 1920 r. walczył na froncie wschodnim z wojskami adm. Aleksandra W. Kołczaka, zaś do 1921 r. na Ukrainie. W 1921 r. ukończył wojskową szkołę piechoty w Połtawie, po czym dowodził różnymi pododziałami strzeleckimi. W 1925 r. przeszedł kursy dowódcze w Leningradzie, zaś w 1932 r. – kursy broni pancernej. Do 1937 r. dowodził 173 pułkiem strzeleckim na Ukrainie. 24 grudnia 1935 r. awansował na pułkownika. Następnie został zastępcą dowódcy 60 Kaukaskiej Górskiej Dywizji Strzelców. 4 kwietnia 1940 r. w stopniu kombryga objął jej dowództwo. 4 czerwca tego roku awansował do stopnia generała majora. 29 czerwca 1941 r. wyrokiem trybunału wojennego frontu południowego został skazany na karę 10 lat więzienia po wojnie i degradację do stopnia pułkownika za utratę dowództwa dywizji. Powrócił jednak na swoją funkcję dowódcy 60 dywizji strzeleckiej.

II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci).

Kolaboracja (łac. ko - przedrostek oznaczający "razem, wspólnie" + łac. laborare - "pracować") - współpraca z nieprzyjacielem, okupantem; kolaborant, kolaboracjonista - współpracujący z wrogiem, zaborcą.

W sierpniu lub wrześniu przy przebijaniu się z okrążenia dostał się do niewoli niemieckiej i został osadzony w obozie jenieckim w Zamościu, a następnie w Hammelburgu w Bawarii. Podjął kolaborację z Niemcami. Od pocz. 1943 r. służył w Rosyjskiej Armii Wyzwoleńczej (ROA) gen. Andrieja A. Własowa. W maju 1945 r., przy próbie przedostania się na obszary zajęte przez wojska amerykańskie, został schwytany w Czechosłowacji przez Sowietów i przewieziony do ZSRR. 1 sierpnia 1946 r. skazano go na karę śmierci przez powieszenie, wykonaną jeszcze tego samego dnia.

Czechosłowacja (czes. Československo, słow. Česko-Slovensko lub Československo) – państwo w Europie Środkowej istniejące w latach 1918-1992. 1 stycznia 1993 w miejscu Czechosłowacji powstały dwa nowe państwa – Czechy i Słowacja. Kraj graniczył z Niemcami (1945-90: NRD i RFN), Polską, ZSRR (1991: Ukrainą), Rumunią (do 1939), Węgrami i Austrią. Stolicą Czechosłowacji była Praga.

Armia Czerwona, (Рабоче-Крестьянская Красная Армия, RKKA), od (ros. Советская армия, stosowane również tłumaczenie Armia Sowiecka) – siły zbrojne Rosji radzieckiej i Związku Radzieckiego, istniejące do grudnia 1991 (przemianowana m.in. na Siły Zbrojne Republiki Białorusi, Siły Zbrojne Federacji Rosyjskiej oraz Siły Zbrojne każdej z pozostałych republik ZSRR).

Linki zewnętrzne

Biografia gen. Markisa B. Salichowa (jęz. rosyjski)

Bibliografia

K. M. Aleksandrow, Офицерский корпус армии генерал-лейтенанта А. А. Власова 1944-1945, Moskwa 2001