|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Zmarł prof. Kornel Gibiński - nestor polskiej medycyny, wybitny autorytet w dziedzinie chorób wewnętrznych i farmakologii klinicznej. We wrześniu skończyłby 97 lat. Informacja o śmierci profesora znalazła się w sobotę na... Archeolodzy odkryli na wschodnim wybrzeżu Tunezji starożytny rzymski cmentarz, będący pierwszym znaleziskiem tego typu w krajach Afryki Północnej - informuje włoski serwis internetowy La Gazzetta del Mezzogiorno. Cmentarz odkryto w pobliżu pozostałości staroż... Kolejny, nieznany dotąd fragment umocnień zwanych "Wałami Śląskimi" o długości ok. 100 metrów odkryto w lesie pomiędzy wsiami Borowina i Witków w gminie Szprotawa (Lubuskie). Jak poinformował Maciej Boryna z Muzeum Ziemi Szpr... Ok. 275 tys. skanów historycznych dokumentów dotyczących m.in. organizacyjno-administracyjnej strony Powstań Śląskich, otrzymają 19 sierpnia od Centralnego Archiwum Wojskowego przedstawiciele Archiwum Państwowego w Katowicach. Uroczystość przekazania tej...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Maryla WolskaCzy wiesz że...? Józef Ruffer (ur. 18 marca 1878 r. w Żółkwi - zm. 1940 w Warszawie) - malarz, poeta liryczny. Przez kilkanaście lat przełomu XIX i XX w. był uczestnikiem poetyckich spotkań i dyskusji grupy nazwanej przez jej uczestników "Płanetnikami". Józef Ruffer studiował na Uniwersytecie Lwowskim filozofię. Po ukończeniu nauki podjął pracę w jednym z lwowskich gimnazjów jako wykładowca. Po stwierdzeniu przez lekarzy choroby płuc udał się na dłuższy pobyt do Włoch. Powrócił w 1907 roku i podjął naukę na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie oraz równolegle w Paryżu. Brak środków finansowych oraz problemy zdrowotne miały wpływ na fakt, że nigdy nie osiągnął pozycji znaczącego poety i twórcy literackiego. Był utalentowanym twórcą, czego dowodem był wydany w 1903 roku zbiór liryków "Posłanie do dusz", który zebrał bardzo pochlebne opinię. Ruffer przez swoje delikatne usposobienie i wrażliwość był określany jako "Santo Giuseppe". Wanda Młodnicka z domu Monné (ur. 1850, zm. 1923) – matka Maryli Wolskiej, polskiej poetki okresu Młodej Polski, żona malarza Karola Młodnickiego. Była miłością życia Artura Grottgera. Do dnia śmierci (13 grudnia 1867 r.) była jego narzeczoną. Wanda sprowadziła zwłoki artysty do Lwowa w dniu 4 lipca 1868 roku i pochowała go na Cmentarzu Łyczakowskim w miejscu, które kiedyś artysta wybrał podczas wspólnego spaceru. Wanda została pochowana na tym samym cmentarzu wraz ze swoją córką, mężem i zięciem. Artur Grottger (ur. 11 listopada 1837 w Ottyniowicach, zm. 13 grudnia 1867 w Amélie-les-Bains-Palalda) – polski malarz, jeden z czołowych przedstawicieli romantyzmu w malarstwie polskim, ilustrator, rysownik, znany z cyklu "kartonów" o powstaniu styczniowym. 
 
Maryla Wolska (ur. 13 marca 1873 we Lwowie, zm. 25 czerwca 1930 we Lwowie) – poetka polska okresu Młodej Polski. Była córką Wandy i Karola Młodnickich. Jej matka, Wanda (z domu Monné) była narzeczoną Artura Grottgera (do dnia jego śmierci tj. 13 grudnia 1867 r.), zaś ojciec – artystą malarzem i przyjacielem Grottgera. Wyrastała więc w atmosferze sztuki. Nawet rodzice chrzestni Maryli byli ludźmi sztuki: w jednej parze był malarz Henryk Rodakowski z pasierbicą Leonią Blühdorn, w drugiej poeta Kornel Ujejski z Leonią Sawczyńską. Nic więc dziwnego, że Maryla od młodych swoich lat uprawiała obie te sztuki. Cmentarz Łyczakowski − najstarsza zabytkowa nekropolia Lwowa, położona we wschodniej części miasta na malowniczych wzgórzach wśród specjalnie zaprojektowanego, starego drzewostanu tworzącego szereg alei. Jest miejscem pochówku wielu wybitnych, zasłużonych dla Polski i Ukrainy ludzi kultury, nauki i polityki. Na cmentarzu znajduje się wiele zabytkowych nagrobków o wysokiej wartości artystycznej, przedstawiających alegoryczne postaci i wizerunki zmarłych, a także liczne kaplice, edykuły, kolumny i obeliski, w różnych stylach.
Kornel Ujejski (ur. 12 września 1823 w Beremianach na Podolu, zm. 19 września 1897 w Pawłowie koło Lwowa), polski poeta, publicysta społeczny; nazywany często "ostatnim wielkim poetą romantyzmu". Willa Zaświecie u stóp lwowskiej Cytadeli, w pobliżu Ossolineum, gdzie mieszkała, była miejscem poetyckich spotkań grupy Płanetnicy, do której należał m.in. Leopold Staff, Edward Porębowicz, Józef Ruffer, Jan Zahradnik i Ostap Ortwin. Jej najpopularniejszym dziełem był tomik wierszy Dzbanek malin wydany w 1929. W swojej twórczości nierzadko wykorzystywała motywy impresjonistyczne. Z małżeństwa z przemysłowcem i wynalazcą inż. Wacławem Wolskim miała pięcioro dzieci: trzech synów (Ludwika, Kazimierza i Juliusza) oraz dwie córki (Beatę i Anielę). Najbardziej literacko utalentowany, najstarszy syn Ludwik został zamordowany w 1919 przez Ukraińców, najmłodszy - Juliusz zmarł w 1926. Beata (Obertyńska) była poetką i prozatorką, Aniela (Lela) Pawlikowska - malarką. Zakład Narodowy im. Ossolińskich – zasłużony dla polskiej nauki i kultury Instytut (do 1939 r. – łączył w sobie Bibliotekę, Wydawnictwo i Muzeum im. Lubomirskich), ufundowany dla Narodu Polskiego w 1817 roku przez Józefa Maksymiliana Ossolińskiego, otwarty w 1827 roku we Lwowie.
Aniela (Lela) Pawlikowska (ur. 11 lipca 1901 we Lwowie, zm. 23 grudnia 1980 w Londynie) – polska malarka, portrecistka i autorka ilustracji książkowych. Pochowana na cmentarzu Łyczakowskim w rodzinnym grobie Młodnickich i Wolskich. PublikacjeLinki zewnętrzneWacław Wolski herbu Lubicz (ur. 28 września 1865 w Brzeżanach koło Tarnopola, zm. 27 lipca 1922 we Lwowie) - polski inżynier, wynalazca i przedsiębiorca naftowy, obrońca Lwowa, odznaczony Krzyżem Walecznych, galicyjski działacz społeczny. Mąż poetki Maryli Wolskiej z domu Młodnickiej, z którą miał pięcioro dzieci m.in. poetkę i prozaiczkę Beatę Obertyńską, poetę Ludwika i malarkę Anielę (Lelę) Pawlikowską.
Ostap Ortwin, właśc. Oskar Katzenellenbogen (ur. 23 listopada 1876 w Tłumaczu, zamordowany wiosną 1942 we Lwowie) – polski dziennikarz i krytyk literacki.
Czy wiesz że...? beta Leopold Staff (ur. 14 listopada 1878 we Lwowie, zm. 31 maja 1957 w Skarżysku-Kamiennej) – polski poeta, tłumacz i eseista pochodzenia czeskiego, dwukrotnie odznaczony tytułem doktora honoris causa. Jeden z najwybitniejszych twórców literatury XX wieku, poeta laureatus. Przedstawiciel trzech epok: Młodej Polski, Dwudziestolecia międzywojennego oraz czasów powojennych. Początkowo związany z dekadentyzmem (Dzień duszy, 1903), później klasycysta (zaliczany czasem do szkoły parnasistów), a w ostatnim okresie twórczości - awangardzista (Wiklina, 1954). Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
