Masala czaj - Polski Serwis Naukowy

Filiżanka masala ćaj

Masala czaj (hindi मसाला चाय , trl. masālā ćāy ) - jest to najpopularniejsza, spotykana powszechnie również w świecie zachodnim, forma przygotowania aromatycznej indyjskiej herbaty ćaj o ostrym smaku. Słowo masala (मसाला) w języku hindi oznacza przyprawę.

Masala (znana również jako massala), hindi: मसाला masala - termin z języka hindustani, opisujący mieszankę różnych ziół i/lub przypraw, specyficzną dla kuchni indyjskiej. Najbardziej znana masala to curry i (dostępna również w Polsce) garam masala, a także masala ćaj - aromatyczna mieszanka używana do herbaty.

Darjeeling - wspólna nazwa dla gatunków herbaty, przeważnie czarnej, pochodzących z prowincji Dardżyling (ang. Darjeeling) i okolic. Uznawane za najlepsze z indyjskich gatunków herbat i jedne z najlepszych na świecie.

W Indiach każda rodzina kultywuje swoją własną metodę przygotowania masala ćaj. I chociaż nie istnieje jeden precyzyjny przepis, bazę stanowią:

czarna, mocna herbata, której smaku nie zniszczą liczne aromatyczne dodatki,

mleko,

słodycz uzyskiwana na przykład poprzez dodanie białego lub czarnego cukru, miodu, czy melasy,

przyprawy: kardamon, cynamon, imbir, pieprz, goździki i inne.

Chłopiec przygotowujący masala ćaj

Również sam proces przygotowania może być różny. Zazwyczaj jednak polega on na doprowadzeniu do wrzenia zestawu przypraw z dodatkami słodzącymi, a następnie dodaniu herbaty i mleka oraz ponownym doprowadzeniu do wrzenia, po czym pozostawieniu całości na kilka minut do zaparzenia.

Kolendra siewna (Coriandrum sativum L.) – gatunek rośliny jednorocznej należący do rodziny selerowatych (Apiaceae Lindl.). Pochodzi znad Morza Śródziemnego, lecz zaaklimatyzował się też w krajach chłodniejszych. W Polsce jest uprawiany, rzadko zdziczały lub zawleczony.

Język hindi – język z grupy indoaryjskiej języków indoeuropejskich, którym posługuje się jako pierwszym językiem 180 milionów osób, natomiast przy zaklasyfikowaniu jako dialekty hindi języków radźasthani, bihari oraz pahari (bez nepalskiego) aż 422 mln osób, czyli 41% mieszkańców Indii. Używany jest także w Nepalu (500 tys.), na Fidżi (300 tys.), na Mauritiusie i w Surinamie (po 100 tys.). Posługują się nim również hinduscy imigranci w Europie Zachodniej. Język hindi jest językiem urzędowym, od 1950 roku ogólnopaństwowym (angielski jest językiem pomocniczym) Republiki Indii, oraz jednym z 23 języków konstytucyjnych. W kilku indyjskich stanach i terytoriach: Uttar Pradesh, Uttarakhand, Himachal Pradesh, Harijanie, Madhya Pradesh, Biharze, Radżastanie oraz na terytorium stołecznym Delhi hindi (w wersji standardowej) jest oficjalnym językiem administracji stanowej oraz podstawowym językiem wykładowym w szkołach.

Proporcje składników mogą być zmieniane według indywidualnych gustów. Niektórzy wzbogacają smak tej herbaty dodając również takie przyprawy jak czarny pieprz w całości, czy kolendrę.

Przykładowy sposób przyrządzenia

Składniki:

2 szklanki wody,

2 szklanki mleka,

3 łyżeczki herbaty Assam lub Darjeeling (najlepiej sypana),

łyżeczka kardamonu sypkiego bądź parę ziaren lekko zmielonych,

6 goździków,

pół łyżeczki cynamonu,

szczypta imbiru,

8 łyżeczek cukru (według gustu 1-2 łyżeczki na 1 szklankę).

Mleko i wodę wlać do garnka, wsypać herbatę i wszystkie wymienione przyprawy oraz cukier. Wszystko razem doprowadzić do wrzenia (uwaga, żeby nie wykipiało). Po zagotowaniu, zmniejszyć ogień i jeszcze poczekać 2 do 5 minut aż herbata nabierze aromatu.

Asam (hindi असम, trb.: Asam, trl.: Asam; ang. Assam) – stan w północno-wschodnich Indiach ze stolicą w Dispur. Leży u stóp Himalajów i sąsiaduje ze stanami: Arunachal Pradesh, Nagaland, Manipur, Mizoram, Tripura i Meghalaya oraz z Bhutanem i Bangladeszem.

Herbata – napar przyrządzany z liści i pąków grupy roślin, nazywanych tą samą nazwą, należących do rodzaju . Polska nazwa herbata pochodzi od łac. herba thea. Rośliny uprawiane są w wielu krajach strefy zwrotnikowej, także poza Azją, dla pączków i liści, z których po uprzednim przygotowaniu (suszenie, czasami fermentacja) przyrządza się napar. Nazwą "herbata" określa się również napary z innych ziół, np. herbata rumiankowa, herbata paragwajska, herbata Rooibos.

Przed podaniem należy przelać przygotowany napój przez drobne sito, aby pozbyć się fusów i przypraw.

Zobacz też

mocha chai

bawarka