Maska nurkowa - Polski Serwis Naukowy

Nurek w masce pełnej

Maska jest elementem sprzętu płetwonurka pozwalającym widzieć ostro pod wodą. Wraz z fajką i płetwami stanowi część tzw. ABC. Maska umożliwia wyraźne widzenie dzięki warstwie powietrza między gałką oczną a wodą. Jednakże refrakcja, czyli załamanie promienia światła, powoduje, że obiekty pod wodą wydają się na ogół być 25% większe i 33% bliższe.

Szkło – według amerykańskiej normy ASTM-162 (1983) szkło zdefiniowane jest jako nieorganiczny materiał, który został schłodzony do stanu stałego bez krystalizacji.

Fajka (nazywana również rurką) służy do swobodnego oddychania przy powierzchni wody, bez konieczności podnoszenia głowy, pozwalająca na dowolnie długie pływanie z zanurzoną głową.

Należy odróżniać maskę nurkową od okularów pływackich. Okulary zakrywają tylko oczy, maska siega (co najmniej) na nos, co pozwala na wyrównanie ciśnienia wewnątrz z ciśnieniem wody. Niewyrównanie ciśnienia powoduje silne dociskanie maski lub okularów do twarzy i może prowadzić do uszkodzeń twarzy.

Silikony (l. poj. silikon, ang. silicone) – syntetyczne polimery krzemoorganiczne o strukturze siloksanów, w których wszystkie atomy krzemu podstawione są grupami alkilowymi (najczęściej metylowymi lub etylowymi) lub arylowymi (najczęściej fenylowymi). W zależności od warunków produkcji otrzymuje się je w postaci olejów bądź żywic silikonowych, a także elastomerów. Silikony mają jeszcze większą odporność chemiczną i termiczną od siloksanów, w których atomy krzemu połączone są z atomami wodoru.

Załamanie w fizyce to zmiana kierunku rozchodzenia się fali (refrakcja fali) związana ze zmianą jej prędkości, gdy przechodzi do innego ośrodka. Zmiana prędkości powoduje zmianę długości fali, a częstotliwość pozostaje stała.

Typy masek: z jednym szkłem posiadające jedno szkło do patrzenia, z dwoma szkłami tzw. dzielone, panoramiczne z 4-6 szkłami lub profilowane, pełne zakrywające całą twarz, umożliwiające podłączenie łączności podwodnej.

Konstrukcja masek w większości opiera się na szkle (bądź szkłach) osadzonych w plastikowej ramce, do którego przytwierdzony jest silikonowy kołnierz dopasowany do kształtu twarzy uniemożliwiający dostanie się wody do maski. Jeśli jednak woda dostanie się pod maskę, istnieje technika umożliwiająca usunięcie jej z maski; polega ona na dociśnięciu górnej części maski do twarzy i lekkim wydmuchnieciu powietrza z nosa. Powietrze zbiera się w górnej części maski i wypycha wodę. Szkło maski powinno być hartowane i dobrze zamocowane w obudowie, a silikonowy kołnierz miękki, wygodny i dobrze przylegający do twarzy.