Mastino I della Scala - Polski Serwis Naukowy

Herb rodu della Scala

Leonardino della Scala, znany jako Mastino I (ur. ? - zm. 17 października 1277 w Weronie) – kondotier włoski, członek werońskiego rodu della Scala. Był synem Jacopino della Scala. Został mianowany podestą Cerei i Werony w 1259. W 1260 został ustanowiony Kapitanem Ludu Werony (wł. Capitano del Popolo), a w latach 1261-1269 piastował urząd kapitana Domu Kupców (wł. Casa dei Mercanti), organu władzy zarządzającego komuną Werony.

Della Scala, albo Scaligeri - ród magnacki, który panował w Weronie przez sto dwadzieścia pięć lat, od 1262 do 1387. Za czasów Mastino I della Scala forma rządów w Weronie przeszła od komuny średniowiecznej do signorii, chociaż właściwe przejęcie władzy nastąpiło za jego brata, Alberto. Czasy Cangrande I to okres największej świetności i potęgi Werony. Panowanie rodu della Scala w Weronie zbiegło się z konfliktem między Gwelfami i Gibelinami. Władcy Werony starali się wykorzystać ją do osiągnięcia swoich celów, dlatego sprzymierzali się zazwyczaj z Gibelinami, a Cangrande I uznawany był nawet za przywódcę Ligi Gibelinów.
Konrad IV / Konrad Hohenstaufen – (ur. 25 kwietnia 1228 w Andrii, we Włoszech, zm. 21 maja 1254 w Lavello). Jako Konrad II był królem Jerozolimy od 1228 do 1254). Jako Konrad IV był królem Niemiec w latach 1237–1254. Jako Konrad I był królem Sycylii w latach 1250–1254.

Droga do władzy

Gdy do Werony dotarła wieść o śmierci Ezzelino III da Romano, który, mając za sobą poparcie cesarza Fryderyka, sprawował absolutną władzę w mieście, w wielkim pośpiechu wybrano na podestę Mastino della Scala. Pochodził on z rodziny kupieckiej, która trudniła się handlem wełną. Był człowiekiem o skromnym zachowaniu, często pokazywał się wśród ludu i uważał się za "człowieka z ludu, wybranego przez lud dla ludu". Jednak pod władzą Ezzelino wcale nie prowadził skromnego życia, czerpał bowiem korzyści z posiadłości klasztoru Santa Maria in Organo, a także był podestą Cerei. Ponadto jego rodzina zgromadziła pokaźny majątek handlując wełną. Po objęciu władzy nie nazwał się Panem Werony, ale "obrońcą". Aby pokazać życzliwość wobec ludu, polecił nadać sobie rangę Kapitana Ludu a nie Komuny.

Gibelini i Gwelfowie – stronnictwa polityczne rywalizujące we Włoszech między XII a XIII wiekiem, głównie w okresie zmagań cesarza Fryderyka II z papiestwem.
Elżbieta Bawarska (ur. ok. 1227 w Landshut, zm. 9 października 1273 w Tyrolu) – królowa Niemiec i Sycylii, córka księcia Bawarii Ottona II Wittelsbacha i Agnieszki, córki Henryka V, hrabiego palatyna Renu.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)