|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: W elektrowni Połaniec (Świętokrzyskie) ma powstać największy na świecie blok energetyczny opalany biomasą. Jego moc wyniesie 190 MW. Rozruch zaplanowano na koniec 2012 roku, a cała inwestycja pochłonie ponad miliard złotych. Jak poinformował PAP specjal... Brytyjsko-amerykańskiemu zespołowi naukowców udało się ujawnić za pomocą silnego mikroskopu strukturę chemiczną starożytnych skamielin. Odkryli, że nawet skamieliny datujące się na erę paleozoiczną, która trwała od około 542 do 251 milionó...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Masyw strzegomskiCzy wiesz że...? Ksenolit – fragment skały (porwak) różniący się od skały wulkanicznej, w której się znajduje. Najczęściej jest to fragment wyrwany przez magmę ze skał otaczających (porwak wulkaniczny), lub jego pozostałość. Pegmatyty – rodzaj skał magmowych charakteryzujących się szczególną mega- lub gigantokrystaliczną teksturą, wzbogaconych w pierwiastki niekompatybilne oraz minerały zawierające składniki lotne jak fluor, bor, fosfor i inne. Najczęstszym typem są pegmatyty granitoidowe, ale występują również pegmatyty gabrowe, sjenitowe, skał wysoko alkalicznych (pegmatyty agpaitowe i miaskitowe). Nazwa pochodzi od gr. pegma – silne łącze, stwardniałość, dla odwzorowania zwięzłości granitu pismowego. Skała opisana po raz pierwszy w 1813 roku przez R.J Haüyego. Masyw strzegomski (zwany też masywem Strzegom-Sobótka) - jednostka geologiczna na bloku przedsudeckim. Masyw granitoidowy Strzegom-Sobótka zbudowany jest z kilku niewielkich plutonów o składzie: granitu hornblendowo-biotytowego, granitu biotytowego, granodiorytu biotytowego oraz granitu dwułyszczykowego. Masyw strzegomski od południowego wschodu graniczy z blokiem Gór Sowich (blokiem sowiogórskim), od wschodu sąsiaduje z masywem Ślęży. Od północy i południowego zachodu osłonę masywu stanowią staropaleozoiczne skały metamorficzne metamorfiku kaczawskiego (strefy kaczawskiej) i metamorfiku Imbramowic. Masyw strzegomski na północnym zachodzie przylega do sudeckiego uskoku brzeżnego, który oddziela go od Gór Kaczawskich. Uskok brzeżny sudecki – strefa nieciągłości oddzielająca Sudety od Przedgórza Sudeckiego i Niziny Śląskiej, a pod względem geologicznym Sudety od bloku przedsudeckiego. Biegnie w kierunku ESE–WNW. Ciągnie się od okolic Vidnavy (Republika Czeska) do Złotoryi. Dalszy przebieg uskoku na wschód i na zachód jest hipotetyczny. W czasie orogenezy alpejskiej, wzdłuż płaszczyzny uskoku, nastąpiło podniesienie Sudetów w stosunku do przedpola, jednak jego historia jest prawdopodobnie dużo starsza.
Granit strzegomski – potoczna nazwa głównej skały wchodzącej w skład jednostki geologicznej masyw strzegomski (masyw Strzegom-Sobótka) na bloku przedsudeckim (Przedgórzu Sudeckim). Granit strzegomski odznacza się barwą jasnoszarą, strukturą średnioziarnistą, teksturą bezkierunkową. Składa się głównie z plagioklazu, kwarcu i biotytu. Występują w nim liczne ciała pegmatytowe, maficzne enklawy magmowe, ksenolity oraz szliry zbudowane z ciemnych minerałów. Pocięty jest młodszymi żyłami aplitów oraz żyłami kwarcowymi. Ze skał masywu strzegomskiego zbudowane jest podłoże zachodniej części Przedgórza Sudeckiego – Wzgórz Strzegomskich, Równiny Świdnickiej oraz Masywu Ślęży. Równina Świdnicka (332.12) – wg podziału fizycznogeograficznego Jerzego Kondrackiego i W. Walczaka mezoregion wchodzący w skład Przedgórza Sudeckiego. Obejmuje środkową część Przedgórza. Jest to obszar położony na północ od właściwych Sudetów, oddzielony od nich wyraźną linią tektoniczną (uskok brzeżny sudecki). Od północnego wschodu graniczy z Niziną Śląską, od południowego wschodu i południa z Masywem Ślęży, od południowego zachodu z Obniżeniem Podsudeckim i od północnego zachodu ze Wzgórzami Strzegomskimi.
Minerał (fr. minéral, od celt. mina – kopalnia) – pierwiastek lub związek chemiczny będący normalnie ciałem krystalicznym, którego struktura ukształtowała się w wyniku procesów geologicznych. Do minerałów zalicza się także:
Bibliografia
Czy wiesz że...? beta Blok przedsudecki - jednostka geologiczna w południowo-zachodniej Polsce. Od południa graniczy z Sudetami linią uskoku sudeckiego brzeżnego; od północy z monokliną przedsudecką i monokliną śląsko-krakowską linią uskoku środkowej Odry; od zachodu graniczy z perykliną Żar; od wschodu ze strefą śląsko-morawską. Zbudowany ze skał metamorficznych i magmowych. Przykryty częściowo skałami osadowymi wieku od permu do plejstocenu, których miąższość rośnie ku północy.
Tekstura - w sensie ogólnym oznacza cechę powierzchni przedmiotu, wrażenie, które odczuwa się za pomocą dotyku. Teksturą nazywa się też charakterystyczne dla danego materiału powtarzalne wzory na powierzchni przedmiotów, jak np. słoje drewna.
Szliry – smugi o nieostrych granicach w skałach magmowych różniące się od otaczającej skały barwą – ciemniejszą albo jaśniejszą. Różnica ta jest spowodowana odmiennym składem nineralnym, gdyż szliry swoje powstanie zawdzięczają przeobrażeniu i częściowemu roztopieniu ksenolitów albo autolitów. Zazwyczaj szliry różnią się też od skały otaczającej teksturą. Często szliry mają wydłużone kształty z powodu ruchu magmy i są wykorzystywane do określania kierunku jej przemieszczania.
Przedgórze Sudeckie (cz. KrkonoÅ¡sko-jesenické podhůřÃ, Sudetské podhůřÃ, niem. Sudetenvorland) (332.1) — obszar (makroregion) poÅ‚ożony na północ od wÅ‚aÅ›ciwych Sudetów, bÄ™dÄ…cy z nimi w Å‚Ä…cznoÅ›ci, jednak oddzielony od Sudetów wyraźnÄ… liniÄ… tektonicznÄ… (uskok brzeżny sudecki).
Pofałdowana równina - najwyższe wzniesienie: Ślęża 718 m n.p.m.
Biotyt – minerał z gromady krzemianów, należący do grupy mik (łyszczyków). Jego nazwa pochodzi od nazwiska francuskiego fizyka Jeana Baptiste’a Biota.
Metamorfik kaczawski (strefa kaczawska) - jednostka geologiczna (tektoniczna) o dość niewyraźnych granicach i charakterze. Jej część leży w Sudetach, część natomiast na bloku przedsudeckim. Część północno-wschodnia, leżąca na bloku przedsudeckim, jest w znacznej mierze przykryta młodszymi osadami, głównie trzeciorzędowymi i czwartorzędowymi, spod których odsłania się wyspowo. Najdalej na północ i wschód wysunięte fragmenty metamorfiku kaczawskiego znane są jedynie fragmentarycznie z głębokich wierceń.
Masyw Ślęży (332.13) – najbardziej na północ wysunięty fragment Przedgórza Sudeckiego, wraz z nim należący do geograficznej podprowincji Sudetów. Masyw jest także najwyższym wzniesieniem Przedgórza Sudeckiego (szczyt Ślęży ma wysokość 718 m n.p.m.). Przewyższa otaczające go równiny o ponad 500 metrów, stąd wydaje się niezwykle monumentalny. Przy dobrej widoczności widoczny jest ze Wzgórz Trzebnickich, a także ze Śnieżnych Kotłów, Śnieżki, Śnieżnika, Keprnika i Vozki. Masyw przypomina nieco rozczłonkowaną i zdeformowaną literę Y, można w nim wyróżnić trzy wyraźne części: Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
