|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Dorota ZbiÅ„kowska – po. Dyrektora Pionu Wdrażania Funduszy w OÅ›rodku Przetwarzania Informacji (OPI) – Instytucji WdrażajÄ…cej dziaÅ‚ania 1.3 i poddziaÅ‚ania 1.1.1, w ramach osi priorytetowej „Badania i rozwój nowoczesnych technologii” Programu Op... Jeden z najpotężniejszych na Å›wiecie mikroskopów elektronowych Titan Cubed G-2 60-300 uruchomiono na Akademii Górniczo - Hutniczej. UrzÄ…dzenie o olbrzymiej mocy i doskonaÅ‚ej rozdzielczoÅ›ci pozwala na badanie najmniejszych elementów struktur metali, zwiÄ…zków chemicznych... Bruce Beutler, Jules Hoffmann oraz Ralph Steinman zostali w poniedziaÅ‚ek laureatami Nagrody Nobla w dziedzinie medycyny i fizjologii 2011. OkazaÅ‚o siÄ™ jednak, że Steinman zmarÅ‚ 30 wrzeÅ›nia, o czym nie wiedziaÅ‚ przyznajÄ…cy nagrodÄ™ Komitet Noblowski. Nazwiska laureatów og... Fundacja Noblowska zdecydowaÅ‚a w poniedziaÅ‚ek wieczorem, że Ralph Steinman - jeden z trzech tegorocznych laureatów Nobla w dziedzinie medycyny - pozostanie laureatem, mimo że zmarÅ‚ trzy dni przed ogÅ‚oszeniem przyznania mu tego wyróżnienia. "NagrodÄ™ Nobla... W gÅ‚owie mamy kilka komputerów, a nie jeden - w ten sposób teoriÄ™ inteligencji wielorakich tÅ‚umaczyÅ‚ w czwartek w Kielcach nauczycielom jej twórca prof. Howard Gardner z Uniwersytetu Harvarda. WedÅ‚ug niego mamy kilka inteligencji.Psycholog przyjechaÅ‚ do Pols...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 MasztCzy wiesz że...? Kecz - typ osprzętu żaglowego, oraz współczesny typ żaglowca noszącego ten osprzęt. Dwumasztowy (grotmaszt, bezanmaszt), o pierwszym maszcie wyższym, noszący na wszystkich masztach ożaglowanie skośne, tylny maszt znajduje się w obrębie konstrukcyjnej linii wodnej. Stenga - drzewce stanowiące na żaglowcu część dłuższego masztu, czyli część masztu wieloczłonowego. Pierwsza stenga jest przymocowana do końcowej części kolumny masztu, do niej może być przymocowana w taki sam sposób następna i jeszcze następna. I tak: Wanta (z niem. want) to lina należąca do olinowania stałego, stabilizująca maszt w pionie w płaszczyźnie zbliżonej do płaszczyzny poprzecznej względem płaszczyzny symetrii statku. Spina górną część masztu z burtą. Wanty występują symetrycznie parami na obu burtach, a na większych jachtach i żaglowcach jest ich zwykle kilka par w niedalekiej odległości od siebie na burcie. Ponadto z jednego miejsca na burcie wychodzi zwykle kilka want dochodzących do masztu na różnych wysokościach (np. do miejsc łączenia elementów masztu wieloczłonowego, lub do rozpórek want biegnących wyżej). Jeśli want jest kilka, to mogą być połączone poprzecznymi linami (wyblinkami) tworzącymi szczeble drabinki umożliwiającej wspinanie się na maszty. 
Maszt – pionowe drzewce ustawione przeważnie w osi jednostki pływającej o napędzie żaglowym, którego podstawowym zadaniem jest stawianie na nim żagli i przenoszenie działania siły aerodynamicznej na kadłub jednostki. Masztów może być jeden lub więcej, a wtedy kolejne są umieszczone zazwyczaj w osi symetrii kadłuba jeden za drugim. Czasem na katamaranach każdy kadłub ma własny maszt (maszty występują obok siebie), natomiast maszty niesymetrycznie umieszcza się na przykład na jednostkach z jednym pływakiem bocznym (proa). Olinowanie – na żaglowcu jest to system lin, najczęściej znajdujących się powyżej poziomu pokładu jednostki. Olinowanie stanowi obok omasztowania i ożaglowania część takielunku. Dzieli się na:
Grotmaszt, ang. Main-mast – główny maszt na każdym statku wodnym o napędzie żaglowym. Jest nim maszt – jedyny, najwyższy, lub z innych powodów najważniejszy. Maszty dzielimy na jednolite lub dzielone (składające się z kilku połączonych ze sobą części). Najpopularniejsze wykonane są z profilu aluminiowego – ze względu na korzystny współczynnik: waga-wytrzymałość-cena. W starszych łodziach stosowane były maszty drewniane, w łodziach wyczynowych (regatowych) stosuje się włókno węglowe, włókno szklane i żywice epoksydowe. Na dużych jachtach krążowniczych stosowane są też maszty stalowe (ze względu na niską cenę, bardzo wysoką wytrzymałość i łatwość obróbki, np. spawania okuć). Wraz z wprowadzaniem epoksydów o coraz większych wytrzymałościach, przy jednoczesnym braku utraty elastyczności pod koniec lat 90. XX wieku, nastąpił wielki powrót masztów drewnianych do żeglarstwa regatowego, choć raczej prawidłowo powinno się je nazywać masztami kompozytowymi, ponieważ oprócz drewna, zbudowane są z obu wymienianych wcześniej włókien oraz nasycane są żywicami. Stermaszt (rzadsza nazwa: krojcmaszt[potrzebne źródło]) – ostatni maszt na żaglowcach minimum trzymasztowych, pod warunkiem, że znajduje się na nim ożaglowanie rejowe. Ożaglowanie to może zajmować cały maszt lub tylko wyższe piętra żagli, współdzieląc lub oddając niższe piętra ożaglowaniu skośnemu. Stermaszt występuje wyłącznie na żaglowcach typu fregata.
Omasztowanie - część osprzętu żaglowego służąca do podnoszenia, rozpinania i ustawiania żagli. Przez całe wieki drzewca były wykonywane z drewna. Obecnie produkowane są ze stopów metali lekkich (głównie glinu), oraz (rzadziej) materiałów kompozytowych, takich jak laminaty i włókna węglowe, oferujące dużą wytrzymałość przy jednoczesnej redukcji masy. Początkowo przekrój masztu był okrągły, obecnie stosuje się przekroje obłe, przypominające symetryczne profile lotnicze, które zapewniają większą sprawność układu maszt-żagiel. Z tego powodu w żeglarstwie regatowym używa się także masztów obrotowych. NazewnictwoMaszty mają swoje nazwy. Najczęściej są to fokmaszt, grotmaszt i bezanmaszt. Jeżeli wiadomo że chodzi o maszt, nazwy skracamy do fok, grot i bezan. W niektórych przypadkach ostatni maszt nazywany jest stermasztem. Od nazw masztów nazywa się takielunek związany z tym masztem. I tak, główny żagiel na grotmaszcie to grotżagiel, inne to grotmarsel, grotbramsel itd. Takielunek – termin żeglarski oznaczający tę część osprzętu żaglowego na statku wodnym o napędzie żaglowym, która jest aktualnie rozmieszczona na jednostce w celu użytkowania. Termin ten stosowany jest w kilku zakresach:
Fokmaszt - pierwszy maszt od strony dziobu znajdujący się na większości jednostek pływających o napędzie żaglowym, posiadających co najmniej dwa maszty. Wyjątkiem są tylko jednostki dwumasztowe, posiadające pierwszy maszt wyższy od drugiego - w tym wypadku pierwszy maszt nazywany jest grotmasztem (a drugi bezanmasztem). BibliografiaZobacz teżBezan (bezan maszt, bezan żagiel), ang. mizzen, mizzen mast - na jednostce żaglowej co najmniej dwumasztowej to nazwa tylnego masztu pod warunkiem, że na tym maszcie jest noszone wyłącznie ożaglowanie skośne (suche) - np. na jolu, keczu, barkentynie, barku. Na brygantynie tylny maszt to zwykle grot (maszt), podobnie na brygu. Generalnie jeżeli jednostka dwumasztowa ma tylny maszt wyższy lub równy jak przedni (np. szkuner) to maszt ten nazywa się grot (maszt), a przedni maszt to fok (maszt).
Kolumna masztu – dolna część masztu wieloczłonowego (por. stenga), a także dolny (czyli od pięty do najniższego piętra salingów lub do najniższej rei) fragment masztu nie składającego się z wielu drzewc.
Czy wiesz że...? beta Wyblinka (drablinka) – na żaglowcu jest to krótka linka łącząca poziomo dwie sąsiednie wanty, tworząca w ten sposób szczebel drabiny linowej wykorzystywanej do wspinania się na maszt (najczęściej do dotarcia do platformy salingu, czyli miejsca łączenia się elementów masztu wieloczęściowego, lub do innego charakterystycznego miejsca ma maszcie, np. do odejścia rozpórek). Wanty z wyblinkami tworzyły charakterystyczny element wyglądu starych żaglowców. Do dziś popularne są na żaglowcach szkolnych i stylizowanych na stare, oraz tam, gdzie konstrukcja masztu uniemożliwia przymocowanie do samego masztu odpowiednich uchwytów-stopni.
Drzewce - ang. spar - element składowy takielunku w żeglarstwie. Materiał, z którego obecnie wykonywane są drzewca jest wbrew nazwie dowolny, najczęściej: stopy aluminium, kompozyty).
Włókno węglowe (włókno karbonizowane) – włókno powstające w wyniku kontrolowanej pirolizy poliakrylonitrylu i innych polimerów organicznych, składające się prawie wyłącznie z rozciągniętych struktur węglowych podobnych chemicznie do grafitu.
Szkuner – typ osprzętu żaglowego lub żaglowiec noszący ten typ osprzętu. Posiada dwa lub więcej masztów o ożaglowaniu skośnym. Przy dwóch masztach pierwszy jest niższy lub równy drugiemu.
Katamaran, dwukadłubowiec – statek wodny posiadający dwa połączone sztywno kadłuby umieszczone równolegle względem siebie. Katamarany budowane są w różnych rozmiarach, od dużych jednostek oceanicznych po małe, nie przekraczające 5 m długości jachty. Mogą być zarówno jednostkami silnikowymi, jak i napędzanymi żaglami lub wiosłami. Katamarany mogą należeć do grupy jachtów mieczowych, balastowych, jak i balastowo-mieczowych. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
