Podpora – miejsce (najczęściej węzeł) konstrukcji, w którym znane jest jej przemieszczenie (najczęściej zerowe), bądź zależność pomiędzy przemieszczeniem, a reakcją (podpora podatna).

Wiatr – poziomy lub prawie poziomy ruch powietrza względem powierzchni ziemi. Wiatry są wywołane przez różnicę temperatur oraz różnice w ukształtowaniu powierzchni. Termin wiatr jest używany w meteorologii prawie wyłącznie na określenie horyzontalnej składowej wiatru. Istnieje jednak składowa pionowa wiatru i wtedy jest tak nazywana. Wiatr może wiać z obszarów wyższego ciśnienia do obszarów niższego ciśnienia, ale w średnich szerokościach geograficznych, ze względu na siłę Coriolisa, wiatr wieje zazwyczaj równolegle do linii takiego samego ciśnienia (wiatr geostroficzny). Wiatr jest jednym ze składników pogody, w tym celu podaje się prędkość wiatru (w m/s lub km/h) i kierunek, z którego wieje. Należy zachować uwagę przy używaniu terminologii kierunku wiatru: meteorolodzy pod nazwą wiatry zachodnie rozumieją wiatr wiejący z zachodu, podczas gdy "zachodni prąd oceaniczny" to prąd płynący na zachód (czyli różnica o 180 stopni w definicji kierunku).

Belka – w budownictwie poziomy lub ukośny element konstrukcyjny przyjmujący obciążenia z powierzchni poziomych i przenoszący je na podpory (ściany, słupy, filary, kolumny). Belka pracuje na zginanie i ścinanie (w belkach, zwłaszcza w elementach ukośnych występują także naprężenia rozciągające lub ściskające). Może być wykonana z drewna, stali, betonu, żelbetu, czasem z kamienia. Belką nazywamy także element prętowy zakrzywiony w planie. Nie jest belką element przenoszący obciążenia tylko wzdłuż jej osi.

Odciąg - element konstrukcyjny masztu, rodzaj cięgna służącego przenoszeniu obciążeń poziomych. Zwykle stosowane przy masztach radiowych, żaglowych, turbinach wiatrowych, namiotowych i innych. Jeden koniec odciągu jest połączony przegubowo z konstrukcją masztu (w miejscu mocowania stosuje się przeponę - stężenie poprzeczne konstrukcji masztu), drugi połączony przegubowo z fundamentem. Połączenie odciągu z fundamentem musi zapewnić możliwość regulacji naciągu, pomiaru siły naciągu oraz, w przypadku np. masztów radiowych możliwość odizolowania od podłoża. W przypadku wyższych konstrukcji stosuje się grupy jednakowych odciągów (trzech lub czterech, w zależności od przekroju masztu) rozmieszczonych równomiernie wokół osi masztu, nachylonych pod tym samym kątem. Odciągi różnych poziomów mogą, lecz nie muszą być równoległe do siebie.