Maud Charlotta Maria Wiktoria Koburg (ur. 26 listopada 1869 w Londynie, zm. 20 listopada 1938 w Londynie) – księżniczka Walii, królowa Norwegii.

Urodziła się w brytyjskiej rodzinie królewskiej, była wnuczką królowej Wiktorii. Była córką księcia Walii, późniejszego króla Edwarda VII. Jej matką była księżniczka duńska Aleksandra.

22 lipca 1896 wyszła za mąż za swojego brata ciotecznego (był synem starszego brata matki Maud), księcia Danii i Norwegii Carla Glücksburga. Jej ojciec z tej okazji sprezentował jej Appleton House w majątku Sandringham House jako wiejską rezydencję w czasie jej przyszłych odwiedzin ojczyzny. Tam, 2 lipca 1903 przyszedł na świat jedyny syn pary - książę Alexander Edward Christian Frederik Glücksburg (przyszły król jako Olaf V). Książę Carl był oficerem w duńskiej marynarce i do 1905 razem z rodziną mieszkał głównie w Danii. W czerwcu 1905 norweski parlament rozwiązał unię szwedzko-norweską (trwającą od ponad 100 lat) i zaproponował tron Norwegii księciu Carlowi. W listopadzie plebiscyt wśród ludności potwierdził propozycję i Carl przyjął imię Haakona VII, a jego syn - Olafa.

Maud z mężem i synem.

22 czerwca 1906 Maud została wraz z mężem koronowana na królową i króla Norwegii w katedrze Nidaros w Trondheim. Była pierwszą królową Norwegii od 1319 r., która nie była równocześnie królową Danii lub Szwecji. O ile mąż Maud z łatwością przystosował się do nowej sytuacji, o tyle królowa zupełnie sobie z nią nie radziła. W rzeczy samej, życie na norweskim dworze było bardzo surowe. Przyzwyczajona do przepychu i zbytku monarchii angielskiej i pałacowego komfortu, królowa Maud nudziła się na dworze, na którym nie było szlachty, nie było więc też wielu balów i rozrywek. Bardzo szybko popadła w głęboką depresję.

Królowa Maud nigdy nie przestała kochać ojczystego kraju, jednak szybko zaczęła wypełniać obowiązki królowej Norwegii. Działała charytatywnie, szczególnie zajmowała się dziećmi i zwierzętami. Wspierała też muzyków i innych artystów. Była podziwiana jako znawczyni mody, jej stroje odznaczały się wyjątkowym szykiem (były wystawiane w Muzeum Wiktorii i Alberta w 2005 r.). Ostatni raz wystąpiła publicznie na koronacji jej bratanka, Jerzego VI w maju 1937 r. w Westminster.

Królowa Maud zmarła w 1938 roku w Wielkiej Brytanii na atak serca, opłakiwana przez cały naród. Na jej cześć nazwano norweski fragment Antarktydy - Ziemią Królowej Maud. Była najdłużej żyjącym dzieckiem Edwarda VII i królowej Aleksandry. Została pochowana w krypcie królewskiej w twierdzy Akershus.