Mazar-i Szarif - Polski Serwis Naukowy

Na mapach: 36°42′N 67°07′E / 36.7, 67.117

Niebieski Meczet w Mazar-i Szarif

Mazar-i Szarif (pers.مزار شریف, Mazār-e Šarīf, dosłownie "szlachetna świątynia") – największe miasto w północnym Afganistanie i jednocześnie stolica prowincji Balch. Głównym językiem używanym w mieście jest dari. W Mazar-e Szarif znajduje się ważny dla szyitów Niebieski Meczet (Rauze-e Szarif), dlatego dla wyznawców islamu miasto jest jednym z głównych ośrodków kultu religijnego. Liczba mieszkańców wynosi ok. 277.000 (dane z 2008 roku) – czwarte co do wielkości miasto kraju.

Islam (arab. الإسلام ; al-islām) – religia monoteistyczna, druga na świecie pod względem liczby wyznawców po chrześcijaństwie Świętą księgą islamu jest Koran, a zawarte w nim objawienie ma stanowić ostateczne i niezmienne przesłanie Boga do ludzi.

Hindukusz (paszto: هندوکش; lub Hindu Kūh = هندوکوه i Kūh-e Hind = کوه هند) – pasmo górskie w środkowej części Azji mieszczące się w północno-zachodnim Pakistanie oraz centralnym i wschodnim Afganistanie. Hindukusz graniczy z górami Safed Koh na zachodzie, natomiast od wschodu – z wyżyną Pamiru, górami Karakorum oraz z Himalajami.

Mazar-e Szarif było niegdyś stolicą afgańskiego Turkiestanu, starożytnego imperium rozciągającego się między miastem Herat, a masywem Hindukuszu oraz rzeką Amu-daria na północy, zniszczonego w czasie najazdu Czyngis-chana na Balch, około 1220 roku. Legenda głosi, iż Mazar-e Szarif zostało założone, gdy miejscowy mułła miał sen o odkryciu grobu Alego bin Taliba w krainie Balch.

Język perski (nowoperski, farsi albo parsi, per. فارسی albo پارسی) – język z grupy irańskiej języków indoeuropejskich, którym posługuje się ponad 50 mln mówiących, zamieszkujących głównie Iran (40 mln), Afganistan (7 mln) i Irak (200 tys.). Jest on jednocześnie lingua franca dla blisko 80 mln mieszkańców Środkowego Wschodu.

Miasto (od prasłow. *městьce, *mě́sto "miejsce", łac. civitas) – historycznie ukształtowana jednostka osadnicza charakteryzująca się dużą intensywnością zabudowy, małą ilością terenów rolniczych, ludnością pracującą poza rolnictwem (w przemyśle lub w usługach) prowadzącą specyficzny miejski styl życia.

Miasto słynie także z wyrobu dywanów oraz handlu skórami owiec (karakuły). Mieszkańcy utrzymują się też z drobnego przemysłu spożywczego, chemicznego oraz zakładów przerobu rud metali.