McDonnell Douglas DC-9 - Polski Serwis Naukowy

McDonnell Douglas DC-9 to wąskokadłubowy odrzutowy samolot pasażerski średniego zasięgu. Jest to pierwszy model z dużej rodziny tych samolotów stworzonych przez firmę McDonnell Douglas przejętą później przez Boeing Company.

Historia

Tuż po połączeniu Douglas Aircraft Company z McDonnel Aircraft Corporation w 1963 roku firma uruchomiła projekt. Celem było stworzenie samolotu pasażerskiego średniego zasięgu, mniejszego niż poprzedni czterosilnikowy DC-8. Pierwszego oblotu dokonano drugiego lutego 1965 roku. Pierwszym odbiorcą nowego samolotu były linie lotnicze Delta Airlines. DC-9 produkowany był w sześciu wersjach:

Stany Zjednoczone, Stany Zjednoczone Ameryki (ang.: United States, United States of America, US, USA) – państwo w Ameryce Północnej graniczące z Kanadą od północy, Meksykiem od południa, Oceanem Spokojnym od zachodu, Oceanem Arktycznym od północnego zachodu, Oceanem Atlantyckim od wschodu.

Boeing Company – amerykański koncern lotniczy i kosmiczny, którego dwa najważniejsze działy stanowią: Boeing Integrated Defense Systems, odpowiedzialny za produkcję wojskową i kosmiczną, oraz Boeing Commercial Airplanes, zajmujący się rynkiem samolotów cywilnych. Główna siedziba: Chicago, najważniejsze zakłady produkcyjne: Everett w pobliżu Seattle.

DC-9-10

DC-9-15 - najwcześniejsze i najmniejsze (wraz z DC-9-10) ze wszystkich modeli; miały 27 metrów długości i maksymalną masę 41 ton oraz silniki Pratt & Whittney JT8D.

DC-9-20 - charakteryzowały się ulepszonymi skrzydłami i silnikami o zwiększonej mocy; wyprodukowano niewiele egzemplarzy.

DC-9-30 - weszły do użytku w 1967 roku; miały dłuższą o 4,5 m powierzchnię kadłuba, wyprodukowano 662 egzemplarze DC-9-30, w 2002 roku około 380 wycofano z komercyjnego użycia przerabiając je na wojskowe samoloty do transportu rannych C-9 Nightingale.

VC-9 - specjalna wersja DC-9-30 przeznaczona do transportu VIP-ów służąca w USAF od 1976 roku.

DC-9-40 - weszły do służby w skandynawskich liniach lotniczych (Scandinavian Airlines System - SAS) w marcu 1968; miały kadłub większy o 2 m w stosunku do poprzednich wersji, który mógł pomieścić 125 pasażerów, wyprodukowano razem 71 sztuk z czego 40 miało wymienione silniki na Pratt & Whitney o podniesionej mocy.

DC-9-50 - największe z floty DC-9; dzięki kadłubowi zwiększonemu o 2,5 m mogły zabrać 139 pasażerów, do eksploatacji weszły w sierpniu 1975 roku.

Wojskowi operatorzy DC-9

Włochy, Kuwejt, Stany Zjednoczone (Air Force, Marine Corps, Navy).

Long Beach - miasto znajdujące się w południowej części hrabstwa Los Angeles, na wybrzeżu Pacyfiku, około 30 km na południe od centrum Los Angeles. Sąsiaduje m.in. z miasteczkiem Marina Del Rey. W 2006 roku Long Beach liczyło 466 718 mieszkańców.

McDonnell Douglas MD-80 - seria wąskokadłubowych samolotów pasażerskich średniego zasięgu, produkowanych w latach 1979 - 1999, przez firmę McDonnell Douglas. Obejmuje ona samoloty:

Niektórzy cywilni operatorzy DC-9

DHL, Northwest, USA jet, Aero california, Aeropostal, Aserca, Dinar Lineas Aeras, 1 time, Legend airlines, TWA, Olympia Aviation, UM Air, Iberia, Ameristar Air Cargo, AMC Airlines (Egypt), Centralwings PL.

Produkcja

Następcy konstrukcji DC-9 to jedyne samoloty, których produkcja została utrzymana po przejęciu firmy przez Boeinga. Model oznaczony MD-95 obecnie produkowany jest pod nazwą Boeing 717 w fabryce Boeinga w Long Beach.

Modele

MD-83

DC-9

MD-80

MD-81

MD-82

MD-83

MD-87

MD-88

MD-90

MD-95/Boeing 717

Dane modeli

MD-80

Wnętrze samolotu MD-82 (I-DACS) linii Alitalia

MD-80 to następna generacja rodziny DC-9:MD-80/81/82/83/88 i skrócona wersja MD-87. Oryginalnie zaprojektowana jako DC-9 Super 80. Pierwsze modele z serii MD-80 powstały na początku lat osiemdziesiątych. Odbiorcami były głównie American Airlines, Alitalia i Delta AirLines. Produkcja serii MD-80 została zakończona w 1999 roku.

Alitalia (AZ) – włoski narodowy przewoźnik lotniczy, istniejący od 1946. Dominującym udziałowcem wciąż pozostaje włoski skarb państwa, reszta akcji znajduje się w rękach pracowników. Główny inwestor branżowy, Air France, dysponuje zaledwie 2% udziałów.

United States Air Force (USAF) – Siły Powietrzne Stanów Zjednoczonych, jeden z rodzajów Sił Zbrojnych Stanów Zjednoczonych, odpowiedzialny za pewną część działań w powietrzu (duża liczba samolotów i śmigłowców bojowych podlega także marynarce wojennej, wojskom lądowym i korpusowi piechoty morskiej).

Osobny artykuł: McDonnell Douglas MD-80.

MD-95

MD-95/Boeing 717

McDonnell Douglas po raz pierwszy poinformował o MD-95 na Paryskich Pokazach Lotniczych w czerwcu 1991 roku. W tym czasie firma zakładała początek programu na koniec 1991 roku i pierwszy lot w czerwcu 1994 roku. Plan ten okazał się niemożliwy do zrealizowania i program ruszył dopiero w październiku 1995 roku, kiedy to linia ValuJet (obecnie AirTran Airlines) zamówiła 50 sztuk z opcją zakupu kolejnych 50 egzemplarzy.

Boeing 717 jest najnowszym klonem popularnej rodziny DC-9/MD-80/MD-90 i jest jedynym liniowcem Douglasa, którego produkcja po połączeniu Boeinga z McDonnell Douglas w 1997 roku została utrzymana. Jest to 100 miejscowy samolot przeznaczony do intensywnej eksploatacji na krótkich trasach regionalnych.

Boeing 717

W styczniu 1998 (już po przejęciu McDonnell Douglas w 1997 roku) Boeing Company zaprezentował model 717-200, którego pierwszy lot odbył się 2 września 1998 roku. Maszyna uzyskała certyfikat 1 września 1999 roku i wkrótce potem 23 września dostarczono pierwsze egzemplarze do AirTran Airlines.

C-9 Nightingale

Zobacz też

C-9 Nightingale

Airliners.net

DC-9 na stronie Boeinga

MD-80/MD-90 na stronie Boeinga