|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: W Ośrodku Edukacyjno-Muzealnym Tatrzańskiego Parku Narodowego w Zakopanem powstanie, za unijne pieniądze, nowa sala ekspozycji czasowych, w której organizowane są wystawy o tematyce związanej z Tatrami i ochroną przyrody. Do końca czerwca Ośrodek... Zespół naukowców ze Szwecji odkrył skamielinę gigantycznej, wymarłej jaszczurki morskiej (mozazaura), która datuje się na okres późnej kredy, około 100 do 65 mln lat temu. Wyjątkowość tych badań polega na tym, że naukowcom udało się odnaleźć autentyczne szczątki ... Przez cały najbliższy piątek, 26 lutego, Wydział Matematyki, Informatyki i Mechaniki Uniwersytetu Warszawskiego będzie gościć Interdyscyplinarne Centrum Modelowania Matematycznego i Komputerowego.
Do południa zespół ICM zaprasza studentów matematyki i info... Czym jest środek ciężkości i jaką rolę odgrywa przy wstawaniu z krzesła? Co sprawia, że możemy utrzymać równowagę? Odpowiedzi m.in. na te pytanie będą mogli poznać uczestnicy pokazu "CentreOfGravitology", przygotowanego przez dr. Mihę Kosa ze słoweńskiego cen... W dniach od 28 czerwca do 1 lipca 2011 r. w Aberdeen, Wlk. Brytania, odbędzie się konferencja Ośrodka Obywatelskości, Społeczeństwa i Praworządności oraz kurs letni dla doktorantów.
Jako problem równouprawnienie zniknęło w ostatnich latach z nagłówków prasowych. Podobnie ma się rzecz z zainteresowaniem tym, jakie są ide...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Mechanika płynówTo hasło encyklopedii posiada podstrony: [1][2] 3 Czy wiesz że...? Mechanika statystyczna (lub fizyka statystyczna) to gałąź fizyki, zajmująca się układami wielu oddziałujących ciał. Specyfiką tej teorii jest jej metoda. Poszczególne ciała są bowiem opisane przez zmienne losowe. Obliczenia prowadzone w ramach mechaniki statystycznej dotyczą średnich z tych zmiennych z wykorzystaniem metod statystycznych. Fizyczną podstawą mechaniki statystycznej jest termodynamika fenomenologiczna. Płyn idealny (płyn doskonały) (ang. ideal fluid) – płyn nielepki, w którym nie występują naprężenia ścinające i transport ciepła, a którego własności zależą jedynie od gęstości i ciśnienia. Model płynu doskonałego można w niektórych sytuacjach stosować do przybliżonego opisu powolnego przepływu cieczy o małej lepkości i gazów, choć wskazana jest daleko idąca ostrożność w tym zakresie. Działy mechaniki płynów
W zależności od rozpatrywanych wielkości, podobnie jak mechanikę klasyczną, mechanikę płynów dzieli się w sposób tradycyjny na poddziedziny: Przy sprecyzowaniu obiektu badań (aero-: gaz; hydro-: ciecz): Ten tradycyjny podział, pochodzący jeszcze z połowy XIX wieku jest archaiczny i nie odpowiada on aktualnemu stanowi wiedzy. Spotykany jest jednak w niektórych starszych podręcznikach (zwłaszcza polskich), których autorzy prezentują stan wiedzy sprzed stu lat. Prawo zachowania masy – prawo przyrody opisujące zachowanie (pozostawanie stałą) wielkości fizycznej - masy w układzie zamkniętym i układzie izolowanym podczas przemian i oddziaływań fizycznych oraz reakcji chemicznych.
Gaz – stan skupienia materii, w którym ciało fizyczne łatwo zmienia kształt i zajmuje całą dostępną mu przestrzeń. Właściwości te wynikają z własności cząsteczek, które w fazie gazowej mają pełną swobodę ruchu. Wszystkie one cały czas przemieszczają się w przestrzeni zajmowanej przez gaz i nigdy nie zatrzymują się w jednym miejscu. Między cząsteczkami nie występują żadne oddziaływania dalekozasięgowe, a jeśli, to bardzo słabe. Jedyny sposób, w jaki cząsteczki na siebie oddziałują, to zderzenia. Oprócz tego, jeśli gaz jest zamknięty w naczyniu, to jego cząsteczki stale zderzają się ze ściankami tego naczynia, wywierając na nie określone i stałe ciśnienie. Obecnie kinematyka i dynamika płynów traktowane są łącznie i większość specjalistów nie widzi potrzeby ich rozdzielania. Określenia hydrodynamika i aerodynamika posiadają obecnie konotacje znacznie różniące się od tych używanych w XIX wieku. Obecnie aerodynamika zajmuje się ruchem płynów (właściwie tylko gazów) z prędkościami porównywalnymi z prędkością dźwięku w warunkach możliwości powstawania fal uderzeniowych. Tak rozumiana aerodynamika powiązana jest ściśle z termodynamiką, gdyż efekty cieplne odgrywają tutaj kluczową rolę i nie mogą być one pominięte. Mechanika klasyczna – dział mechaniki w fizyce opisujący ruch ciał (kinematyka), wpływ oddziaływań na ruch ciał (dynamika) oraz badaniem równowagi ciał materialnych (statyka). Mechanika klasyczna oparta jest na prawach ruchu (zasadach dynamiki) sformułowanych przez Isaaca Newtona, dlatego też jest ona nazywana "mechaniką Newtona" (Principia). Mechanika klasyczna wyjaśnia poprawnie zachowanie się większości ciał w naszym otoczeniu.
Równanie całkowe to równanie funkcyjne, w którym występuje całka niewiadomej funkcji. Równania te, w zależności od tego, czy funkcja niewiadoma pojawia się ponadto sama, dzielą się na jednorodne i niejednorodne. Wyróżnia się ponadto kilka ich rodzajów na podstawie typu występujących w nim całek (ściślej granic tych całek). Funkcję szukaną często oznacza się φ(x). Zadaniem jest znalezienie postaci funkcji na przedziale [a,b]. Natomiast hydrodynamika zajmuje się ruchem płynów (zarówno cieczy jak i gazów) z prędkościami, przy których efekty termodynamiczne oraz efekty pojawiające się przy prędkościach porównywalnych z prędkością dźwięku nie odgrywają istotnej roli i ich obecność może być zaniedbana. W tym sensie hydrodynamika mieści w sobie dawną kinematykę płynów. Jest też w zasadzie dziedziną zakładającą izotermiczność procesów transportu masy. Liczba Reynoldsa (ang. Reynolds number) - jedna z bezwymiarowych liczb podobieństwa stosowanych w mechanice płynów (hydrodynamice, aerodynamice i reologii). Liczba ta pozwala oszacować występujący podczas ruchu płynu stosunek sił czynnych (sił bezwładności) do sił biernych związanych z tarciem wewnętrznym w płynie przejawiającym się w postaci lepkości.
Równania Naviera-Stokesa (nazwane na cześć Claude-Louis Naviera i George Gabriel Stokesa) to zestaw równań w postaci równań ciągłości, opisujące zasadę zachowania masy i pędu dla poruszającego się płynu. Według nich zmiany pędu elementu płynu zależą jedynie od zewnętrznego ciśnienia i wewnętrznych sił lepkości w płynie. Wyróżnia się natomiast wyraźnie hydrodynamikę płynów idealnych od hydrodynamiki płynów rzeczywistych, zwanej bardziej ściśle hydrodynamiką płynów lepkich. Zasadnicza różnica między tymi działami dotyczy uwzględniania tarcia wewnętrznego w płynie przejawiającego się w postaci lepkości. W wielu sytuacjach uwzględnianie lub nieuwzględnianie lepkości prowadzi do całkowicie odmiennych fizykalnych obrazów przepływu. Odrębny jest także matematyczny sposób opisu ruchu płynu w obydwu dziedzinach. W hydrodynamice płynów idealnych kluczową rolę odgrywają Równanie Eulera oraz jego całka - równanie Bernoulliego. Natomiast hydrodynamika płynów lepkich oparta jest na hydrodynamicznym prawie Newtona oraz równaniu Naviera-Stokesa. Aerodynamika (z greckiego: aéros - "powietrze" i dynamikós- "mający siłę, silny") – dział fizyki, mechaniki płynów, zajmujący się badaniem zjawisk związanych z ruchem gazów, a także ruchu ciał stałych w ośrodku gazowym i sił działających na te ciała.
Hydraulika - nauka o praktycznych zastosowaniach cieczy a w szczególności wykorzystywaniu ich ruchu (przepływu). Jest powiązana z mechaniką płynów, która stanowi jej teoretyczną podbudowę. Ponieważ zarówno prawo Newtona jak i równanie Naviera-Stokesa posiadają bardzo ograniczone możliwości zastosowań w odniesieniu do niestatecznych przepływów płynów lepkich, dlatego też w obrębie mechaniki płynów wyróżnić można szybko rozwijającą się teorię turbulencji. Odrębnymi działami mechaniki płynów są też: Hydrodynamika podziemna - synonim: Reodynamika podziemna - (ang. underground hydrodynamics) - dział mechaniki płynów zajmujący się powolnymi przepływami płynów lepkich (cieczy i gazów, a także ich mieszanin) w ośrodkach porowatych, ośrodkach szczelinowych oraz ośrodkach szczelinowo-porowych.
Przepływ - ruchu płynu, podstawowe pojęcie z zakresu kinematyki płynów. W ujęciu ogólnym przepływ można scharakteryzować tzw. metodą Eulera przez podanie pola prędkości płynu czyli zależności prędkości od współrzędnych przestrzennych i czasu. Każda z tych dziedzin posiada właściwą dla siebie, obszerną literaturę i nie są one omawiane w ogólnych podręcznikach mechaniki płynów. Lepkość (tarcie wewnętrzne) - właściwość płynów i plastycznych ciał stałych charakteryzująca ich opór wewnętrzny przeciw płynięciu. Lepkością nie jest opór przeciw płynięciu powstający na granicy płynu i ścianek naczynia. Lepkość jest jedną z najważniejszych cech płynów (cieczy i gazów).
Temperatura – jedna z podstawowych ) w termodynamice, będąca miarą stopnia nagrzania ciał. Temperaturę można ściśle zdefiniować tylko dla stanów równowagi termodynamicznej, bowiem z termodynamicznego punktu widzenia jest ona wielkością reprezentującą wspólną własność dwóch układów pozostających w równowadze ze sobą. Temperatura jest związana ze średnią energią kinetyczną ruchu i drgań wszystkich cząsteczek tworzących dany układ i jest miarą tej energii. Literatura
Ścinanie – odkształcenie ciała spowodowane naprężeniem stycznym do jego powierzchni. W ujęciu inżynierskim w wytrzymałości materiałów ścinanie traktuje się również jako stan obciążenia spowodowany takimi naprężeniami. Naprężenie styczne do powierzchni ciała nazywane jest naprężeniem ścinającym. Cząsteczka, inaczej molekuła – obojętne elektrycznie indywiduum chemiczne, złożone z więcej niż jednego atomu, które są ze sobą trwale połączone wiązaniami chemicznymi. przejdź do podstrony: [1][2] 3
Czy wiesz że...? beta Przestrzeń spójna – w topologii przestrzeń topologiczna oddająca intuicję „składania się z jednego kawałka”, tzn. niemożność jej rozłożenia na sumę dwóch niepustych, rozłącznych podzbiorów otwartych. Istnieje silniejsze pojęcie przestrzeni spójnej drogowo, w której dowolne dwa punkty dają się połączyć drogą.
Mechanika ośrodków ciągłych – dział mechaniki opisujący odkształcenia, ruch i powstawanie sił wewnętrznych w ośrodkach ciągłych pod wpływem działania sił zewnętrznych.
Kinematyka płynów to dział mechaniki płynów zajmujący się ruchem płynu w oderwaniu od sił, które powodują ten ruch. Podstawową zależnością opisującą przepływ jest równanie ciągłości przepływu, zapisywane:
Liczba Knudsena – jedna z bezwymiarowych liczb podobieństwa stosowanych w mechanice płynów. Jej wartość służy jako podstawowe kryterium stosowalności równań mechaniki płynów. Liczba ta nazwana jest na cześć Duńskiego fizyka Martina Knudsena (1871–1949).
Operator Stokesa – operator różniczkowy stosowany w mechanice do oznaczania różniczkowania wędrownego (inaczej pochodnej substancjalnej lub pochodnej materialnej). Określa tempo zmiany dowolnej własności związanej z elementarną objętością ciała (która może znajdować się w ruchu), w odróżnieniu od różniczkowania lokalnego – związanego z układem odniesienia (który zwykle uznaje się za nieruchomy). Bardzo często używany w mechanice płynów.
Sir George Gabriel Stokes, 1st Baronet (ur. 13 sierpnia 1819 w Skreen w hrabstwie Sligo w Irlandii, zm. 1 lutego 1903 w Cambridge w Anglii) – irlandzki matematyk i fizyk, powiązany z Uniwersytetem Cambridge. Zajmował się między innymi dynamiką płynów (równania Naviera-Stokesa), optyką, fizyką matematyczną (twierdzenie Stokesa). W 1889 został mu nadany tytuł baroneta. Był sekretarzem, a następnie w latach 1885-1890 prezydentem Royal Society.
Rura – element konstrukcyjny o przekroju poprzecznym zwykle w kształcie pierścienia i znacznej długości. Rury są stosowane jako przewody do prowadzenia cieczy i gazów lub jako elementy do budowy maszyn i innych urządzeń technicznych oraz konstrukcji budowlanych. Wykonane mogą być ze stali, żeliwa, metali kolorowych, betonu, żelbetu, tworzyw sztucznych (np. polietylenu, polichlorku winylu). Mogą stanowić także osłonę np. dla prowadzonych przewodów elektrycznych. Stosuje się rury do prowadzenia instalacji w osłonach termicznych tzw. rury termoizolowane. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
