|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Holenderscy i amerykańscy naukowcy odkryli, że słaby chromosom Y może wywoływać różne zaburzenia zdrowotne, w tym zespół Turnera (dysgenezję gonad) oraz nieprawidłowe wytwarzanie plemników. Wyniki badań opublikowano w czasopiśmie Cell.
Badania nad... Częściowo finansowany ze środków unijnych międzynarodowy zespół naukowców zidentyfikował cztery aspekty zaburzenia funkcjonowania układu immunologicznego, które mogą doprowadzić do rozwoju celiakii. Odkrycia mogą przyczynić się do opracowania nowych metod leczenia tej chorob... Sprawność seksualna jest barometrem zdrowia mężczyzny, jej zaburzenia mogą być pierwszym objawem poważnych chorób - mówili uczestnicy konferencji zorganizowanej w związku z ogólnoeuropejską kampanią pod hasłem "Nie szukaj wymówek, porozmawiaj z lekarzem&... Naukowcy z Instytutu Badań Biomolekularnych i Biomedycznych im. Conwaya przy University College w Dublinie (UCD) w Irlandii odkryli nowe informacje na temat genu, który jest zaangażowany w rozwój zespołu Jouberta, choroby genetycznej dotykającej pnia mózgu. Zespół... Przeciętna długość życia Polaków w ostatnich 20 latach zwiększyła się o 4 lata, ale zmniejsza się tempo spadku umieralności z powodu chorób układu krążenia. Są one główną przyczyną zgonów - wykazał opublikowany 14 września w Warszawie raport NATPOL 2011. Ogólnopolskie...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 MedazepamCzy wiesz że...? Lek – każda substancja, niezależnie od pochodzenia (naturalnego lub syntetycznego), wprowadzana do organizmu w celu osiągnięcia pożądanego efektu terapeutycznego, lub w celu zapobiegania chorobie, podawana w ściśle określonej dawce. Lekiem jest substancja modyfikująca procesy fizjologiczne w taki sposób, że hamuje przyczyny lub objawy choroby, lub zapobiega jej rozwojowi. Określenie lek stosuje się też w stosunku do substancji stosowanych w celach diagnostycznych (np. metoklopramid w diagnostyce hiperprolaktynemii) oraz środków modyfikujących nie zmienione chorobowo funkcje organizmu (np. środki antykoncepcyjne). Głowa (caput) – część ciała zwierząt, zajmująca u człowieka i u innych ssaków szczytowe umiejscowienie (ewentualnie przednie). Szyja (collum) stanowi podporę dla głowy oraz drogę łączącą ją z tułowiem i kończyną górną. Mięsień (łac. musculus) – kurczliwy narząd, jeden ze strukturalnych i funkcjonalnych elementów narządu ruchu, stanowiący jego element czynny. Występuje u wyższych bezkręgowców i u kręgowców. Jego kształt i budowa zależy od roli pełnionej w organizmie. Medazepam (ATC N05 BA03) – organiczny związek chemiczny, lek z grupy benzodiazepin. Zmniejsza napięcie nerwowe, działa uspokajająco i rozluźniająco. Może wywoływać uzależnienie. DziałanieOddziałuje na receptory GABAA i kanały chlorkowe. Zwiększają przenikanie jonów chlorkowych do wnętrza neuronów. Działa przeciwlękowo, zmniejsza napięcie mięśniowe i napięcie nerwowe. Wykazuje słabe działanie nasenne i przeciwdrgawkowe. Działania niepożądaneW lek może wywoływać początkowo wywoływać senność, która mija jednak po kilku dniach kuracji. Znacznie rzadziej występują: zawroty i bóle głowy, zaburzenia w koncentracji, słabość mięśni, zaburzenia pracy wątroby, żółtaczka, nieoczekiwane zmiany nastroju, agresję, halucynacje, zaburzenia snu. U pacjentów starszych może powodować splątanie. Lek powoduje uzależnienia. Odstawianie leku, szczególnie po długotrwałym przyjmowaniu, powinno następować stopniowo. Fenotiazyna (Agrazyna) – organiczny związek chemiczny o potrójnym pierścieniu węglowym będący trójpierścieniowym heterocyklicznym związkiem zawierającym heteroatomy azotu i siarki w pierścieniu środkowym.
Zaburzenie rytmu serca, arytmia, dysrytmia, niemiarowość serca – stan, w którym skurcze mięśnia sercowego są nieregularne, a ich częstotliwość wychodzi poza bezpieczny zakres 60-100 uderzeń na minutę. Stan taki często stanowić może zagrożenie dla życia, chociaż nie jest to regułą. Podczas kuracji, jak i 5 dni po odstawieniu leku nie można prowadzić pojazdów, ani obsługiwać maszyn mechanicznych. PrzedawkowanieObjawami przedawkowania są: senność, zaburzenia świadomości, koordynacji ruchowej, osłabienie odruchów, niewyraźna mowa, zaburzenia rytmu serca, niedociśnienie, zahamowanie czynności ośrodka oddechowego. ZastosowanieLek stosuje się w stanach lękowych, zaburzeniach nerwicowych i migrenie. Neuron – rodzaj komórek występujących w układzie nerwowym. Najwięcej neuronów znajduje się w ośrodkowym układzie nerwowym. Neurony składają się z ciała komórki (perikarion albo soma) oraz wypustek cytoplazmatycznych: dendryty i akson, za pomocą których wytwarzają połączenia z innymi neuronami, bądź komórkami efektorowymi (wykonawczymi). Połączenie między komórkami nerwowymi zwane jest synapsą.
Sen – stan czynnościowy ośrodkowego układu nerwowego, cyklicznie pojawiający się i przemijający w rytmie okołodobowym, podczas którego następuje zniesienie świadomości (z wyjątkiem świadomego snu) i bezruch. Sen charakteryzuje się ustępowaniem pod wpływem czynników zewnętrznych (zob. śpiączka) PrzeciwwskazaniaLeku nie podaje się pacjentom nadwrażliwym na medazepam, oraz cierpiącym na miastenię, jaskrę, ciężką niewydolność oddechową. Leku nie powinny przyjmować kobiety w ciąży i w okresie karmienia piersią. DawkowaniePoczątkowo lek podaje się w dawkach 5 mg 2 do 3 razy dziennie. W razie potrzeby dawka może zostać zwiększona nawet do 30–40 mg na dobę. U osób starszych i osłabionych 5 mg 3-4 razy dziennie. InterakcjeMedazepam nasila działanie środków wpływających depresyjnie na OUN, takich jak: barbiturany, pochodne fenotiazyny, inhibitory MAO, opioidowe leki przeciwbólowe, leki uspokajające, nasenne, przeciwdepresyjne, przeciwhistaminowe. Metabolizm leku hamują cymetydyna, disulfiram, izoniazyd, omeprazol. Środkami mogącymi przyspieszać metabolizm Medazepamu są: ryfampicyna, karbamazepina, fenobarbital i fenytoina. Teofilina może znosić działanie uspokajające leku. Inhibitory monoaminooksydazy (MAO-I, IMAO) - grupa związków stosowanych w leczeniu depresji (działające na MAO-A) i niedociśnienia tętniczego (działające na MAO-B).
Zaburzenia depresyjne – zaburzenia psychiczne z grupy zaburzeń afektywnych, charakteryzujące się obniżeniem nastroju, obniżeniem napędu psychoruchowego, zaburzeniem rytmów okołodobowych i lękiem. PreparatyZobacz teżPrzypisyBibliografia
 Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii. Odruch – w fizjologii automatyczna reakcja na bodziec zewnętrzny lub wewnętrzny, zachodząca przy udziale ośrodkowego układu nerwowego. Na tę formę pracy układu nerwowego uwagę zwrócił Iwan M. Sieczenow.
Hipotonia (niedociśnienie) - obniżenie ciśnienia tętniczego poniżej 100 mmHg ciśnienia skurczowego lub 60 mmHg ciśnienia rozkurczowego. Problem dotyczy około 15% społeczeństwa. Hipotonia to także zmniejszenie napięcia (np. mięśni).
Czy wiesz że...? beta Karbamazepina (ATC N03AF01) – lek psychotropowy, pochodna dibenzoazepiny (iminostilbenu) o strukturze zbliżonej do trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, lek przeciwdrgawkowy i stabilizujący nastrój, używany głównie do leczenia padaczki i choroby afektywnej dwubiegunowej.
Leki przeciwlękowe (anksjolityki, leki anksjolityczne; ATC N 05B) – grupa leków psychotropowych o zróżnicowanej budowie chemicznej, które przez działanie na przekaźnictwo impulsów nerwowych w ośrodkowym układzie nerwowym powodują działanie zmniejszające lęk, niepokój, napięcie emocjonalne i objawy somatyczne, towarzyszące tym stanom. Większość leków z tej grupy dodatkowo ma też działanie uspokajające i nasenne.
Miastenia (miastenia rzekomoporaźna, choroba Erba-Goldflama, łac. myasthenia gravis, ang. myasthenia gravis) – nabyta, przewlekła choroba, charakteryzująca się nużliwością (szybkim zmęczeniem i osłabieniem) mięśni szkieletowych. Przyczyną miastenii jest proces autoimmunologiczny, skierowany przeciwko receptorom acetylocholinowym.
Klasyfikacja anatomiczno-terapeutyczno-chemiczna, ATC – system porządkujący leki oraz inne środki i produkty wykorzystywane w medycynie. Klasyfikację kontroluje Centrum Współpracy nad Metodologią Statystyczną Leków (Collaborating Centre for Drug Statistics Methodology) w Norwegii podlegający pod Światową Organizację Zdrowia (WHO). Pierwszy spis został opublikowany w 1976 roku.
Rifampicyna, ryfampicyna (INN: rifampicin, skrót: RMP, ATC J04 AB02) – półsyntetyczny antybiotyk ansamycynowy o działaniu bakteriobójczym, stosowany w leczeniu zakażeń wrażliwymi drobnoustrojami, w tym: prątkiem gruźlicy i prątkiem trądu.
Fenobarbital (luminal; ATC: N 03 AA 02) – organiczny związek chemiczny, fenylowo–etylowa pochodna kwasu barbiturowego. Stosowany jako środek o działaniu nasennym i uspokajającym, należy do grupy barbituranów. Wprowadzony do lecznictwa w 1912 roku przez firmę farmaceutyczną Bayer pod nazwą handlową Luminal. Działanie opiera się na interakcji z kompleksem receptora GABA. Fenobarbital jak i inne barbiturany, powoduje zwiększenie powinowactwa receptora do endogennych ligandów. Wpływa także bezpośrednio na kanał chlorkowy. W ten sposób prowadzi do hiperpolaryzacji błony komórkowej neuronu i tłumi jego aktywność.
Disulfiram (INN; ATC: N 07 BB 01, P 03 AA 04) – organiczny związek chemiczny, lek stosowany w leczeniu alkoholizmu, którego działanie polega na wpływie na metabolizm alkoholu etylowego. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
