Megalonychidae – rodzina liściożernych szczerbaków zaliczanych do Folivora, obejmująca kilkanaście gatunków wymarłych oraz współcześnie żyjące leniwce dwupalczaste.

Ewolucja

Megalonychidae wyewoluowały ok. 35 mln lat temu, w oligocenie, na obszarach dzisiejszej Patagonii. Rozprzestrzeniły się na tereny całej Ameryki Południowej, Ameryki Północnej i na Antyle. Prowadziły naziemny tryb życia. Prawdopodobnie wspinały się również na drzewa. Należały do nich gatunki niewielkie, o wadze ok. 4 kg, oraz duże – żyjący na Wielkich Antylach †Megalocnus rodens ważył ok. 200 kg. U gatunków zamieszkujących Antyle wykształciły się przednie zęby podobne do siekaczy gryzoni. Większość gatunków wyginęła. Za jedną z najbardziej prawdopodobnych przyczyn ich wyginięcia uważane jest pojawienie się człowieka na obydwu kontynentach amerykańskich. Wiele zwierząt z tej rodziny żyło jeszcze ok. 10 tys. lat temu, a niektóre nawet ok. XV-XVI w. n.e. Do dzisiejszych czasów przetrwały jedynie dwa nadrzewne gatunki żyjące w Ameryce Środkowej i Południowej.

Do niedawna Megalonychidae uznawana była za rodzinę obejmującą wyłącznie gatunki wymarłe, ponieważ współcześnie żyjące gatunki leniwców dwupalczastych z rodzaju Choloepus zaliczano do Bradypodidae lub wyodrębniano jako rodzinę Choloepidae.

Systematyka

Obecnie do Megalonychidae zaliczane są współcześnie żyjące gatunki z rodzaju Choloepus:

oraz kilkanaście gatunków wymarłych klasyfikowanych m.in. w rodzajach:

Przypisy

Bibliografia

1. Kazimierz Kowalski: Ssaki, zarys teriologii. Warszawa: PWN, 1971. 
2. Steadman et al.: Asynchronous extinction of late Quaternary sloths on continents and islands (ang.). Proc. Natl. Acad. Sci. U. S. A. 102 (2005), pp. 11763–11768., 2005. [dostęp 1 maja 2008].
3. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.): Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) (ang.). Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 1 maja 2008].

Zobacz też