Mehmed Emin Ali Pasza - Polski Serwis Naukowy

Ali Pasza

Mehmed Emin Ali Pasza, (ur. 5 marca 1815 w Konstantynopolu, zm. 7 września 1871 tamże), turecki dyplomata.

Początkowo w służbie zagranicznej, pracował przy poselstwach w Wiedniu, Petersburgu i Londynie.

Piastował kilkakrotnie od 1846 urząd ministra spraw zagranicznych, i wielkiego wezyra. Na zmianę z Fuad Paszą prowadził politykę zagraniczną Turcji. Dzięki swoim oświeconym zasadom stał się rzetelnym i przezornym pośrednikiem pomiędzy żądaniami mocarstw europejskich a interesami Turcji. Gorący zwolennik reform państwa. W 1855 mianowany pełnomocnikiem na konferencję w Wiedniu, a po powrocie stamtąd wielkim wezyrem; na tym urzędzie ułożył prawa, określające swobody chrześcijan, zatwierdzone 18 lutego 1856. W r. 1856 reprezentował Turcję na kongresie paryskim, gdzie odznaczył się niepospolitą energią i przenikliwością. Po powrocie objął ponownie stanowisko wielkiego wezyra.

Grecja (gr. Ελλάδα Elláda, IPA: [e̞ˈlaða] lub Ελλάς Ellás, IPA: [e̞ˈlas], tr. Yunanistan), Republika Grecka (Ελληνική Δημοκρατία Ellinikí Dimokratía, IPA: [e̞ˌliniˈci ðimo̞kraˈtiˌa]) – kraj w południowo-wschodniej części Europy, położony na krańcu Półwyspu Bałkańskiego. Graniczy z Albanią, Republiką Macedonii i Bułgarią na północy oraz z Turcją na wschodzie. Ma dostęp do czterech mórz: Morza Egejskiego, Morza Kreteńskiego na wschodzie, Morza Jońskiego na zachodzie oraz Morza Śródziemnego od południa.

Turcja (tur. Türkiye, Republika Turcji – Türkiye Cumhuriyeti) – państwo położone w Azji na półwyspie Azja Mniejsza, a częściowo również w Europie ze stolicą w Ankarze. Część europejska – Tracja stanowi 3% powierzchni i oddzielona jest od części azjatyckiej morzem Marmara oraz cieśninami Bosfor i Dardanele. Turcja jest krajem czterech mórz, gdyż od północy otacza ją Morze Czarne, od zachodu Morze Egejskie i morze Marmara, a od południa Morze Śródziemne – nazywane w języku tureckim Morzem Białym.

W 1867 w czasie nieobecności sułtana sprawował regencję. Brał udział w uśmierzeniu powstania kreteńskiego w 1867-1868, nie dopuszczając do interwencji mocarstw europejskich i wybuchu zbrojnego konfliktu z Grecją. Wraz z Fuad Paszą przekształcił w 1868 turecką radę państwa w rodzaj ciała konstytucyjnego. W 1869 zmusił kedywa egipskiego do uznania władzy sułtańskiej.

Traktat paryski (Traktat o pokoju i przyjaźni) – traktat pokojowy zawarty 30 marca 1856 na zakończenie obradującego od 25 lutego kongresu przedstawicieli Francji, Anglii, Turcji, Austrii, Sardynii i Rosji.

Na podstawie jednego z trzech wydań Encyklopedii Orgelbranda (II połowa XIX w.). Podane informacje mogą wymagać uaktualnienia.