|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: W dniach 15 - 17 września 2011 r. w Atenach, Grecja, odbędzie się druga, międzynarodowa konferencja nt. technologii kosmicznej.
Szybki wzrost liczby mikrosatelitów sprawił, że kosmos stał się w ciągu kilku ostatnich lat osiągalny i dostępny dla szerszej publiczności. Czy ... Dnia 9 września 2011 r. w Atenach, Grecja, odbędą się warsztaty nt. odkrywania wiedzy w opiece zdrowotnej i medycynie
Społeczeństwo odnosi korzyści ze stałych postępów w opiece zdrowotnej i medycynie, które przekładają się na znaczną poprawę jakości życia. Lepsze poznanie cho... W dniach 23-24 września w Atenach, Grecja, odbędą się siódme, europejskie warsztaty nt. usług, aplikacji i infrastruktur klucza publicznego.
W ostatnich czasach technologie informacyjne i komunikacyjne (TIK) zmieniły sposób, w jaki organizacje sektora prywatnego i publicznego wchodzą w interakcje ... W dniach 12 - 16 czerwca 2011 r. w Atenach, Grecja, odbędą się trzecie, międzynarodowe warsztaty nt. zarządzania informacjami w sieci semantycznej.
Wraz z rozwojem Internetu, ludzie napotykają coraz większe trudności w skutecznym wyszukiwaniu i wykorzystywaniu informacji. Aby rozwiązać ten prob... Trzecia międzynarodowa konferencja na temat poważnych zastosowań gier i światów wirtualnych odbędzie się w dniach od 4 do 6 maja 2011 roku w Atenach.
Analiza działania graczy stanowi wyzwanie, zarówno w przypadku tradycyjnych platform wykorzystujących ekrany, jak i w przypadku platform rzeczywistości ro...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
MenadyCzy wiesz że...? Język grecki albo greka — język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi. Orfeusz (gr. Ὀρφεύς Orpheus) w mitologii greckiej to syn boga Apollina i muzy Kaliope. Pochodził z Tracji. Wymienia się go niekiedy jako władcę jednego z ludów tej górzystej krainy. Uważany za największego śpiewaka, muzyka i poetę greckiego. Wtórował on swej pieśni grą na lirze lub kitarze, którą ulepszył, powiększając liczbę jej strun z siedmiu do dziewięciu. Menada,
malowidło na attyckim kyliksie biało gruntowanym, V wiek p.n.e., Staatliches Antikensammlungen w Monachium. Menady (także bakchantki, bachantki, gr. Μαινάδες Mainádes ‘szalejące’, gr. Bάκχαι Bákchai, łac. Maenades, Bacchae) – 1. w mitologii greckiej towarzyszki Dionizosa; 2. czcicielki Dionizosa (Bachusa). Tracja (gr. Θρᾴκη, Thraki, łac. Thracia, bułg. Тракия, Trakija, tur. Trakya). Historycznie: starożytna kraina położona między dolnym Dunajem, Morzem Czarnym, Morzem Egejskim i rzeką Strymon (Struma). Obecnie region geograficzny na pograniczu Bułgarii (Tracja Północna), Grecji (Tracja Zachodnia) i Turcji (Tracja Wschodnia).
Grecja (gr. Ελλάδα Elláda, IPA: [e̞ˈlaða] lub Ελλάς Ellás, IPA: [e̞ˈlas], tr. Yunanistan), Republika Grecka (Ελληνική Δημοκρατία Ellinikí Dimokratía, IPA: [e̞ˌliniˈci ðimo̞kraˈtiˌa]) – kraj w południowo-wschodniej części Europy, położony na krańcu Półwyspu Bałkańskiego. Graniczy z Albanią, Republiką Macedonii i Bułgarią na północy oraz z Turcją na wschodzie. Ma dostęp do czterech mórz: Morza Egejskiego, Morza Kreteńskiego na wschodzie, Morza Jońskiego na zachodzie oraz Morza Śródziemnego od południa. Trackie bachantki, które odziane w skóry jeleni, wymachując owiniętymi winną latoroślą tyrsami i śpiewając dzikie, szalone pieśni, tworzyły orszak Dionizosa, podczas jego podróży z Lidii, przez cały antyczny świat do Grecji. W Atenach uważano Traków za barbarzyńców, których cechowało zachowanie gwałtowne i nieopanowane. Rytualne misteria dionizyjskie (Dionizje) stwarzały okazję bachantkom do podobnie nieprzyzwoitego zachowania, krzyków i dzikich tańców graniczących z wyuzdaniem. Grupa Menad zabiła Orfeusza, który, pogrążony w rozpaczy po utracie Eurydyki, odmówił wzięcia udziału w Bachanaliach. Bachanalia, Bachanalie (łac. bacchanalia) - potocznie o hulaszczej zabawie. W znaczeniu szerszym orgiastyczne obrzędy dokonywane na cześć Dionizosa (Bachusa) - stąd też znaczenie przenośne.
Dionizje – attyckie święta w starożytnej Grecji na cześć Dionizosa Boga Wina (Bachusa), dzielące się na Dionizje Wielkie (miejskie), Dionizje Małe (wiejskie), Lenaje oraz Antesterie[1]. Nazwa bachantki pochodzi od imienia Bachus (bądź Bakchos – stąd bakchantki), którym również określano boga – Dionizosa. Bibliografia
Czy wiesz że...? beta Kyliks - starogrecka płaska czara na wysokiej nóżce, z dwoma poziomymi imadłami. Służyła do picia wina. Wino do picia w kyliksie rozrabiano z wodą w proporcji 1:1.
Dionizos, Bachus (gr.: Διώνυσος lub Διόνυσος, Dionysos) zwany też Βάκχος Bakchos – według mitologii greckiej bóg urodzaju i winorośli, reprezentujący nie tylko jego upajający wpływ, ale także ten dobroczynny. Syn Zeusa i śmiertelnej kobiety Semele. Jego kult przywędrował do Grecji ze Wschodu, z Tracji, około VI wieku p.n.e. Na cześć Dionizosa odbywały się Dionizje[1].
Mitologia grecka – zbiór mitów przekazywanych przez starożytną tradycję grecką opowieści o bogach, boginiach, herosach, wyjaśniających miejsce człowieka w świecie, oraz samo funkcjonowanie świata, jego stworzenie i historię. Z mitologii czerpano wiedzę na temat świata i rozwijano na tej podstawie normy etyczne wyznaczające miejsce człowieka w ustalonym porządku świata. Wiedza płynąca z mitów nie stanowiła jednak nigdy "prawdy objawionej" i otwarta była na dyskurs, polemikę i krytykę. Sama zaś starożytna religia grecka, chociaż nie sposób o niej mówić w oderwaniu od mitologii będącej jej elementarną częścią składową, opierała się w znacznym stopniu na ortopraksji (jedności praktyk religijnych), nie zaś ortodoksji (jedności poglądów).
Łacina (łac. lingua Latina, język łaciński) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym. Łacina była językiem ojczystym Rzymian. Stała się z czasem językiem urzędowym całego Imperium Rzymskiego, wypierając inne wcześniej używane na tym obszarze języki (takie jak oskijski czy umbryjski). Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |