|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Zwrócenie uwagi na wszechstronną obecność geologii w różnych dziedzinach życia to cel konkursu fotograficznego "Geologia w obiektywie", ogłoszonego przez Muzeum Ziemi PAN. Zdjęcia zrobione na terenie Polski i niepoddane obróbce cyfrowej można zgłaszać ... Uniwersytet Łódzki znalazł się w pierwszej setce najbardziej ekologicznych uczelni na świecie w rankingu GreenMetric. Czołowe miejsca zajęły uczelnie z Wielkiej Brytanii i Stanów Zjednoczonych.Jak poinformował we wtorek PAP rzecznik UŁ Tomasz Boruszczak, w ogłoszon... W dniach 27 - 28 października 2011 r. w Starej Lesnej, Słowacja, odbędzie się dziewiąta międzynarodowa konferencja nt. powstających technologii i aplikacji do e-nauczania.
E-nauczanie to pojęcie obejmujące wiele form wspomaganego elektronicznie uczenia się i nauczania. Systemy informacyjne i komunikacyjne, czy t... Dorota Zbińkowska – po. Dyrektora Pionu Wdrażania Funduszy w Ośrodku Przetwarzania Informacji (OPI) – Instytucji Wdrażającej działania 1.3 i poddziałania 1.1.1, w ramach osi priorytetowej „Badania i rozwój nowoczesnych technologii” Programu Op... Instytut Astronomii Uniwersytetu Zielonogórskiego przygotowuje się do instalacji robotycznego teleskopu w Obserwatorium Astronomicznym na Majorce (OAM). Próbną sesję obserwacji zachodu słońca z Majorki można będzie oglądać 4 października w Auli Uniwersyteckiej....
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Metamorfik Lądka i ŚnieżnikaCzy wiesz że...? Łupek grafitowy – skała metamorficzna o wyraźnie zaznaczonej laminacji, złożona głównie z drobnych blastów (ziarn) kwarcu. Innymi składnikami skały mogą być drobno wykształcone łyszczyki oraz nielicznie występują chloryty. Podrzędnie mogą występować inne minerały, np skalenie. Zawartość grafitu wynosi do kilku %, jednak ze względu na jego niewielkie rozmiary (zwykle tworzy drobne wrostki w ziarnach kwarcu) oraz intensywną barwę, nadaje skale czarne zabarwienie. Góry Złote (czes. Rychlebské hory, dawniej cz. Rychleby lub Rychlebské pohoří, niem. Reichensteiner Gebirge) 332.61 – pasmo górskie położone w Sudetach Wschodnich. W potocznym znaczeniu ciągną się od Przełęczy Kłodzkiej na północnym zachodzie, aż do Przełęczy Ramzowskiej (czes. Ramzovské sedlo) na południowym wschodzie i przełęczy pomiędzy Pasieczną a Smrekiem na południu. Przełęcz Różaniec (583 m n.p.m.) dzieli łańcuch ten na dwie części: północno-zachodnią niższą i południowo-wschodnią wyższą. Metamorfik bystrzycko-orlicki (metamorfik Gór Bystrzyckich i Orlickich) – jednostka geologiczna we wschodniej części Sudetów. Geograficznie leży w Sudetach Środkowych, natomiast pod względem budowy geologicznej wchodzi w skład struktury zachodniosudeckiej, która sięga na wschód po nasunięcie ramzowskie. Metamorfik Lądka i Śnieżnika (metamorfik lądecko-śnieżnicki) – jednostka geologiczna leżąca w zachodniej części Sudetów Wschodnich (Góry Złote, Góry Bialskie, Krowiarki, Masyw Śnieżnika). Od zachodu graniczy z masywem kłodzko-złotostockim, metamorfikiem kłodzkim, niecką śródsudecką i rowem Górnej Nysy. Od północy sudecki uskok brzeżny oddziela go od bloku przedsudeckiego. Od wschodu i południa graniczy ze strefą Starego Miasta w Czechach (Starého Města na Morawach). Dzieli się na mniejsze jednostki tektoniczne. Pod względem geologicznym zaliczany jest do struktury zachodniosudeckiej. Sudety Wschodnie (332.6) (cz. Jesenická oblast, Východní Sudety, Východosudetská oblast, niem. Ostsudeten) - pasma górskie w południowo-zachodniej Polsce i północnej części Czech, wschodnia część Sudetów będąca częścią prowincji Masywu Czeskiego.
Masyw kłodzko-złotostocki – sierpokształtna intruzja granitoidowa, położona na granicy między metamorfikiem wschodniej części kopuły orlicko-śnieżnickiej – metamorfikiem Lądka i Śnieżnika (Góry Złote i Krowiarki) od południowego wschodu, strukturą bardzką od zachodu oraz metamorfikiem kłodzkim od południowego zachodu. Struktura związana z orogenezą hercyńską, powstała w paleozoiku 260-270 milionów lat temu w trakcie plutonizmu granitoidowego. Jego apofizy sięgają w głąb Gór Bardzkich (struktury Bardzkiej) aż po Bardo. Za jego przedłużenie po zachodniej stronie rowu Górnej Nysy uważa się metamorfik bystrzycko-orlicki. Niektórzy geolodzy łączą obie jednostki w metamorfik orlicko-kłodzki. Wyróżnia się na trzy serie skalne zbudowane ze skał metamorficznych: Seria strońska składa się z łupków łyszczykowych z wkładkami łupków łyszczykowych z granatami, paragnejsów, amfibolitów, łupków kwarcowych, łupków grafitowych, marmurów kalcytowych i dolomitowych, skał wapienno-krzemianowych, erlanów i serpentynitów. Seria strońska – jednostka litologiczna kaledońsko-waryscyjskiej ewolucji metamorfiku Śnieżnika. Seria strońska to kompleks łupków krystalicznych, który stanowią skały pochodzenia metamorficznego są to silnie przeobrażone utwory osadowe, składające się głównie z łupków łyszczykowych lokalnie z wkładkami granatów, paragnejsów, amfibolitów, łupków kwarcowych, łupków grafitowych, marmurów kalcytowych i dolomitowych, skał wapienno-krzemianowych, erlanów i serpentynitów.
Uskok brzeżny sudecki – strefa nieciągłości oddzielająca Sudety od Przedgórza Sudeckiego i Niziny Śląskiej, a pod względem geologicznym Sudety od bloku przedsudeckiego. Biegnie w kierunku ESE–WNW. Ciągnie się od okolic Vidnavy (Republika Czeska) do Złotoryi. Dalszy przebieg uskoku na wschód i na zachód jest hipotetyczny. W czasie orogenezy alpejskiej, wzdłuż płaszczyzny uskoku, nastąpiło podniesienie Sudetów w stosunku do przedpola, jednak jego historia jest prawdopodobnie dużo starsza. Gnejsy śnieżnickie są gnejsami oczkowymi, warstewkowymi, zwykle gruboziarnistymi i wyraźną foliacją. Gnejsy gierałtowskie są bardziej zróżnicowane: są to najczęściej gnejsy drobnoziarniste, cienkolaminowane lub bez laminacji, niekiedy pręcikowe. W seriach gnejsowych, poza różnymi odmianami tych ostatnich występują amfibolity, w gnejsach gierałtowskich również eklogity, granulity, a w okolicach Bielic również gnejsy amfibolowe oraz tonality. Metamorfik lądecko-śnieżnicki buduje podłoże Gór Złotych, Gór Bialskich, Masywu Śnieżnika (wraz z Krowiarkami) w Sudetach Wschodnich oraz fragmentu Kotliny Kłodzkiej w Sudetach Środkowych. Kotlina Kłodzka (czes. Kladská kotlina, niem. Glatzer Kessel) (332.54) – kraina geograficzna w Sudetach Środkowych, główne miasto – Kłodzko. Kotlina jest otoczona przez Góry Stołowe, Góry Bardzkie, Góry Bystrzyckie i Masyw Śnieżnika i wraz z nimi tworzy krainę historyczną zwaną ziemią kłodzką.
Masyw Śnieżnika (332.62, krótko po 1945 Góry Śnieżne, czes. Králický Sněžník, niem. Glatzer Schneegebirge) – najwyższe pasmo górskie w polskiej części Sudetów Wschodnich, położone po obu stronach polsko-czeskiej granicy, na południowy wschód od Kłodzka. Bibliografia
Czy wiesz że...? beta Sudety Zachodnie – jednostka geologiczna obejmująca geograficzne Sudety Zachodnie, Sudety Środkowe oraz Góry Złote, Góry Bialskie, Masyw Śnieżnika i znaczną część Wysokiego Jesionika w Sudetach Wschodnich. Synonim "budowy zachodniosudeckiej", "struktury zachodniosudeckiej" lub "Lugicum".
Foliacja oznacza planarne uporządkowanie wewnętrznej budowy skały. Określenie to stosuje się do skał metamorficznych i magmowych. Płaskie i wydłużone ziarna minerałów skałotwórczych są ułożone równolegle. Nie musi pokrywać się z kierunkami pierwotnego uławicenia. Foliacja często pokrywa się z laminacją skały.
Granulit – skała metamorficzna powstała w warunkach metamorfizmu regionalnego. Zbudowana ze skaleni, granatów i kwarcu. Nazwa pochodzi od częstego wykształcenia granoblastycznego (F. Weiss, 1803).
Serpentynit - skała metamorficzna utworzona w strefie epi metamorfizmu regionalnego niskiego stopnia, powstała w wyniku metasomatozy hydrotermalnej. Nazwa pochodzi od minerałów serpentynowych, które są głównym składnikiem tej skały. Opisana w 1823 roku przez A. von Humbolta (łac. serpens - żmija, wąż - z uwagi na ich częste plamiste zabarwienie, a także żyłkową i falistą budowę.)
Krowiarki (niem. Küh Berge) – pasmo górskie w południowo-zachodniej Polsce, w Sudetach Wschodnich, w województwie dolnośląskim. Zgodnie z regionalizacją fizycznogeograficzną (wg Kondrackiego i Walczaka) jest to mikroregion należący do mezoregionu Masyw Śnieżnika.
Gnejsy gierałtowskie – szare gnejsy migmatyczne, drobnoziarniste, laminowane lub warstwowane, czasami prawie bezkierunkowe, z wkładkami amfibolitów laminowanych i granulitów i eklogitów. O składzie leukogranitów bogatych w potas. Składają się w zmiennych proporcjach z kwarcu, plagioklazów, mikroklinu, biotytu i chlorytu.
Blok przedsudecki - jednostka geologiczna w południowo-zachodniej Polsce. Od południa graniczy z Sudetami linią uskoku sudeckiego brzeżnego; od północy z monokliną przedsudecką i monokliną śląsko-krakowską linią uskoku środkowej Odry; od zachodu graniczy z perykliną Żar; od wschodu ze strefą śląsko-morawską. Zbudowany ze skał metamorficznych i magmowych. Przykryty częściowo skałami osadowymi wieku od permu do plejstocenu, których miąższość rośnie ku północy. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
