|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Europejczycy wspierają wysiłki na rzecz zapewnienia swobodnego dostępu do danych naukowych i możliwości badawczych za pośrednictwem wirtualnej społeczności. Najnowszym przedsięwzięciem mającym zapewnić postęp w tym zakresie jest projekt GLORIA (G... Październik przyniesie miłośnikom astronomii sporą liczbę atrakcji, m.in. dwa duże roje meteorów, opozycję Jowisza, a także kilka jasnych planetoid i komet. Jesienią dni są coraz krótsze. 1 października w Warszawie, Słońce wzejdzie o godz. 6.36, a zachod... Prelekcja pokazująca, jak za pomocą przeglądarki internetowej można wykonywać obserwacje astronomiczne odbędzie się 27 lutego w Centrum Astronomicznym im. Mikołaja Kopernika PAN (CAMK PAN)."W dobie nieograniczonego dostępu do internetu alternatywą dla obser... W piątek, 22 stycznia, w Obserwatorium Astronomicznym Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu odbył się wykład dr Wojciecha Borczyka "Obserwacje astronomiczne wczoraj i dziś". Była to pierwsza odsłona tegorocznego cyklu popularnonaukowych wykładów w... Jedna z najbardziej znanych gwiazd zmiennych naszego nieba - Mira Ceti - znów jest widoczna gołym okiem i wciąż jaśnieje - informuje dr hab. Arkadiusz Olech z Centrum Astronomicznego PAN w Warszawie. W sierpniu 1596 roku David Fabriciu...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Mgławica EskimosCzy wiesz że...? Bliźnięta (łac. Gemini, dop. Geminorum, skrót Gem) jest jednym z bardziej charakterystycznych gwiazdozbiorów. Słońce przebywa na tle tego gwiazdozbioru od 21 czerwca do 20 lipca. Układ współrzędnych astronomicznych – sferyczny układ współrzędnych stosowanym w astronomii. Umożliwia on jednoznaczne określenie położenia jakiegoś obiektu na sferze niebieskiej przez podanie jego współrzędnych. Zdefiniowanie układu sprowadza się do ustalenia podstawowego koła wielkiego oraz ustalenia punktu na tym kole, od którego liczy się pierwszą współrzędną. Oś układu (tj. prosta prostopadła do koła podstawowego) przecina sferę niebieską w punktach nazwanych biegunami, natomiast południk przechodzący przez punkt początkowy jest nazwany południkiem początkowym. Współrzędne: Mgławica Eskimos (NGC 2392) – mgławica planetarna położona w gwiazdozbiorze Bliźniąt, owalnego kształtu z jaśniejszym brzegiem. W lunecie można ją dostrzec jako plamkę 8,3. Jej rozmiary kątowe na niebie wynoszą 47" × 43". Macierzysta gwiazda mgławicy 10,5 ma temperaturę powierzchniową 40 000K i należy do typu widmowego O8e. Mgławica Eskimos znajduje się w odległości 3830 lat świetlnych. Kelwin – jednostka temperatury w układzie SI równa 1/273,16 temperatury termodynamicznej punktu potrójnego wody, oznaczana K. Definicja ta odnosi się do wody o następującym składzie izotopowym: 0,00015576 mola 2H na jeden mol 1H, 0,0003799 mola 17O na jeden mol 16O i 0,0020052 mola 18O na jeden mol 16O[1].
Nowy Katalog Ogólny (New General Catalogue, czyli NGC) - katalog astronomiczny przygotowany przez duńskiego astronoma Johna Dreyera (1852 - 1926), który opublikował go w roku 1888 (w latach 1895 i 1908 dopisał dwa uzupełnienia do już istniejącego katalogu) próbując połączyć wiele istniejących wówczas katalogów. Stworzenie takiego katalogu zaproponowała mu Rada Królewskiego Towarzystwa Astronomicznego między innymi dlatego, że obowiązujący wówczas Ogólny katalog mgławic (General Catalogue of Nebulae) był trudno dostępny, ostatecznie w 1888 roku Dreyer opublikował Nowy katalog ogólny mgławic i gromad gwiazdowych, będący katalogiem sir Johana Herschela, zrewidowanym, poprawionym, i rozszerzonym w pismach wydawanych przez Królewskie Towarzystwo Astronomiczne.
Czy wiesz że...? beta Mgławice to obłoki gazu i pyłu międzygwiazdowego lub bardzo rozległe otoczki gwiazd (dawniej również tak nazywano galaktyki). W przestrzeni kosmicznej liczne są niewidoczne obłoki gazu możliwe do wykrycia tylko dzięki analizie ich widma w niewidzialnych dla oka zakresach. Ośrodek międzygwiazdowy gromadzi się w spiralnych ramionach galaktyk i jest w ciągłym ruchu. Jego tworzywo stanowią w 99% wodór i hel, zaś reszta to inne gazy oraz pył. Do mgławic należą także obłoki molekularne składające się głównie z wodoru dwuatomowego i tlenku węgla. Mają one temperaturę ok. 10 K. Miejscami zbijają się w gęste skupiska będąc kolebką nowych gwiazd. Rozmiary, temperatura i skład molekularny obłoku determinują rozmiary i przebieg życia rodzących się gwiazd (np. mgławica Oriona).
Teleskop (gr. tēle-skópos – daleko widzący) – przyrząd optyczny złożony z dwóch elementów optycznych: obiektywu i okularu (teleskop soczewkowy) lub z okularu i zwierciadła (teleskop zwierciadlany), połączonych tubusem. Służy do powiększania odległych obrazów. Zarówno teleskop soczewkowy, jak i teleskop zwierciadlany dają obraz rzeczywisty powiększony, odwrócony lub prosty.
Gwiazdozbiór (konstelacja) to grupa gwiazd zajmujących określony obszar sfery niebieskiej. Z czasem gwiazdy te połączono w symboliczne kształty i nadano im nazwę pochodzącą z mitologii (np. gwiazdozbiór Centaura, Cefeusza itp). Gwiazdy tworzące gwiazdozbiór nie są ze sobą zazwyczaj fizycznie związane, a ich bliskie położenie na niebie jest wywołane geometrycznym efektem rzutowania ich położeń na sferę niebieską.
Gwiazda – kuliste ciało niebieskie stanowiące skupisko powiązanej grawitacyjnie materii w stanie plazmy. Najbliższa Ziemi gwiazda, Słońce, jest źródłem większości energii na Ziemi. Inne gwiazdy można obserwować na nocnym niebie, gdyż wtedy nie przyćmiewa ich Słońce. Najlepiej widocznym na sferze niebieskiej gwiazdom od dawna nadawano różne nazwy, łączono je także w gwiazdozbiory. Astronomowie pogrupowali gwiazdy oraz inne ciała niebieskie w katalogi astronomiczne, które zapewniają ujednolicone nazewnictwo tych obiektów.
Mgławica planetarna jest to obłok gazu i pyłu powstałego z zewnętrznych warstw gwiazdy kończącej etap syntezy jądrowej we wnętrzu. W centrum takiego obiektu odkrywane są zwykle białe karły, w które zamieniają się gwiazdy po utracie otoczki.
NGC 2393 (również UGC 3884, MCG 6-17-14, ZWG 177.27, KUG 0726+341, IRAS07267+3407 lub PGC 21154) – galaktyka spiralna (Sc), znajdująca się w gwiazdozbiorze Bliźniat. Odkrył ją Édouard Jean-Marie Stephan.
NGC 2389 (również UGC 3872, MCG 6-17-11, ZWG 177.24, KUG 0725+339 lub PGC 21109) – galaktyka spiralna z poprzeczką (SBc), znajdująca się w gwiazdozbiorze Bliźniat. Odkrył ją William Herschel. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
