|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Polska w europejskim rankingu ekoinnowacyjności znajduje się na czwartym miejscu od końca. Oznacza to, że polskie firmy, ale również instytucje badawcze mają wielki potencjał dla zdroworozsądkowych i materiałooszczędnych strategii biznesowych - uważa Michał Mi... Różne gatunki bakterii zamieszkujących ludzkie jelita mają w sumie ponad 3, 3 mln genów, podczas gdy nasz własny genom liczy ich tylko 23 tys. - informuje "Nature".
Jak się ocenia, w ludzkim ciele jest 10 razy więcej komórek... Europejczycy wspierają wysiłki na rzecz zapewnienia swobodnego dostępu do danych naukowych i możliwości badawczych za pośrednictwem wirtualnej społeczności. Najnowszym przedsięwzięciem mającym zapewnić postęp w tym zakresie jest projekt GLORIA (G... Październik przyniesie miłośnikom astronomii sporą liczbę atrakcji, m.in. dwa duże roje meteorów, opozycję Jowisza, a także kilka jasnych planetoid i komet. Jesienią dni są coraz krótsze. 1 października w Warszawie, Słońce wzejdzie o godz. 6.36, a zachod... Prelekcja pokazująca, jak za pomocą przeglądarki internetowej można wykonywać obserwacje astronomiczne odbędzie się 27 lutego w Centrum Astronomicznym im. Mikołaja Kopernika PAN (CAMK PAN)."W dobie nieograniczonego dostępu do internetu alternatywą dla obser...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Mgławica GrotaCzy wiesz że...? Układ współrzędnych astronomicznych – sferyczny układ współrzędnych stosowanym w astronomii. Umożliwia on jednoznaczne określenie położenia jakiegoś obiektu na sferze niebieskiej przez podanie jego współrzędnych. Zdefiniowanie układu sprowadza się do ustalenia podstawowego koła wielkiego oraz ustalenia punktu na tym kole, od którego liczy się pierwszą współrzędną. Oś układu (tj. prosta prostopadła do koła podstawowego) przecina sferę niebieską w punktach nazwanych biegunami, natomiast południk przechodzący przez punkt początkowy jest nazwany południkiem początkowym. Katalog Sharplessa – katalog astronomiczny obszarów H II (również mgławic emisyjnych) zestawiony przez amerykańskiego astronoma Stewarta Sharplessa. W katalogu znalazły się obszary H II Drogi Mlecznej zebrane przy użyciu obrazów z Palomar Sky Survey znajdujące się na północ od deklinacji -27° deklinacji, jak również niewielka liczba obiektów znajdujących się na południe od tej deklinacji. Współrzędne: Mgławica Grota (znana też jako Sharpless 155) – obszar H II (również mgławica emisyjna) znajdujący się w konstelacji Cefeusza. Została skatalogowana przez Stewarta Sharplessa w jego katalogu pod numerem 155. Mgławica ta posiada jasną obwódkę, od której pochodzi jej nazwa. Znajduje się w odległości około 2400 lat świetlnych od Ziemi. Gwiazdozbiór (konstelacja) to grupa gwiazd zajmujących określony obszar sfery niebieskiej. Z czasem gwiazdy te połączono w symboliczne kształty i nadano im nazwę pochodzącą z mitologii (np. gwiazdozbiór Centaura, Cefeusza itp). Gwiazdy tworzące gwiazdozbiór nie są ze sobą zazwyczaj fizycznie związane, a ich bliskie położenie na niebie jest wywołane geometrycznym efektem rzutowania ich położeń na sferę niebieską.
Mgławica emisyjna – wielka chmura (często o średnicy kilkuset lat świetlnych) świecącego gazu i plazmy. Mgławicami emisyjnymi mogą być obszary H II, gdzie duże ilości promieniowania ultrafioletowego emitują młode, gorące, niebieskie gwiazdy; oraz mgławice planetarne, gdzie umierająca gwiazda odrzuciwszy swoje zewnętrzne warstwy, odsłoniła jonizujące gaz jądro. Mgławica Grota jest miejscem formowania się nowych gwiazd o małej masie. Gwiazdy powstające w tej mgławicy należą do asocjacji gwiezdnej Cefeusz OB3. Jest to jedna z najbliższych asocjacji OB. Gwiazdy mgławicy są bardzo młode, gdyż większość z nich ma nie więcej niż 100 000 lat. W mgławicy można też znaleźć małe gniazdo nowo narodzonych gwiazd, które nie należą jeszcze do ciągu głównego i których światło emituje z pełnej pyłu Mgławicy Groty. Gwiazda – kuliste ciało niebieskie stanowiące skupisko powiązanej grawitacyjnie materii w stanie plazmy. Najbliższa Ziemi gwiazda, Słońce, jest źródłem większości energii na Ziemi. Inne gwiazdy można obserwować na nocnym niebie, gdyż wtedy nie przyćmiewa ich Słońce. Najlepiej widocznym na sferze niebieskiej gwiazdom od dawna nadawano różne nazwy, łączono je także w gwiazdozbiory. Astronomowie pogrupowali gwiazdy oraz inne ciała niebieskie w katalogi astronomiczne, które zapewniają ujednolicone nazewnictwo tych obiektów.
Asocjacja gwiazdowa – typ ugrupowania gwiazd odkryty w 1947 roku przez Wiktora Ambarcumiana, składających się głównie z gorących olbrzymów typów widmowych O-B. Wyróżnia się 3 rodzaje asocjacji: asocjacje OB, zawierające gwiazdy typów widmowych O-B2, asocjacje T, zawierające w największej części gwiazdy zmienne typu T Tauri oraz asocjacje R, składające się z młodych małomasywnych gwiazd ciągu głównego oświetlających mgławice refleksyjne (np. Monoceros R2). Bibliografia
Czy wiesz że...? beta Ziemia (łac. Terra) − trzecia licząc od Słońca, a piąta co do wielkości planeta Układu Słonecznego. Pod względem średnicy, masy i gęstości jest to największa planeta skalista Układu.
Obszary H II – obłoki świecącego gazu i plazmy o rozmiarach nawet kilkuset lat świetlnych, w których powstają gwiazdy. Młode, gorące, niebieskie gwiazdy, które powstały z gazu emitują pokaźną ilość promieniowania ultrafioletowego, jonizując otaczającą mgławicę.
Ciąg główny na diagramie Hertzsprunga-Russella przedstawia krzywą wzdłuż której zgrupowana jest większość gwiazd z okolic Słońca. Gwiazdy na niej położone nazywa się gwiazdami ciągu głównego lub karłami. Najzimniejsze karły to czerwone karły.
Rok świetlny (ang. light year) to miara odległości stosowana w astronomii. Jest to odległość jaką pokonuje światło w próżni w ciągu jednego roku. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |