Mięsień okrężny oka (łac. musculus orbicularis oculi) - najsilniej rozwinięty mięsień z grupy mięśni otoczenia szpary powiekowej. Otaczając wejście do oczodołu zaczyna się i kończy na przyśrodkowej ścianie oczodołu. Od tej części odchodzą dwie cienkie warstwy włókien mięśni, które przebiegają łukowato w powiece górnej i dolnej, pokrywając od przodu tarczki powiekowe. Poza woreczkiem łzowym jest pasmo włókien tzw. część łzowa, która ma wpływ na mechanizm odpływu łez. Skurcz części oczodołowej mięśnia okrężnego powoduje zaciskanie powiek, natomiast skurcz części powiekowej powoduje spokojne zamykanie powiek. Część mięśnia, którego włókna biegną do kości czołowej i skóry brwi i łączą się z mięśniami nosowymi to mięsień marszczący brwi. Skurcz tego mięśnia powoduje powstanie pionowych fałd skóry między brwiami.

Mięsień śmiechowy (łac. musculus risorius) jest zaliczany do mięśni wyrazowych twarzy. W swym rozwoju oddziela się on od mięśnia obniżającego kąt ust. Ma on swój początek na powięzi przyuszniczej i żwaczowej, skąd biegnie poprzecznie kierując się do kąta ust, gdzie kończy się w węźle mięśniowym kąta ust. Pociąga on kąt ust w kierunku poprzecznym, tworząc tzw. dołek śmiechowy. Natomiast wraz z mięśniem jarzmowym większym wywołuje na twarzy uśmiech. Mięsień leży powierzchownie tuż pod skórą na powięzi przyuszniczej i na mięśniu policzkowym. Unerwiony przez nerw twarzowy.