Międzynarodowy Trybunał Wojskowy dla Dalekiego Wschodu

Siedziba Międzynarodowego Trybunału Wojskowego dla Dalekiego Wschodu w Tokio

Sala rozpraw MTWDW

Międzynarodowy Trybunał Wojskowy dla Dalekiego Wschodu – międzynarodowy trybunał do osądzenia zbrodni dokonanych przez przywódców i pozostałych obywateli Japonii podczas II wojny światowej.

Włochy (Republika Włoska, wł. Italia, Repubblica Italiana) – państwo położone w Europie Południowej, na Półwyspie Apenińskim, będące członkiem wielu organizacji, m.in.: UE, NATO, należące do ośmiu najbardziej uprzemysłowionych i bogatych państw świata – G8.

Zbrodnie wojenne, określone zostały w 1919 roku w traktacie wersalskim. Wszystko, co narusza prawa i zwyczaje wojenne (artykuł 228) a także bulwersujące międzynarodową moralność i powagę traktatów (artykuł 227).

Powstał 19 stycznia 1946 w Tokio. Państwami-założycielami były: Australia, Chiny, Francja, Holandia, Kanada, Nowa Zelandia, USA, Wielka Brytania i ZSRR. Później do porozumienia dołączyły Indie i Filipiny.

Statut Trybunału wyróżniał trzy kategorie zbrodni:

"Klasa A" - zbrodnie przeciwko pokojowi,

"Klasa B" - zbrodnie wojenne,

"Klasa C" - zbrodnie przeciwko ludzkości.

Przed Trybunałem o zbrodnie przeciwko pokojowi oskarżono 25 politycznych i wojskowych przywódców, z czego 7 skazano na karę śmierci, a 16 na karę dożywotniego więzienia.

Tokio ?/i (jap. 東京都, Tōkyō-to?) – stolica Japonii położona nad Oceanem Spokojnym (Zatoka Tokijska) na Honsiu – największej z Wysp Japońskich. Główny ośrodek największego zespołu miejskiego świata (metropolis Greater Tokyo Area), który, wraz z Jokohamą, Kawasaki, Saitamą i innymi miastami nad zatoką, skupia 32-43 mln mieszkańców.

Sadao Araki (jap. 荒木貞夫, Araki Sadao, ur. 26 maja 1877 w Tokio, zm. 2 listopada 1966 w Totsukawa, w prefekturze Nara), japoński dowódca wojskowy, generał.

Oskarżeni

Oskarżeni

Zarzut postawiono 28 oskarżonym, głównie oficerom wojskowym i przywódcom politycznym.

Przywódcy polityczni

Baron Kōki Hirota, premier Japonii (1936–37), minister spraw zagranicznych (1933–34, 1937–38);

Baron Kiichirō Hiranuma, premier, przewodniczący Tajnej Rady (1936–39);

Naoki Hoshino - sekretarz stanu;

Markiz Kōichi Kido - Lord Strażnik Tajnej Pieczęci Japonii;

Toshio Shiratori - ambasador Japonii we Włoszech;

Shigenori Tōgō - minister spraw zagranicznych (1941-42 oraz 1945);

Mamoru Shigemitsu, minister spraw zagranicznych (1943-45 oraz 1945);

Okinori Kaya, minister finansów (1941-44);

Yosuke Matsuoka, minister spraw zagranicznych (1940–41).

Oficerowie wojskowi

Generał Hideki Tōjō - premier Japonii (1941–1944), minister wojny (1940-44), szef sztabu Armii Kwantuńskiej (1937-38);

Generał Seishirō Itagaki - minister wojny (1938-39);

Generał Sadao Araki - minister wojny (1931-34);

Marszałek polowy Shunroku Hata - minister wojny (1939-40);

Generał Shigetarō Shimada - minister marynarki wojennej (1941-44);

Generał Kenryō Satō - szef Biura Spraw Wojskowych;

Generał Kuniaki Koiso - premier (1944–1945), gubernator-generał Korei (1942-44);

Admiral Takasumi Oka - szef Biura Spraw Marynarki Wojennej;

Generał Hiroshi Ōshima - ambasador Japonii w Niemczech;

Admirał Nagano Osami - minister marynarki wojennej, szef Sztabu Generalnego Marynarki Wojennej Imperium Japońskiego (1941-44);

Generał Jirō Minami - minister wojny, dowódca Armii Kwantuńskiej (1934-36), gubernator-generał Korei (1936-42);

Generał Kenji Doihara - szef Agencji Służby Specjalnej (działającej w ramach Kempeitai) w Mandżukuo, następnie dowódca Sił Powietrznych Imperium Japońskiego;

Generał Heitarō Kimura - dowódca Burmańskich Sił Ekspedycyjnych;

Generał Iwane Matsui - dowódca Szanghaijskich Sił Ekspedycyjnych oraz Japońskiej Armii Centralnych Chin (1937);

Generał Akira Muto - dowódca Filipińskich Sił Ekspedycyjnych;

Pułkownik Kingorō Hashimoto - założyciel Sakurakai;

Generał Yoshijirō Umezu - wiceminister wojny (1936-38);

Generał Teiichi Suzuki - przewodniczący Komisji Planowania w rządzie Japonii.

Pozostali oskarżeni

Shūmei Ōkawa - filozof polityczny

Wyrok

Dwóch oskarżonych (Yosuke Matsuoka i Nagano Osami) zmarło z przyczyn naturalnych w trakcie procesu.

Zbrodnie wojenne, określone zostały w 1919 roku w traktacie wersalskim. Wszystko, co narusza prawa i zwyczaje wojenne (artykuł 228) a także bulwersujące międzynarodową moralność i powagę traktatów (artykuł 227).

II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci).

Sześciu oskarżonych skazano na karę śmierci przez powieszenie za zbrodnie wojenne, zbrodnie przeciwko pokojowi i zbrodnie przeciwko ludzkości ("Klasa A", "Klasa C" i "Klasa C"):

Generał Kenji Doihara;

Baron Kōki Hirota;

Generał Seishirō Itagaki;

Generał Heitarō Kimura;

Generał Akira Muto;

Generał Hideki Tōjō.

Jeden oskarżony został skazany na karę śmierci przez powieszenie za zbrodnie wojenne i zbrodnie przeciwko ludzkości ("Klasa B" i "Klasa C"):

Kempeitai (jap. 憲兵隊, pol. Korpus Żołnierzy Prawa), japońska żandarmeria wojskowa, istniejąca w latach 1881-1945 jako elitarna jednostka w Japońskiej Cesarskiej Armii. Pełniła również funkcje tajnej policji politycznej oraz służby kontrwywiadu. Szczyt jej wpływów przypadał na okres II wojny światowej.

Mandżukuo (chin. 满洲国/滿洲國, Mănzhōu Guó, W.-G. Man-chou-kuo; jap. 満州国 Manshū-koku) - marionetkowe państwo utworzone w 1932 r. przez Japonię na okupowanych przez nią obszarach Mandżurii, w północno-wschodnich Chinach.

Generał Iwane Matsui.

Wyroki wykonano 23 grudnia 1948 w tokijskim więzieniu Sugamo.

Kolejnych szesnastu oskarżonych skazano na karę dożywotniego więzienia. Trzech z nich Koiso, Shiratori i Umezu) zmarło w więzieniu, a trzynastu pozostałych zwolniono przedterminowo w latach 1954-1956:

Generał Sadao Araki;

Pułkownik Kingorō Hashimoto;

Marszałek polowy Shunroku Hata;

Baron Kiichirō Hiranuma;

Naoki Hoshino;

Okinori Kaya;

Markiz Kōichi Kido;

Generał Kuniaki Koiso;

Generał Jirō Minami;

Admirał Takasumi Oka;

Generał Hiroshi Ōshima;

Generał Kenryō Satō;

Admirał Shigetarō Shimada;

Toshio Shiratori;

Generał Teiichi Suzuki;

Generał Yoshijirō Umezu.

Shigenori Tōgō został skazany na karę pozbawienia wolności przez 20 lat i zmarł w więzieniu w 1949. Mamoru Shigemitsu został skazany na karę pozbawienia wolności przez 7 lat.

Armia Kwantuńska, Kantogun (jap. 関東軍, Kantōgun) to część Japońskiej Cesarskiej Armii, do roku 1931 stacjonująca głównie na terenie Korei; później i w trakcie II wojny światowej na terenie marionetkowego, podporządkowanego Japonii państwa Mandżukuo.

Kōichi Kido (jap. 木戸幸一, Kido Kōichi, ur. 18 lipca 1889 - zm. 6 kwietnia 1977 – polityk japoński; członek Izby Parów, radca Ministerstwa Rolnictwa i Handlu, minister spraw wewnętrznych (1939), strażnik tajnej pieczęci (1940-1945).

Zobacz też

Prokurator Międzynarodowego Trybunału Wojskowego dla Dalekiego Wschodu

Międzynarodowy Trybunał Wojskowy w Norymberdze

Linki zewnętrzne

Akty prawne dotyczące Trybunału na stronie Projektu Avalon