|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Prawie tysiąc uczestników z 58 krajów świata weźmie udział w rozpoczynającej się w środę w Poznaniu 5. Europejskiej Konferencji Nowotworów Głowy i Szyi - poinformował w poniedziałek przewodniczący komitetu organizacyjnego prof. Wojciech Golusiński. ... Komisja Europejska ogłosiła zaproszenie do składania wniosków dotyczących wspólnych projektów w zakresie mobilności oraz wspólnych projektów w zakresie stopni naukowych między Unią Europejską a Australią oraz Unią Europejską a Republiką Korei.
Ogólnym celem zaproszenia jest wspieranie wzajemnego zrozumienia międz... Komisja Europejska przyjęła strategię pomocy UE w radzeniu sobie ze skutkami zmiany klimatu. W Białej Księdze "Adaptacja do zmian klimatu: w kierunku europejskiej sieci na rzecz działania" Komisja wskazuje, że nawet w przypadku udanego obniżenia e... Komitet Identyfikacyjny Europejskiej Rady ds. Badań (ERC) ustanowił podstawowe kryteria wyboru przyszłych członków rady zarządzającej tej instytucji. Wytyczne opublikowano w okresowym sprawozdaniu komitetu, udostępnionym na nowej stronie internetowej Ko... Unijni naukowcy odkryli prostą sztuczkę, dzięki której białka w komórkach mogą zostać prawidłowo rozmieszczone. Co więcej zespół wykazał, w jaki sposób odkrycie może przyczynić się do opracowania nowych metod leczenia nowotworów. Badania, których wy...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Mięsień mostkowo-gnykowyCzy wiesz że...? Kość gnykowa (łac. os hyoideum) – nieparzysta kość trzewioczaszki nie mająca połączenia z innymi kośćmi, leży jednak topograficznie w obrębie szyi. Ma kształt podkowy, zawieszona jest poniżej żuchwy. Prawie całkowicie zbudowana jest z istoty zbitej. Bierze ona udział w ruchach krtani dzięki połączeniu z chrząstką tarczowatą za pomocą wzmocnionej więzadłowo błony tarczowo-gnykowej. Tętnica tarczowa górna (arteria thyroidea superior) – gałąź tętnicy szyjnej zewnętrznej (a. carotis externa), odchodząca od niej na wysokości rogu większego kości gnykowej i kierująca się w stronę gruczołu tarczowego (glandula thyroidea). Mięsień mostkowo-gnykowy (łac. musculus sternohyoideus) - jeden z mięśni szyi, parzysty, należący do grupy mięśni podgnykowych. Swoim działaniem obniża lub ustala kość gnykową, w nieznacznym zakresie może pełnić rolę mięśnia wdechowego. Przyczepia się do rękojeści mostka, końca mostkowego obojczyka, a także pomiędzy tymi kośćmi, na torebce stawu mostkowo-obojczykowego. Końcowy przyczep znajduje się na kości gnykowej. Mięsień leży do przodu od mięśni: mostkowo-tarczowego i tarczowo-gnykowego. Mięsień mostkowo-tarczowy (łac. musculus sternothyroideus) - jeden z mięśni szyi, parzysty, należący do grupy mięśni podgnykowych. Obniża lub ustala kość gnykową, może pełnić rolę mięśnia wdechowego.
Obojczyk (łac. clavicula) – jest to kość długa, łącząca łopatkę i mostek. Ma kształt podłużny, jest wygięta lekko w kształcie litery S. Ma koniec barkowy (łac. extrermitas acromialis) - boczny i koniec mostkowy (łac. extremitas sternalis) - przyśrodkowy. Unaczyniony od tętnic tarczowych: dolnej i górnej, unerwiony poprzez pętlę szyjną. BibliografiaPętla szyjna (ansa cervicalis) - jedna z gałęzi długich splotu szyjnego; składa się z dwu gałęzi: górnej i dolnej, przy czym gałąź dolna odchodzi od splotu bezpośrednio, a gałąź górna na znacznej długości biegnie w obrębie nerwu podjęzykowego.
Mięsień tarczowo-gnykowy (łac. musculus thyrohyoideus) - jeden z mięśni szyi, parzysty, należący do grupy mięśni podgnykowych. W zależności od napięcia innych mięśni albo unosi chrząstkę tarczowatą krtani, albo obniża kość gnykową.
Czy wiesz że...? beta Mostek (łac. sternum) - twór chrzęstny lub kostny, położony w części brzusznej, spotykany u kręgowców z wyjątkiem ryb. Jest elastycznie połączony z częścią żeber oraz obręczą barkową.
Łacina (łac. lingua Latina, język łaciński) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym. Łacina była językiem ojczystym Rzymian. Stała się z czasem językiem urzędowym całego Imperium Rzymskiego, wypierając inne wcześniej używane na tym obszarze języki (takie jak oskijski czy umbryjski).
Tętnica tarczowa dolna (łac. arteria thyroidea inferior) – tętnica zaopatrująca dolną część gruczołu tarczowego. Jest końcowym odgałęzieniem pnia tarczowo-szyjnego, wychodzącego z tętnicy podobojczykowej. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |