Mięsień napinacz błony bębenkowej

Mięsień napinacz błony bębenkowej (łac. musculus tensor tympani) - mięsień poprzecznie prążkowany występujący w uchu środkowym.

Topografia

Mięsień pierzasty.

Większy jego fragment znajduje się w półkanale mięśnia napinacza błony bębenkowej, który stanowi część kanału mięśniowo-trąbkowego. Niektóre z jego włókien biorą początek właśnie w ścianie tegoż półkanału.

Koniec omawianego mięśnia wychodzi z półkanału, który kończy się wyrostkiem ślimakowatym (processus cochleariformis). Ścięgno mięsień owija się wokół tegoż wyrostka, by zmierzać w kierunku swego przyczepu na rękojeści młoteczka (manubrium mallei).

Częstotliwość określa liczbę cykli zjawiska okresowego występujących w jednostce czasu. W układzie SI jednostką częstotliwości jest herc (Hz). Częstotliwość 1 herca odpowiada występowaniu jednego zdarzenia (cyklu) w ciągu 1 sekundy. Najczęściej rozważa się częstotliwość w ruchu obrotowym, częstotliwość drgań, napięcia, fali.

Dźwięk – wrażenie słuchowe spowodowane falą akustyczną rozchodzącą się w ośrodku sprężystym (ciele stałym, płynie, gazie). Częstotliwości fal, które są słyszalne dla człowieka, zawarte są w paśmie między wartościami granicznymi od ok. 16-20 Hz do ok. 16-20 kHz.

Funkcja

Działa na rękojeść młoteczka, ciągnąc ją w kierunku przyśrodkowym. Ma to wpływ na ruchomość łańcucha 3 kosteczek słuchowych, a więc i na percepcję dźwięku. Istnieje teoria, wg której mięsień ten, działający szczególnie przy docierających do ucha dźwiękach o wysokich częstotliwościach, zmniejsza możliwości przewodzenia dźwięku mogącego zagrozić delikatnym receptorom, a więc chroni narząd słuchu przed uszkodzeniem. Podobną rolę spełnia 2. mięsień czepiający się kosteczek słuchowych, mięsień strzemiączkowy.

Ścięgna (łac. tendo, tenon) – twory włókniste (pasma) zbudowane z wytrzymałej tkanki łącznej właściwej zbitej (włóknistej), o zabarwieniu białawosrebrzystym. Mają postać mocnych i bardzo odpornych włókien kolagenowych, ułożonych równolegle do siebie i zatopionych w niewielkiej ilości istoty podstawowej. Między pęczkami włókien znajdują się fibrocyty ułożone w tzw. szeregi Ranviera. Stanowią przedłużenie mięśnia aż do punktu jego przyczepu. Są istotną częścią mięśni a ich zadaniem jest przenoszenie siły skurczu mięśniowego na elementy kostne szkieletu. Sprężystość ich jest nieznaczna. Pod wpływem rozciągania wydłużają się one tylko o 4% swej długości.

Młoteczek (łac. malleus) - jedna z trzech kosteczek słuchowych u ssaków. Położona jest w jamie bębenkowej. Ewolucyjnie wywodzi się z kości stawowej gadów, która pierwotnie była jedną z kości otaczających pierwszą szparę skrzelową (tryskawkę) u ryb. Młoteczek swoją główką (łac. caput mallei) połączony jest (za pomocą stawu kowadełkowo-młoteczkowego) z kowadełkiem a rękojeścią (łac. manubrium mallei) łączy się z błoną bębenkową. Druga jego odnoga - wyrostek przedni w sąsiedztwie rękojeści stanowi przyczep dla mięśnia napinacza błony bębenkowej.

Unerwienie

Nerw mięśnia napinacza błony bębenkowej (N. musculi tensoris tympani) od nerwu żuchwowego- V3

Ukrwienie

Rozwój

Stanowi pod względem rozwojowym część innego mięśnia (mięsień skrzydłowy przyśrodkowy).

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.