Mięsień naprężacz powięzi szerokiej

Mięsień napinacz powięzi szerokiej.

Mięsień napinacz powięzi szerokiej (łac. Musculus tensor fasciae latae) - mięsień znajdujący się na kończynie dolnej, zaliczany do grupy tylnej mięśni obręczy kończyny dolnej. Jego głównym zadaniem jest napinanie pasma biodrowo-piszczelowego, przez co stabilizuje wyprostowany staw kolanowy.

Staw biodrowy (łac. articulatio coxae) - staw kulisty tworzony przez głowę kości udowej oraz panewkę stawu biodrowego kości miednicznej. Przenosi ciężar ciała z tułowia na kończyny dolne oraz umożliwia ich ruchomość. Jeden z największych stawów organizmu człowieka.

Rdzeń kręgowy (łac. medulla spinalis) – część ośrodkowego układu nerwowego, przewodząca bodźce pomiędzy mózgowiem a układem obwodowym. U człowieka ma kształt grubego sznura, nieco spłaszczonego w kierunku strzałkowym, o przeciętnej średnicy 1 cm, barwy białej, o masie ok. 30 g. Umieszczony jest w biegnącym w kręgosłupie kanale kręgowym. U góry w otworze wielkim rdzeń kręgowy łączy się z rdzeniem przedłużonym, umowną granicę między nimi stanowi po stronie grzbietowej miejsce wyjścia pierwszej pary korzeni szyjnych, po stronie brzusznej dolna krawędź skrzyżowania piramid. Rozciąga się on na przestrzeni ok. 45 cm, od I kręgu szyjnego do górnej krawędzi II kręgu lędźwiowego, gdzie kończy się stożkiem rdzeniowym (łac. conus medullaris).

Przyczepy i przebieg włókien

Mięsień rozpoczyna się na zewnętrznej powierzchni grzebienia biodrowego pomiędzy kolcem biodrowym przednim górnym a guzkiem biodrowym. Oprócz przyczepu kostnego jego włókna rozpoczynają się również na blaszce głębokiej powięzi szerokiej uda. Spłaszczony brzusiec mięśnia biegnie ku dołowi i przechodzi w płaskie ścięgno łączące się z przednim brzegiem pasma biodrowo-piszczelowego. Pasmo biegnie po bocznej stronie uda i ostatecznie przyłącza się na górnej części kości piszczelowej.

Nerw pośladkowy górny (łac. nervus gluteus superior) jest nerwem ruchowym. Jego włókna pochodzą z gałęzi brzusznych nerwów rdzeniowych L4, L5, S1. Jest gałęzią długą splotu krzyżowego (łac. plexus sacralis).

Kość piszczelowa, piszczel (łac. tibia) - podstawowa kość goleni, leży po stronie przyśrodkowej. Koniec bliższy (głowa kości piszczelowej) ukształtowany jest w postaci kłykcia bocznego i przyśrodkowego; ich powierzchnie stawowe wchodzą w skład stawu kolanowego. Między kłykciami leży tzw. wyniosłość międzykłykciowa, która składa się z dwóch guzków,bocznego i przyśrodkowego. U podstawy kłykcia bocznego na jego tylno-bocznej powierzchni znajduje się powierzchnia stawowa strzałkowa, która służy do połączenia z głową strzałki. Trzon kości piszczelowej ma przekrój trójkątny, najbardziej widoczny jest brzeg przedni, który rozpoczyna się poniżej kłykci guzowatością piszczeli. Brzeg przedni kości piszczelowej i jej powierzchnia przyśrodkowa pokryte są tylko skórą i są dobrze wyczuwalne przez skórę. Po stronie bocznej dalszej kości piszczelowej znajduje się wcięcie strzałkowe. Dolna powierzchnia nasady tworzy powierzchnię stawową dolną i służy do połączenia z kością skokową, wchodzącą w skład kości stopy.

Mięsień otoczony jest blaszkami powięzi szerokiej.

Unerwienie

Unerwienie mięśnia pochodzi od nerwu posladkowego górnego, przede wszystkim z segmentu L4 i L5, i w mniejszym stopniu S1 rdzenia kręgowego.

Unaczynienie

Głównym źródłem krwi dla tego mięśnia jest tętnica pośladkowa górna.

Czynność

Najważniejszą funkcją mięśnia jest stabilizowanie wyprostowanego stawu kolanowego poprzez działanie na pasmo biodrowo-piszczelowe. Współpracuje on w ten sposób z mięśniem pośladkowym wielkim, którego włókna przyłączają się do tylnej części pasma biodrowo-piszczelowego.

Miesień prosty uda (łac. rectus femoris) - część mięśnia czworogłowego uda. Mięsień rozpoczyna się na kolcu biodrowym przednim dolnym kości udowej, górnego brzegu panewki oraz torebki stawu biodrowego. Mięsień kończy się wspólnym ścięgnem końcowym na guzowatości piszczeli.

Staw kolanowy (łac. articulatio genus) - największy staw ciała człowieka. Jest to staw złożony - łączą się tu kość udowa, piszczel oraz rzepka, tworząc staw udowo-piszczelowy oraz staw udowo-rzepkowy, które otoczone są wspólną torebką stawową. Staw posiada dwie łącznotkankowe łąkotki dopasowujące do siebie powierzchnie stawowe w czasie ruchów. Funkcjonalnie jest to staw zawiasowy, umożliwiający ruchy zginania i prostowania, ale w zgięciu możliwe są również ruchy rotacyjne. Wzmocniony jest więzadłami zewnętrznymi (pobocznymi oraz torebki stawowej) oraz dodatkowo bardzo silnymi więzadłami wewnętrznymi - więzadłem krzyżowym przednim i tylnym.

W niewielkim stopniu mięsień ten przyczynia się również do stabilizowania stawu biodrowego, poprzez wspomaganie utrzymania głowy kości udowej w panewce.

Ze względu na stosunkowo niewielkie rozmiary mięśnia jego udział w powstawaniu ruchów jest niewielki. Wspomaga zginanie uda w stawie biodrowym, współpracując z mięśniem biodrowo-lędźwiowym i mięśniem prostym uda. Wspomaga również odwodzenie kończyny dolnej. Przy zgiętym stawie biodrowym pomaga przy rotacji uda do wewnątrz.

Grupa mięśni generująca ruchy kończyny dolnej. Do tej grupy należą mięśnie działające na stawy kończyny dolnej. Mięśnie te charakteryzują się znacznym przekrojem fizjologicznym, co związane jest z funkcją kończyny dolnej.

Mięsień biodrowo lędźwiowy (łac. musculus iliopsoas) - składa się z mięśnia lędźwiowego większego, mięśnia lędźwiowego mniejszego i mięśnia biodrowego.