Więzadło pachwinowe (łac. ligamentum inguinale) stanowi łącznotkankowe pasmo biegnące od kolca biodrowego przedniego górnego do guzka kości łonowej (guzek łonowy, łac. tuberculum pubicum). Jest ono utworzone poprzez włókna ścięgniste mięśni skośnego zewnętrznego brzucha, skośnego wewnętrznego brzucha oraz mięśnia poprzecznego brzucha. Włókna końca przyśrodkowego więzadła odchodzą od niego rozbieżnie w kierunku grzebienia kości łonowej (łac. pecten osis pubis) tworząc osobne więzadło rozstępowe (łac. ligamentum lacunare). Od dołu do więzadła pachwinowego przyczepiona jest powięź szeroka uda (łac. fascia lata). Więzadło pachwinowe stanowi górne ograniczenie rozstępu wspólnego (łac. lacuna communis) przez który przechodzą z miednicy na kończynę dolną mięśnie (rozstęp mieśniowy, łac. lacuna musulorum) oraz nerwy i naczynia (rozstęp naczyniowy, łac. lacuna vasorum). Więzadło pachwinowe jest niezwykle ważnym elementem powięziowym w chirurgii przepuklin, zarówno w metodach napięciowych jak i beznapięciowych.

Łacina (łac. lingua Latina, język łaciński) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym. Łacina była językiem ojczystym Rzymian. Stała się z czasem językiem urzędowym całego Imperium Rzymskiego, wypierając inne wcześniej używane na tym obszarze języki (takie jak oskijski czy umbryjski).