Mi-2 - Polski Serwis Naukowy

Mi-2 (ros. Ми-2) (oznaczenie NATO Hoplite) – średni, wielozadaniowy, z trójłopatowym wirnikiem nośnym, śmigłowiec zaprojektowany przez radzieckie biuro konstrukcyjne Michaiła Mila, seryjnie produkowany jedynie przez zakłady PZL w Świdniku. Mi-2 był jedynym śmigłowcem konstrukcji radzieckiej nigdy nie produkowanym w ZSRR.

Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie – muzeum w Warszawie, prezentujące zbiory poświęcone historii wojskowości, oraz historii Polski, zlokalizowane przy Al. Jerozolimskich 3. Jest ono drugim co do wielkości muzeum Warszawy.
IFR (ang. Instrumental Flight Rules) - lot IFR oznacza lot wykonywany zgodnie z przepisami dla lotów wg wskazań przyrządów. Różni się on od VFR (Visual Flight Rules) tym, że polega się tylko na informacjach odczytywanych z kokpitu samolotu. IFR nazywany jest czasem "Lotem bez widoczności"

Konstrukcja

Śmigłowiec wielozadaniowy o duraluminiowej, półskorupowej konstrukcji w układzie Sikorskiego. Wirnik główny trójpłatowy, metalowy. Podwozie stałe, z kółkiem przednim. W kadłubie znajduje się zbiornik 600 l paliwa. Ponadto w dwóch zbiornikach zewnętrznych śmigłowiec może zabrać dodatkowo maksymalnie 476 l paliwa, celem zwiększenia zasięgu. Napęd stanowią dwa silniki PZL GTD-350 o mocy startowej 400 KM każdy.
W późniejszych wersjach (produkowanych w Polsce jako GTD-350W2) osiągały moc 420 KM każdy. Śmigłowiec wyposażony w te silniki otrzymał nazwę Mi-2 Plus.
Oblatano też wersję z amerykańskimi silnikami Allison 250-C20B o mocy 455 KM każdy. Zastosowano lepszą aparaturę nawigacyjną (np. radiokompas), lżejsze baterie pokładowe. Mniejszą masę miała też przekładnia główna. Zmiany te zaowocowały znacznym poprawieniem osiągów, np. wznoszenie wzrosło z 4,5 do 6,7 m/sek Ta wersja nosiła nazwę PZL Kania. Brak szans na eksport tej wersji do krajów zachodnich spowodował zaniechanie produkcji seryjnej.
Załogę stanowi jeden pilot lub pilot i operator sprzętu np. chemicznego. Zabiera na pokład do 8 pasażerów lub do 700 kg ładunku.

Układ Sikorskiego − konstrukcja śmigłowca zastosowana po raz pierwszy przez Igora Sikorskiego charakteryzujący się pojedynczym wirnikiem nośnym oraz umieszczonym na końcu belki ogonowej śmigłem ogonowym (najczęściej przegubowym), składające się z 2 lub więcej łopat. Śmigło ogonowe ma za zadanie zniwelować moment reakcyjny pochodzący od napędzanego silnikiem wirnika nośnego a także zapewnić sterowność kierunkową w zawisie i podczas lotu.
NS-23 – (ros. НС-23 od Nudelman-Suranow, oznaczenie fabr. 115П) radzieckie automatyczne działko lotnicze skonstruowane przez zespół w składzie A. E. Nudelman, A. Suranow, G. Żirnych, W. Niemenow, S. Lusin i M. Bundin jako powojenny następca działka WJa. NS-23 zostało wprowadzone do uzbrojenia w 1945 roku.

Cechy pilotażowo-użytkowe

Śmigłowiec Mi-2 jest śmigłowcem dwusilnikowym zaliczanym do śmigłowców klasy "B", co oznacza, że z uwagi na niewystarczającą moc jednego silnika do wszystkich faz lotu pilot, po awarii jednego z silników, jest zmuszony wykonać lądowanie awaryjne na jednym pracującym silniku (zwane czasem lądowaniem zapobiegawczym z wyborem miejsca przyziemienia) - na co została opracowana procedura ujęta w Instrukcji Użytkowania w Locie. W momencie rozpoczynania produkcji był jednym z pierwszych lekkich śmigłowców w układzie dwusilnikowym. W dobie czasów obecnych śmigłowiec ten nie spełnia standardów w ratownictwie medycznym - głownie z powodu dużej masy własnej, niewystarczającej mocy zespołu napędowego, dużego zużycia paliwa przez silniki, braku możliwości lotów IFR, dużego hałasu w kabinie, niskiego pułapu zawisu bez wpływu ziemi.

Michaił Leontjewicz Mil, ros. Михаил Леонтьевмч Миль (ur. 22 listopada 1909 w Irkucku - zm. 31 stycznia 1970) - radziecki konstruktor lotniczy.
Automatyczny radiokompas - urządzenie pokładowe bliskiej nawigacji do wskazywania kierunku położenia pracującej radiostacji w stosunku do osi podłużnej samolotu.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)