|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Amerykański germanista prof. David E. Wellbery otrzymał 3 sierpnia w Warszawie Nagrodę Niemieckiej Centrali Wymiany Akademickiej (Deutscher Akademischer Austauschdienst - DAAD) im. Jakuba i Wilhelma Grimmów. Uroczystość odbyła się na Uniwersytecie ... W dniach 29-30 września 2010 r. w Płowdiw, Bułgaria, odbędzie się giełda kooperacyjna w dziedzinie technologii informacyjnych i komunikacyjnych (TIK) oraz automatyki.
Na wydarzenie złoży się jednodniowe seminarium i dzień poświęcony wcześniej umówionym spotk... Twórca reizmu, propagator etyki laickiej, autor pojęcia "opiekuna spolegliwego", czyli takiego na którym można polegać. 125 lat temu urodził się Tadeusz Kotarbiński, jeden z najwybitniejszych polskich filozofów. Kotarbiński znany jes... Specjalista w zakresie hodowli bydła i produkcji mleka prof. Tadeusz Szulc, były rektor Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu i były wiceminister edukacji narodowej i sportu otrzyma 15 grudnia tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Rolniczego w Krakowie.Profesor ... Prof. dr hab. Tadeusz Marek Krygowski z Wydziału Chemii Uniwersytetu Warszawskiego jest laureatem Nagrody Fundacji na rzecz Nauki Polskiej (FNP) w 2010 r. w obszarze nauk ścisłych. FNP doceniła go za stworzenie metody ilościowego określania aromatyczności związków organ...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp.
7
odp. Reklama:
Michał I AsenCzy wiesz że...? Drugie państwo bułgarskie – państwo bułgarskie istniejące w latach 1186-1396 ze stolicą w Tyrnowie. W okresie swego największego rozwoju terytorialnego na początku XIII wieku obejmowało w całości tereny dzisiejszej Bułgarii, a częściowo również: Macedonii, Albanii, Grecji, Rumunii i Serbii. Georgije Ostrogorski (nazwisko często podawane w obcych brzmieniach: ang. George Alexandrovič Ostrogorsky, niem. Georg Ostrogorski, ros. Георгий Александрович Острогорский (ur. 19 stycznia 1902 w Petersburgu, zm. 24 października 1976 w Belgradzie) – serbski historyk urodzony w Rosji, międzynarodowej sławy bizantynolog. Iwan Asen II – (bułg. Иван Асен II) car bułgarski w latach 1218-1241. Syn Asena I. Objął tron w 1218 roku, po obaleniu swego kuzyna Boriła. Jego panowanie stanowi okres największej świetności drugiego państwa bułgarskiego. Dzięki umiejętnej polityce wewnętrznej i dyplomatycznej doprowadził do rozkwitu gospodarczego państwa. W 1230 roku w wyniku zwycięstwa pod Kłokotnicą nad cesarzem Tesaloniki włączył do swego państwa rozległe tereny w Tracji, Macedonii i Albanii. W wyniku zabiegów dyplomatycznych uzyskał podniesienie metropolity bułgarskiego do rangi niezależnego patriarchy. Niepowodzeniem zakończyły się podjęte w ostatnich latach panowania starania o podporządkowanie sobie łacińskiego Konstantynopola. Michał I Asen – (ur. 1238/1241, zm. 1256, bułg. Михаил I Асен) car bułgarski w latach 1246-1256. Syn Iwana Asena II. ŻycieMichał I Asen pochodził z bułgarskiej dynastii Asenowiczów. Był synem Iwana Asena II i trzeciej żony Iwana Asena II, poślubionej w ostatnich latach życia, Ireny Komneny, córki cesarza Tesaloniki Teodora Angelosa. Po śmierci ojca Michała I w 1241 roku na tron wstąpił jego przyrodni brat, siedmioletni Koloman I Asen. W toku walk między stronnictwami bojarskimi grupa skupiona wokół carowej wdowy Ireny zawiązała spisek na życie młodziutkiego Kolomana I Asena. W 1246 roku 12-letni car został otruty, a na tron wprowadzono jego brata, najwyżej ośmioletniego, Michała I Asena. W okresie małoletniości Michała władzę sprawowała matka Irena oraz sewastokrator Piotr, który rządził w istocie jako namiestnik zachodniej połowy państwa. Tracja (gr. Θρᾴκη, Thraki, łac. Thracia, bułg. Тракия, Trakija, tur. Trakya). Historycznie: starożytna kraina położona między dolnym Dunajem, Morzem Czarnym, Morzem Egejskim i rzeką Strymon (Struma). Obecnie region geograficzny na pograniczu Bułgarii (Tracja Północna), Grecji (Tracja Zachodnia) i Turcji (Tracja Wschodnia).
Marica (bułg. Марица, gr. Έβρος - Evros, tur. Meriç) - rzeka na Półwyspie Bałkańskim, w Bułgarii, w Grecji i w Turcji. Długość - 544 km, powierzchnia zlewni - 54 tys. km². Wewnętrzne walki w carstwie wkorzystał cesarz nicejski Jan III Watatzes i w 1246 roku wtargnął w granice Bułgarii i zajął bez walki ziemie zdobyte przez Iwana Asena II: Macedonię po Wardar i południową Trację aż do górnego biegu Maricy. W granicach cesarstwa znalazły się Skopje i Filipopol.W grudniu 1246 roku Jan III Watatzes zdobył Tesalonikę rozstrzygając na swą korzyść spór o pierwszeństwo do spadku po Bizancjum. W tym samym roku Węgrzy opanowali sporne: Belgrad i Braniczewo. Bułgaria była bezsilna. Teodor Angelos Dukas Komnen – (ur. 1180/1185, zm. po 1252, gr. Θεόδωρος Άγγελος Δούκας Κομνηνός, Theodōros Angelos Doukas Komnēnos) kuzyn cesarzy bizantyjskich Izaaka II i Aleksego III Angelosów, władca Epiru od 1214 do 1227 roku, cesarz Tesaloniki od 1227 do 1230 roku.
Republika Macedonii (maced. Република Македонија, alb. Republika e Maqedonisë), na forum międzynarodowym państwo określane jest tymczasową nazwą Była Jugosłowiańska Republika Macedonii – BJRM, (ang. Former Yugoslav Republic of Macedonia – FYROM, mac. Поранешна Југословенска Република Македонија – ПЈРМ, transliteracja Poranešna Jugoslovenska Republika Makedonija – PJRM, alb. Ish Republika Jugosllave e Maqedonisë – IRJM) lub Macedonia – państwo na Półwyspie Bałkańskim, powstałe po rozpadzie Socjalistycznej Federacyjnej Republiki Jugosławii. Po osiągnięciu pełnoletniości Michał I Asen podjął próbę odzyskania utraconych ziem. Zawarł sojusz z Rościsławem banem Maczwy (ziemi między Sawą, Driną a górami Cera), Belgradu i Braniczewa, osadzonemu na tych ziemiach przez króla węgierskiego. Michał I Asen przypieczętował sojusz poślubiając córkę Rościsława, Marię. W 1255 roku, po śmierci Jana III Watatzesa (1254), najechał ziemie cesarskie zdobywając kilka twierdz w Rodopach, m.in. Stanimachos i Peristicę (obec. Perusztica). W odpowiedzi na agresję bułgarską, nowy cesarz nicejski Teodor II Laskarys wyprawił się dwukrotnie przeciw Bułgarii i po ciężkich walkach odebrał utracone twierdze. W czerwcu lub lipcu 1256 roku car został zmuszony do zawarcia pokoju w Regina (Erkene w Tracji). Na mocy zawartego układu cesarze nicejscy zachowywali swe zdobycze, jedynie północna Macedonia ze Skopje wracała do Bułgarii. Cesarstwo Nicejskie (gr. Βασίλειον τῆς Νίκαιας) – greckie państwo istniejące w latach 1204–1261 na zachodnich obszarach Azji Mniejszej.
David Marshall Lang (ur. 6 maja 1924, zm. 20 marca 1991) – angielski kaukazolog, studiował w Cambridge, w czasie wojny pracował w konsulacie, a potem w ambasadzie brytyjskiej w Iranie. Od 1949 roku wykładał na uniwersytetach w Londynie, Nowym Jorku i Los Angeles. W latach 1962 - 1964 pełnił funkcję honorowego sekretarza Royal Asiatic Society. Jesienią 1256 roku Michał I Asen został zamordowany przez swego stryjecznego brata Kałojana Związki rodzinnePrzypisy
BibliografiaWardar (maced. Вардар – Vardar, gr. Αξιός – Aksiós) – rzeka w Macedonii i północnej Grecji. Długość - 388 km (301 km w Macedonii, 87 km w Grecji), powierzchnia zlewni - 23.747 km² (20.535 km² w Macedonii, 3.212 km² w Grecji), średni przepływ - 135,96 m³/s (w Gewgeliji).
Jan III Dukas Watatzes gr. Ιωάννης Γ΄ Δούκας Βατάτζης, Iōannēs III Doukas Batatzēs - (ur. 1192, zm. 3 listopada 1254), cesarz nicejski 1222–1254.
Czy wiesz że...? beta David Marshall Lang (ur. 6 maja 1924, zm. 20 marca 1991) – angielski kaukazolog, studiował w Cambridge, w czasie wojny pracował w konsulacie, a potem w ambasadzie brytyjskiej w Iranie. Od 1949 roku wykładał na uniwersytetach w Londynie, Nowym Jorku i Los Angeles. W latach 1962 - 1964 pełnił funkcję honorowego sekretarza Royal Asiatic Society. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |