Michael von Faulhaber - Polski Serwis Naukowy

Michael von Faulhaber (ur. 5 marca 1869 w Heidenfeld (obecnie część gminy Röthlein), zm. 12 czerwca 1952 w Monachium) – niemiecki duchowny katolicki, arcybiskup Monachium i Fryzyngi, kardynał.

Studiował w seminariach w Schweinfurcie i Würzburgu oraz na uniwersytecie w Würzburgu. Święcenia kapłańskie przyjął 1 sierpnia 1892 w Würzburgu. Pracował jako duszpasterz w rodzinnej diecezji Würzburg, wykładał w miejscowym seminarium oraz na uniwersytecie w Strasburgu.

7 stycznia 1911 został mianowany biskupem Spiry, przyjął sakrę biskupią 24 lipca 1911 z rąk arcybiskupa Monachium, kardynała Franziskusa von Bettingera. Po śmierci kardynała von Bettingera został przeniesiony na stolicę arcybiskupią Monachium i Fryzyngi 24 lipca 1917. Otrzymał tytuł asystenta Tronu Papieskiego (17 stycznia 1920).

Stolica Apostolska, inaczej Stolica Święta (łac. Sedes Apostolica, wł. Sede Apostolica, Santa Sede) – siedziba papieży, także papiestwo, czyli władza zwierzchnia papieża w Kościele katolickim wraz z jej instancjami wykonawczymi, stanowiąca podmiot prawa międzynarodowego. Jej siedziba mieści się w państwie Watykan, z którym jest połączona unią personalną i funkcjonalną. Stolica Apostolska sprawuje wyłączne zwierzchnictwo oraz suwerenną władzę i jurysdykcję nad Watykanem, który jest również jej własnością. Traktowanie Stolicy Apostolskiej i Watykanu jako odmiennych podmiotów, jakkolwiek uzasadnione z punktu widzenia ustrojowego, nie występuje jednak wyraźnie na gruncie prawa międzynarodowego. W stosunkach międzynarodowych nazwy te bywają stosowane zamiennie, a zaciągnięcie zobowiązania pod jedną z nich jest rozumiane jako wiążące dla obu. I tak np. w Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej podmiot ten występował początkowo pod nazwą Państwa Watykańskiego, a następnie (bez odrębnego przystąpienia) pod nazwą Stolicy Apostolskiej.

Mit brennender Sorge (niem. Z palącą troską) – encyklika papieża Piusa XI dotycząca sytuacji Kościoła w III Rzeszy, potępiająca narodowy socjalizm i politykę prowadzoną przez Niemcy rządzone przez Hitlera, ogłoszona 15 marca 1937. Jej głównym autorem był kardynał Michael von Faulhaber, a wśród osób przygotowujących tekst encykliki wymienia się również biskupa Münster Klemensa Augusta von Galen, który był jednym z czołowych ludzi Kościoła katolickiego w Niemczech przeciwstawiających się systemowi nazistowskiemu.

7 marca 1921 papież Benedykt XV wyniósł go do godności kardynalskiej, nadając tytuł prezbitera S. Anastasia. Kardynał von Faulhaber brał udział w konklawe w 1922 i 1939, w lipcu 1930 pełnił funkcję legata papieskiego na Kongres Eucharystyczny w Spirze.

Tablica w katedrze monachijskiej

Z aprobatą przyjął ratyfikację konkordatu Stolicy Apostolskiej z III Rzeszą w 1933 r. Umowa dawała szansę na prawną ochronę instytucji katolickich, które coraz częściej doznawały szykan ze strony nowych władz. Napisał wtedy do Hitlera: "To do czego stary parlament i partie nie zdołały doprowadzić przez 60 lat, pańska godna męża stanu dalekowzroczność pomogła osiągnąć w sześć miesięcy. (...) Niech Bóg zachowa Kanclerza Rzeszy dla naszego narodu" . Te słowa należy jednak rozumieć jako pragmatyczne obłaskawianie bestii, w ogólnym kontekście tego, jak zwracano się do führera, który nie dopuszczał żadnych głosów sprzeciwu, uwielbiał zaś pochwały.

Katolicyzm – doktryna Kościoła chrześcijańskiego – jednej z dwóch grup Kościołów, obok Kościoła prawosławnego, powstałych w wyniku rozłamu w Kościele chrześcijańskim w 1054 (tzw. schizmy wschodniej). Jedna z największych grup wyznań chrześcijańskich, obok prawosławia i protestantyzmu oraz ogół zasad wiary i życia religijnego do których odwołuje się Kościół rzymskokatolicki wraz z Kościołami wschodnimi pozostającymi z nim w pełnej jedności, wspólnoty tradycjonalistyczne, starokatolickie oraz część anglikańskich, liberalnych i niezależnych.

Sakrament święceń, święcenia kapłańskie, kapłaństwo, święcenia – sakrament w Kościele katolickim, także Kościołach prawosławnych, anglikańskich i starokatolickich, który nadaje władzę uświęcania, tj. udzielania innych sakramentów.

Był głównym autorem wydanej w 1937 encykliki Piusa XI Mit brennender Sorge, która potępiała ideologię nazistowską.

29 czerwca 1951 wyświęcił na kapłanów braci Georga i Josepha Ratzingerów, z których drugi został wybrany w 2005 roku na papieża i przybrał imię Benedykt XVI.

W chwili śmierci był ostatnim żyjącym kardynałem z nominacji Benedykta XV. Został pochowany w katedrze metropolitalnej w Monachium.

Konklawe (łac. cum clave, "pod kluczem", zamknięte pomieszczenie, pokój) – ogólne zgromadzenie kardynałów, zwoływane po 15, maksymalnie po 20 dniach od śmierci papieża (tyle czasu mają nieobecni kardynałowie na przybycie na spotkanie), poprzedzone okresem novemdiales.

Franziskus A. von Bettinger (ur. 17 września 1850 w Londstuhl, Bawaria, zm. 12 kwietnia 1917 w Monachium), niemiecki duchowny katolicki, arcybiskup Fryzyngi i Monachium, kardynał.

Przypisy

Cytat za Ian Kershaw: Hitler,1889-1936 Hybris. Poznań: 2001, s. 424-425. ISBN 83-7120-927-4.
Por. Ian Kershaw: Hitler,1889-1936 Hybris. Poznań: 2001, s. 422-423. ISBN 83-7120-927-4.
G. Formigoni, Encyklopedia chrześcijaństwa, t.3, Kielce 2005
"Kto ponad skalę wartości ziemskie rasę albo naród, albo państwo, albo ustrój państwa, przedstawicieli władzy państwowej albo inne podstawowe wartości ludzkiej społeczności, które w porządku doczesnym zajmują istotne i czcigodne miejsce, i czyni z nich najwyższą normę wszelkich wartości, także religijnych, i oddaje się im bałwochwalczo, ten przewraca i fałszuje porządek rzeczy stworzony i ustanowiony przez Boga - Człowieka i daleki jest od prawdziwej wiary w Boga i od światopoglądu odpowiadającego takiej wierze." (Mit brennender Sorge II, 12)

Linki zewnętrzne

Sylwetka w słowniku biograficznym kardynałów Salvadora Mirandy

Michael von Faulhaber w bazie catholic-hierarchy.org (ang.)

Kardynał (łac. cardinalis – główny, zasadniczy, mocno z czymś związany) – potocznie nazywany purpuratem z racji koloru noszonego mucetu, w Kościele katolickim najwyższa po papieżu godność kościelna.

Konkordat (łac. concordatum: uzgodniony) – umowa międzynarodowa zawierana między państwem a Stolicą Apostolską, regulująca sprawy interesujące obie strony (pozycja Kościoła katolickiego w danym państwie, kwestie własności, nauczania religii, ważności małżeństw sakramentalnych, wpływu władz państwowych na obsadę stolic biskupich itp.). Ponadto nazwa konkordat używana jest również jako nazwa techniczna na oznaczenie jakiejkolwiek umowy dwustronnej pomiędzy władzą kościelną i państwową.