Michaił Kornijenko - Polski Serwis Naukowy

Michaił Borysowicz Kornijenko

Michaił Borysowicz Kornijenko, ros. Михаил Борисович Корниенко (ur. 15 kwietnia 1960 w mieście Syzrań, obwód kujbyszewski (obecnie samarski) ZSRR) – inżynier, kosmonauta rosyjski.

Wykształcenie i praca zawodowa

1977 – ukończył szkołę średnią w Czelabińsku.

1978-1980 – odbył służbę wojskową w 104 gwardyjskiej dywizji powietrznodesantowej stacjonującej w okolicach Kirowabadu (obecnie Azerbejdżan).

1980-1986 – był zatrudniony w moskiewskiej milicji.

1986-1991 – pracował jako inżynier w biurze konstrukcyjnym w Moskwie oraz w Bajkonurze.

1987 – został absolwentem Moskiewskiego Instytutu Lotnictwa i uzyskał tytuł inżyniera-mechanika. Studia odbył w systemie wieczorowym.

1991-1995 – pełnił funkcje kierownicze w spółkach działających na terenie Moskwy.

1995-1998 – pracował jako inżynier w RKK Energia. Zajmował się przygotowaniem instrukcji, programów oraz dokumentacji technicznej dla kosmonautów szkolonych do prac w kosmosie poza statkiem kosmicznym.

Kariera kosmonauty

Załoga Sojuza TMA-18. Od góry: M. Kornijenko, T. Caldwell-Duson i A. Skworcow

1998 – 24 lutego decyzją Państwowej Komisji Międzyresortowej (ГМВК) oficjalnie został przyjęty do korpusu kosmonautów RKK Energia.

1999 – w listopadzie zakończył szkolenie podstawowe. Po zdaniu egzaminów końcowych otrzymał uprawnienia kosmonauty-badacza.

2000 – w lutym rozpoczął razem z grupą kosmonautów treningi przygotowawcze w ramach programu przewidzianego dla załóg Międzynarodowej Stacji Kosmicznej.

2001 – od sierpnia szkolił się w rezerwowej załodze Ekspedycji 8 wspólnie z amerykańskimi astronautami Leroyem Chiao oraz Johnem Philipsem (zastąpionego w połowie 2002 przez Charlesa Camardę. Po katastrofie wahadłowca Columbia w lutym 2003 szkolenie przerwano, a przygotowujące się do lotów załogi zostały rozformowane.

2003 – powrócił do grupy kosmonautów szkolonych do misji na ISS.

2005 – w lipcu przydzielono go do międzynarodowej grupy kosmonautów przygotowywanych do lotu na Międzynarodową Stację Kosmiczną w składzie Ekspedycji 15 – 17.

2006 – styczniu uczestniczył w dwudobowym treningu polegającym na przetrwaniu na wypadek awaryjnego lądowania. Szkolenie miało miejsce w podmoskiewskich lasach. Razem z nim wzięli w nim udział – Roman Romanienko oraz Garrett Reisman. W maju wspomniana trójka astronautów została przydzielona do załogi rezerwowej Ekspedycji 15. Kornijenko pełnił w niej funkcję inżyniera pokładowego. W czerwcu Reismana zastąpił Gregory Chamitoff.

2008 – w sierpniu przydzielono go do załogi podstawowej Ekspedycji 23/24. We wrześniu Federalna Agencja Kosmiczna Rosji opublikowała harmonogram planowanych lotów do Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. Kornijenko był przewidywany do lotu na Sojuzie TMA-18 w marcu 2010. Miesiąc później NASA ogłosiła komunikat, w którym nazwisko Kornijenki znalazło się w oficjalnie ogłoszonym składzie podstawowej załogi Ekspedycji 23. Planowano, że w marcu 2010, na pokładzie Sojuza TMA astronauci dotrą do Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. Pierwotnie w tej załodze był jeszcze Aleksandr Kaleri oraz amerykanka Tracy Caldwell. Później zmieniono dowódce załogi.

2010 – 2 kwietnia wystartował po raz pierwszy w kosmos pełniąc funkcje inżyniera pokładowego statku Sojuz TMA-18. Na pokładzie Sojuza znaleźli się również Aleksandr Skworcow oraz amerykańska astronautka Tracy Caldwell Dyson.

Lista zawiera nazwiska wszystkich astronautów i kosmonautów, którzy uczestniczyli w locie kosmicznym, bądź wystartowali do lotu w kosmos. Wyjątkowo uzupełniono ją o astronautów:
Międzynarodowa Stacja Kosmiczna, MSK (ang. International Space Station, ISS; ros. Международная Космическая Станция, МКС; trb.: Mieżdunarodnaja Kosmiczeskaja Stancyja, MKS) – pierwsza stacja kosmiczna wybudowana z założenia przy współudziale wielu krajów. Składa się obecnie z 14 głównych modułów (docelowo ma ich liczyć 16) i umożliwia jednoczesne przebywanie sześciu członków stałej załogi (trzech do roku 2009). Pierwsze moduły stacji zostały wyniesione na orbitę i połączone ze sobą w 1998 roku. Pierwsza stała załoga zamieszkała na niej w roku 2000. Źródłem zasilania ISS są baterie słoneczne, transportem ludzi i materiałów zajmują się amerykańskie wahadłowce programu STS (od lutego 2003 do 26 lipca 2005 wstrzymane z powodu katastrofy Columbii) oraz rosyjskie statki kosmiczne Sojuz i Progress.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)