Michaił Uładzimirawicz Miasnikowicz (biał. Міхаіл Уладзіміравіч Мясніковіч, ros. Михаил Владимирович Мясникович, Michaił Władimirowicz Miasnikowicz; ur. 6 maja 1950 w Nowym Snowie) – białoruski ekonomista, polityk działacz partyjny i państwowy. Przewodniczący Narodowej Akademii Nauk Białorusi w latach 2001-2010. Premier Republiki Białorusi od 28 grudnia 2010.

Wykształcenie i kariera

Urodził się 6 maja 1950 roku we wsi Nowy Snów w rejonie nieświeskim obwodu baranowickiego Białoruskiej SRR. W 1972 roku ukończył Brzeski Instytut Inżynieryjno-Budowlany, uzyskując specjalność inżyniera technologa. W 1989 ukończył Mińską Wyższą Szkołę Partyjną. W 1994 roku uzyskał stopień naukowy kandydata nauk (odpowiednik polskiego stopnia doktora). Temat pracy kandydackiej brzmiał: Warunki i czynniki tworzenia gospodarski rynkowej w Republice Białorusi (analiza polityczno-ekonomiczna). W 1998 roku uzyskał stopień naukowy doktora nauk ekonomicznych (odpowiednik polskiego stopnia doktora habilitowanego).

Od 1972 roku pracował jako inżynier w Wydziale Technicznym Instytutu Projektowego "Minskprojekt". W latach 1973−1977 pracował w Zjednoczeniu Wytwórczym "Minskwodokanał" kolejno jako: inżynier, naczelnik oddziału wytwórczo-technicznego, główny inżynier dyrekcji ds. budownictwa infrastruktury gospodarki wodnej. Od 1977 roku pracował w Zarządzie Przedsiębiorstw Obsługi Komunalnej Mińskiego Miejskiego Komitetu Wykonawczego jako główny inżynier, a od 1979 roku jako jego naczelnik.

Działalność polityczna

W 1983 wybrano go przewodniczącym Komitetu Wykonawczego Rady Deputowanych Ludowych Rejonu Sowieckiego Mińska. Rok później uzyskał nominację na urząd wiceprzewodniczącego Miejskiego Komitetu Wykonawczego w stolicy Białorusi. W latach 1985–1986 był sekretarzem Mińskiego Komitetu Miejskiego Komunistycznej Partii Białorusi.

W latach 1986−1990 pełnił funkcję Ministra Gospodarki Mieszkaniowo-Komunalnej Białoruskiej SRR. Od 1990 roku był wiceprzewodniczącym Rady Ministrów Białoruskiej SRR i przewodniczącym Komitetu Państwowego Białoruskiej SRR ds. Gospodarki i Planowania. W latach 1991–1994 pełnił funkcję pierwszego wiceprzewodniczącego Rady Ministrów Białoruskiej SRR. Był bliskim politycznym sojusznikiem przewodniczącego Rady Ministrów Wiaczasłaua Kiebicza. W czasie wyborów prezydenckich w 1994 roku stał na czele jego sztabu wyborczego i był ostro krytykowany zarówno przez narodowo zorientowaną inteligencję, jak i przez kandydata na prezydenta Alaksandra Łukaszenkę. Mimo to, po zwycięstwie tego ostatniego, Miasnikowicz trafił do grona współpracowników prezydenta, podobnie jak wiele innych osób z otoczenia Kiebicza. 22 lipca 1994 roku został mianowany przez prezydenta Łukaszenkę na stanowisko wicepremiera Republiki Białorusi. 10 października 1995 roku został mianowany przez prezydenta na stanowisko Kierownika Administracji Prezydenta Republiki Białorusi i zwolniony z obowiązków wicepremiera, z zachowaniem oficjalnego statusu wicepremiera. 12 września 2001 roku został zwolniony ze stanowiska w związku z przejściem do innej pracy (jego miejsce zajął Tatar Ural Latıjpow), 19 października mianowany przez prezydenta na stanowisko Prezesa Narodowej Akademii Nauk Białorusi, a 26 października 2004 roku przeniesiony na stanowisko przewodniczącego Prezydium tej instytucji.

28 grudnia 2010, kilka dni po ponownym zwycięstwie Alaksandra Łukaszenki w wyborach prezydenckich, został mianowany przez prezydenta szefem rządu.

Kontrowersje

Zdaniem obrońcy praw człowieka Harego Pahaniajły, Michaił Miasnikowicz został wyznaczony na premiera niezgodnie z konstytucją. Według jej zapisów, premiera wyznacza prezydent po uzgodnieniu z parlamentem. Tymczasem Michaił Miasnikowicz został wyznaczony poprzez rozporządzenie prezydenta, a dopiero po pewnym czasie propozycja przyjęcia jego kandydatury została skierowana do Izby Reprezentantów. Zdaniem Pahaniajły, było to złamanie procedury i demonstracja braku szacunku dla konstytucji zarówno ze strony prezydenta, jak i parlamentu.