Michaił Sałtykow-Szczedrin - Polski Serwis Naukowy

Portret wykonany przez Iwana Kramskoja

Michaił Jewgrafowicz Sałtykow-Szczedrin, właściwie Michaił Sałtykow, ros. Михаил Евграфович Салтыков-Щедрин, ur. 15 stycznia (27 stycznia nowego stylu) 1826, zm. 28 kwietnia (10 maja) 1889 – rosyjski pisarz, satyryk i publicysta.

Sowriemiennik (ros. Современник) - rosyjskie czasopismo literacko-społeczne, wydawane w Petersburgu z przerwami w latach 1836-1866 r. Do 1843 r. był kwartalnikiem, później miesięcznikiem. Założony i prowadzone przez Puszkina, a po jego śmierci przez Piotra Pletniowa.

Kalendarz gregoriański – kalendarz słoneczny, zreformowany kalendarz juliański autorstwa Luigiego Lilio na zlecenie Grzegorza XIII. Jest to w zasadzie kalendarz juliański, do którego wprowadzono niewielką poprawkę mającą na celu zniwelowanie opóźnienia w stosunku do roku zwrotnikowego, narosłego od roku 46 p.n.e. oraz zapobieżenie jego powstawaniu na przyszłość. Kalendarz juliański spóźniał się 1 dzień na 128 lat, natomiast opóźnienie kalendarza gregoriańskiego wynosi 1 dzień na ok. 3000 lat. Różnice pomiędzy kalendarzami juliańskim a gregoriańskim sprowadzają się do dwóch kwestii:

Wywodził się z rodziny arystokratycznej. Sytuacja rodzinna odzwierciedla się w jego utworach. Otrzymywał domowe wykształcenie, w wieku 10 lat wyjechał do Moskwy do instytutu dla synów szlacheckich; spędził tam dwa lata i został (jako jeden z najzdolniejszych uczniów) przeniesiony do Carskiego Sioła.

Państwo Gołowlewowie (ros. Господа Головлëвы)- powieść M. Sałtykowa-Szczedrina, napisana w latach 1875-1880. Utwór zawiera pięć rozdziałów i pierwotnie był publikowany jako cykl opowiadań, drukowanych w czasopismie ,,Otieczestwiennyje zapiski" w latach 1875-1876. W 1876 r. Sałtykow-Szczedrin postanowił napisać powieść, połączył wydrukowane wcześniej opowiadania i dopisał jeszcze dwa rozdziały.

Nikołaj Aleksiejewicz Niekrasow (ros. Николай Алексеевич Некрасов) (ur. 10 grudnia 1821 w Niemirowie, zm. 8 stycznia 1878 w Petersburgu) - rosyjski poeta.

W 1844 zakończył tam edukację, w trakcie której próbował swych sił literackich. Zaczynał od wierszy naśladowczych. Po ukończeniu w 1844 roku szkoły nigdy więcej nie tworzył wierszy, a nawet wyśmiewał swoje utwory. Jego debiut literacki przypadł na rok 1847 utworem Sprzeczności.

Przez 7 i pół roku służył jako urzędnik we Wiatce, miejscu zsyłek wrogów politycznych.

Po powrocie z Wiatki ożenił się z córką gubernatora. W latach 1856–1857 napisał Szkice gubernialne Przedstawione w nich miasto Krytogorod (tak naprawdę Wiatka) stało się symbolem prowincjonalnej Rosji. Aleksander II mianuje go na stanowisko wicegubernatora.

W 1863 roku napisał Niewinne opowieści i Satyry w prozie. Od 1863 roku przez dwa lata zajmował się wraz z Niekrasowem redakcją pisma Sowriemiennik. Wszystko, co pisał w tym czasie, drukował w tym piśmie.

Inne dzieła:

W Wikimedia Commons znajdują się multimedia związane z tematem:
Michaił Sałtykow-Szczedrin

1867–1870 Dzieje pewnego miasta satyryczna historia Rosji

1875–1880 Państwo Gołowlewowie

1883 Surowa satyra na współczesność

Jest autorem 32 bajek – bajki polityczno-społeczne – Jak jeden chłop udomowił dwóch generałów, Zginęło sumienie, Dzieki dziedzic pozostałe 29 bajek napisał w podczas, gdy zamknięte było czasopismo Sowriemiennik: Liberał; Garon suplikant; Oficjalny zając.

Nazywano go prokuratorem życia społecznego. Od roku 1857 (rok wydania Szkicy Gubernialnych) podpisywał swoje utwory pseudonimem Szczedrin.