Michel Platini - Polski Serwis Naukowy

Ten artykuł dotyczy francuskiego piłkarza urodzonego w 1955 roku. Zapoznaj się również z: inny zawodnik o tym imieniu i nazwisku.

Michel François Platini (ur. 21 czerwca 1955 w Jœuf) – były francuski piłkarz, trener i działacz sportowy włoskiego pochodzenia.

Uważany jest za jednego z najlepszych i najbardziej wszechstronnych piłkarzy w historii. Był zawodnikiem m.in. AS Nancy, AS Saint-Étienne oraz przez pięć lat Juventusu, z którym w tym czasie zdobył dwa mistrzostwa Włoch, Puchar Włoch, Puchar Mistrzów, Puchar Zdobywców Pucharów i Puchar Interkontynentalny oraz indywidualnie trzykrotnie Złotą Piłkę dla najlepszego piłkarza Europy. Z reprezentacją Francji, w której barwach rozegrał 72 mecze, brał udział w trzech turniejach o mistrzostwo świata oraz (w 1984) triumfował w mistrzostwach Europy (został także królem strzelców tej imprezy). W latach 1988-1992 był selekcjonerem drużyny narodowej. Od połowy lat 90. zasiada we władzach UEFA. Od 26 stycznia 2007 jest prezydentem tej organizacji.

Mistrzostwa Europy w piłce nożnej mężczyzn (inaczej EURO, polski skrót ME) – rozgrywki sportowe, cyklicznie organizowane przez Unię Europejskich Związków Piłkarskich (UEFA) dla europejskich piłkarskich reprezentacji krajowych seniorów. Największa impreza sportowa na "starym kontynencie".

W rozgrywkach Pucharu Zdobywców Pucharów brały udział drużyny które w swoich krajach zdobyły puchar kraju. PZP rozgrywany pod patronatem UEFA organizowany był w latach 1961-1999. Gdy rozwiązano Puchar Zdobywców Pucharów zwycięzcy pucharu danego kraju zaczęli startować w rozgrywkach Puchar UEFA.

Kariera piłkarska

Piłkarską karierę zaczynał w lokalnych klubach Quiestede i Jœuf. Przełomem w jego karierze było przejście w wieku osiemnastu lat do AS Nancy, z którym w 1978 zdobył swoje pierwsze cenne trofeum – Puchar kraju. Rok później grał już w AS Saint-Etienne, który na początku lat 80., także dzięki Platiniemu, odnosił swoje największe sukcesy. To z Saint-Etienne Michel wywalczył w 1981 swój jedyny tytuł mistrza Francji.

Lennart Johansson (ur. 5 listopada 1929 w Sztokholmie) – szwedzki działacz sportowy, prezydent europejskiej federacji piłkarskiej UEFA w latach 1990-2007.

IX Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej decyzją Komitetu Wykonawczego UEFA odbyły się w Szwecji w dniach 10-26 czerwca. Była to pierwsza tego typu impreza sportowa w Europie po przemianach politycznych, które miały miejsce w roku 1989. Po raz pierwszy od wielu lat w turnieju głównym udział wzięła reprezentacja zjednoczonych Niemiec. O prawo startu w turnieju głównym walczyła również jedenastka Związku Radzieckiego, którą po wydarzeniach politycznych roku 1991 zastąpiła jedenastka Wspólnoty Niepodległych Państw. Z kolei drużyna Jugosławii, która wywalczyła bezpośredni awans do finału, została wykluczona w ramach sankcji Organizacji Narodów Zjednoczonych związanych z prowadzeniem przez to państwo działań wojennych w Bośni. Jej miejsce zajął zespół Danii, który dosyć niespodziewanie zdobył tytuł mistrza. Mecz otwarcia odbył się 10 czerwca 1992 roku na Stadionie Råsunda w Sztokholmie.

Po udanym Mundialu 1982 (Francja przegrała w meczu o trzecie miejsce z Polską) o Platiniego upomniał się Juventus, przeżywający wówczas pod wodzą Giovanniego Trapattoniego okres piłkarskiego rozkwitu. Przez kolejnych pięć lat (w tym trzy wraz z Polakiem Zbigniewem Bońkiem) stanowił o ofensywnym obliczu drużyny, z którą zdobył wszystkie najważniejsze europejskie trofea. W połowie lat 80. był liderem reprezentacji Francji, która w 1984 wywalczyła swój pierwszy tytuł mistrza Europy.
Platini zakończył swoją piłkarską karierę w 1987, w wieku trzydziestu dwóch lat.

Serie A – najwyższa liga piłkarska we Włoszech. Oficjalna nazwa rozgrywek to Serie A TIM – od nazwy głównego sponsora ligi Telecom Italia Mobile. Od sezonu 2004/05 w Serie A gra 20 zespołów, które rozgrywają łącznie po 38 spotkań.

Puchar Interkontynentalny (znany również pod nazwą Toyota Cup)- mecz piłkarski, w którym corocznie spotykali się ze sobą zwycięzcy europejskiej Ligi Mistrzów i południowoamerykańskiego Copa Libertadores. Do 1968 roku zwycięzcą była drużyna, która w dwóch meczach uzyskała więcej punktów. Jeśli rywalizacja po dwóch spotkaniach była nierozstrzygnięta rozgrywano trzeci mecz. W latach 1969-1979 odbywał się dwumecz i wygrywała drużyna, która zdobędzie w nim więcej goli. Od 1980 roku rozgrywano jeden mecz. Najpierw (do 2000) był rozgrywany w Tokio, a w następnych latach w Jokohamie. Od 2005 roku Puchar Interkontynentalny został zastąpiony Klubowymi Mistrzostwami Świata.

Sukcesy piłkarskie

Puchar Francji 1978 z AS Nancy

mistrzostwo Francji 1981, finał Pucharu Francji 1981 i 1982 z AS Saint-Etienne

mistrzostwo Włoch 1984 i 1986, Puchar Włoch 1983, Puchar Mistrzów 1985, Puchar Zdobywców Pucharów 1984, Superpuchar Europy 1984 oraz Puchar Interkontynentalny 1985 z Juventusem

Trzykrotny król strzelców Serie A – w 1983, 1984 i 1985

Król strzelców Mistrzostw Europy w 1984 roku - 9 goli (jest to do dziś rekord Euro)

Trzykrotny zdobywca Złotej Piłki magazynu France Football – w 1983, 1984 i 1985

W reprezentacji Francji rozegrał 72 mecze (49 jako kapitan) i strzelił 41 goli, zdobył mistrzostwo Europy w 1984 oraz startował w Mistrzostwach Świata 1978 (faza grupowa), 1982 (IV miejsce) i 1986 (III miejsce).

Mistrzostwa Świata w piłce nożnej, potocznie nazywane mundialem (hiszp. – światowy) jest to międzynarodowy turniej piłkarski rozgrywany przez seniorskie reprezentacje narodowe, będące członkami FIFA. Mistrzostwa są organizowane co cztery lata od 1930 roku, za wyjątkiem 1942 i 1946 roku, co spowodowane było trwaniem II wojny światowej. Obecnymi mistrzami są Hiszpanie, którzy wygrali mistrzostwa w RPA w 2010 roku.

XII Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej - odbyły się w dniach 13 czerwca-11 lipca 1982 roku w Hiszpanii. Były to pierwsze finały na których wystąpiły 24 zespoły. Decyzję o zwiększeniu liczby reprezentacji uczestniczących w finałach spowodowało spopularyzowanie telewizji.

Za wybitne osiągnięcia sportowe w 1985 został odznaczony przez prezydenta Francji Legią Honorową V klasy, a w 1988 IV klasą tego orderu.

Kariera szkoleniowa

Pod koniec 1988 przejął od Henriego Michela stery reprezentacji. Kariera selekcjonera, trwająca cztery lata, przyniosła Platiniemu wiele rozczarowań, z których największe - słaby występ na Euro 1992 - na dobre zniechęciło go do pracy szkoleniowej.

Kariera działacza piłkarskiego

W Wikimedia Commons znajdują się multimedia związane z tematem:
Michel Platini

Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
Michel Platini

Od połowy lat 90. jest prominentnym działaczem UEFA. W latach 1993-1998 był szefem komitetu organizacyjnego mistrzostw świata. W 2005 ogłosił, że w następnym wyborach będzie ubiegał się o funkcję szefa tej organizacji. 26 stycznia 2007 na XXXI zjeździe UEFA został wybrany na prezydenta. Zastąpił Szweda Lennarta Johanssona.

Reprezentacja Francji w piłce nożnej mężczyzn – zespół piłkarski, biorący udział w imieniu Francji w meczach i sportowych imprezach międzynarodowych, powoływany przez selekcjonera, w którym mogą występować wyłącznie zawodnicy posiadający obywatelstwo francuskie. Za jego funkcjonowanie odpowiedzialny jest Francuski Związek Piłki Nożnej (fr. Fédération Française de Football). Francja od 1904 roku jest członkiem FIFA, a od 1954 – UEFA. Francuzi byli współzałożycielami obu tych organizacji.

UEFA (ang. Union of European Football Associations), Unia Europejskich Związków Piłkarskich – organizacja założona 15 czerwca 1954 r. w Bazylei zrzeszająca związki piłkarskie Europy. UEFA jest organizatorem europejskich pucharów (Liga Mistrzów UEFA, Liga Europejska, Superpuchar Europy UEFA) oraz organizuje Mistrzostwa Europy. Obecnie siedziba organizacji znajduje się w mieście Nyon w Szwajcarii. Organizacja zrzesza obecnie 53 federacje narodowe (w tym polski PZPN).