Droga Czytelniczko, Drogi Czytelniku,

Czerniak złośliwy jest często występującym nowotworem złośliwym skóry. Niestety wyniki leczenia czerniaka w Polsce należą do najgorszych w Europie. Niezrozumiałe pozostają przyczyny późnego rozpoznawania czerniaka skóry, którego diagnostyka jest najprostszą i najtańszą w całej onkologii.

Kierujemy do Ciebie prośbę o wypełnienie anonimowej ankiety, która pozwoli na ocenę naszej wiedzy o czerniaku skóry, a w szczególności o profilaktyce i leczeniu tej choroby.
Czas jaki to zajmie - około 10-15 minut.

Czy chcesz pomóc w badaniach naukowych - odpowiedzieć na nasze pytania?

TAK, wypełniam
NIE, odmawiam

Zebrane informacje wykorzystane zostaną wyłącznie do celów naukowych
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku RSS RSS
  auto?
Dodaj do: 
Dodaj link do serwisu Facebook   Dodaj link do opisu GG  Dodaj link do serwisu Wykop   Dodaj link do serwisu Google   Dodaj link do serwisu Twitter  Dodaj link do serwisu Wyczaj.to   Dodaj link do serwisu Gwar   Dodaj link do serwisu Delicious  Dodaj link do serwisu Digg   Dodaj link do serwisu Furl   Dodaj link do serwisu Magnolia  Dodaj link do serwisu Reddit   Dodaj link do serwisu Simpy   Dodaj link do serwisu Slashdot  Dodaj link do serwisu Technorati   Dodaj link do serwisu YahooMyWeb
Warto przeczytać:
 
U ujścia Wisły urodziła się foka pospolita
W rejonie ujścia Wisły w rezerwacie Mewia Łacha w Świbnie (pomorskie) urodziła się foka pospolita - poinformowały WWF Polska i Stacja Morska Instytutu Oceanografii Uniwersytetu Gdańskiego w Helu. To drugie udokumentowane narodziny foki posp...
 
Zjazd zimowy Sekcji Studenckiej PTChem
Pod hasłem "Chemia - od nauki do biznesu" odbędzie się 29. Zjazd Zimowy Sekcji Studenckiej Polskiego Towarzystwa Chemicznego (PTChem). Studenci spotkają się 10 grudnia na Wydziale Chemii Uniwersytetu Warszawskiego.Sekcja Studenc...
 
Polacy odkryli rzadki rodzaj gwiazdy
Ernest Świerczyński, student V roku astronomii Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, wraz z doktorantami, Elżbietą Ragan i Cezarym Gałanem, odkryli rzadki rodzaj gwiazdy, tzw. polara pośredniego. Do tej pory znanych jest zaledwie k...
 
Ekspert: rodzaj gleb wpływa na przebieg powodzi
Gleby lekkie i porowate lepiej chłoną wodę, dlatego miejscowości położone na tego typu gruntach mogą łagodniej przechodzić powodzie. Tzw. nasiąkliwość podłoża i rodzaj gruntu należą do podstawowych elementów, pozwalających prognozować skutki powo...
 
Jaki rodzaj nacjonalizmu uszczęśliwia ludzi?
Czy poczucie dumy ze swojego kraju daje ci szczęście? Beznadziejne pytanie o niezliczonej liczbie odpowiedzi. Podczas gdy we wnioskach z wcześniejszych badań stwierdzono, że pozytywne odczucia w stosunku do swojego kraju mogą być powiązane z ...

Reklama:


Microtus

Czy wiesz że...?
Sen zimowy – fizjologiczny stan odrętwienia organizmu objawiający się okresowym spowolnieniem procesów życiowych u niektórych zwierząt stałocieplnych, pozwalający przetrwać im trudne warunki zimy. Sen zimowy może być stanem ciągłym lub przerywanym. Trwa od kilku tygodni do siedmiu miesięcy. Jest poprzedzony gromadzeniem brunatnej tkanki tłuszczowej w organizmie lub zapasów pokarmu w gnieździe oraz zmianami w funkcjonowaniu gruczołów dokrewnych.

Nornikowate (Arvicolinae) – podrodzina gryzonii z rodziny chomikowatych, wydzielana czasami jako odrębna rodzina Arvicolidae lub Microtidae. Obejmuje około 200 gatunków. W Polsce żyje 9 z nich.

Gryzonie (Rodentia) – najliczniejszy rząd ssaków, obejmujący ok. 1850 gatunków. Cechą charakterystyczną wszystkich gryzoni jest obecność stale rosnących siekaczy – dwóch (jedna para) w górnej i dwóch w dolnej szczęce oraz brak kłów. Większość gryzoni to zwierzęta roślinożerne, niektóre jednak nie stronią od pokarmu zwierzęcego. Zwierzęta te cechuje znaczna rozrodczość. Występują na wszystkich kontynentach, poza Antarktydą. Wcześniej zaliczane do nich były zajęczaki, obecnie wydzielone – głównie z powodu różnic w uzębieniu – jako odrębna, choć blisko spokrewniona grupa.

Microtusrodzaj gryzoni z podrodziny nornikowatych.

Wygląd

Niewielkie gryzonie. Posiadają niewielkie uszy i stosunkowo krótki ogon.

Opis ogólny

Wykopują w ziemi nory, w których żyją. Gromadzą tam też zapasy pożywienia. Nie zapadają w sen zimowy. Żyją samotnie, w grupach rodzinnych lub koloniach. Samice kilka razy w roku rodzą młode, które po kilku tygodniach osiągają dojrzałość płciową.

Gatunki

Do rodzaju Microtus zaliczono około 60 gatunków:

Rodzaj (łac. genus, l.mn. genera) – podstawowa, obowiązkowa kategoria systematyczna obejmująca gatunek lub monofiletyczną grupę gatunków wyróżnionych na podstawie jednej lub więcej cech taksonomicznych. Nazwą rodzaj określany jest też każdy takson w randze rodzaju.

Darniówka tatrzańska (Microtus tatricus wcześniej Pitymys tatricus) – gatunek gryzonia z rzędu z podrodziny nornikowatych w rodzinie chomikowatych, występujący endemicznie w Karpatach – głównie w Tatrach.
  • Microtus abbreviatus
  • Microtus agrestis – nornik bury
  • Microtus anatolicus
  • Microtus arvalis – nornik zwyczajny, nornik polny
  • Microtus bavaricus
  • Microtus brachycercus
  • Microtus breweri
  • Microtus cabrerae
  • Microtus californicus
  • Microtus canicaudus
  • Microtus chrotorrhinus
  • Microtus clarkei
  • Microtus daghestanicus
  • Microtus dogramacii
  • Microtus duodecimcostatus
  • Microtus evoronensis
  • Microtus felteni
  • Microtus fortis – nornik wschodni
  • Microtus gerbei
  • Microtus gregalis
  • Microtus guatemalensis
  • Microtus guentheri – nornik śródziemnomorski
  • Microtus hyperboreus
  • Microtus ilaeus
  • Microtus irani
  • Microtus kikuchii
  • Microtus levis
  • Microtus liechtensteini
  • Microtus limnophilus
  • Microtus longicaudus
  • Microtus lusitanicus
  • Microtus majori
  • Microtus maximowiczii
  • Microtus mexicanus
  • Microtus middendorffii
  • Microtus miurus
  • Microtus mongolicus
  • Microtus montanus
  • Microtus montebelli
  • Microtus mujanensis
  • Microtus multiplex
  • Microtus nasarovi
  • Microtus oaxacensis
  • Microtus ochrogaster – nornik preriowy
  • Microtus oeconomus – nornik północny
  • Microtus oregoni
  • Microtus paradoxus
  • Microtus pennsylvanicus – nornik pensylwański
  • Microtus pinetorum
  • Microtus qazvinensis
  • Microtus quasiater
  • Microtus richardsoni
  • Microtus sachalinensis
  • Microtus savii
  • Microtus schelkovnikovi
  • Microtus schidlovskii
  • Microtus socialis
  • Microtus subterraneus – darniówka pospolita, darniówka zwyczajna
  • Microtus tatricus – darniówka tatrzańska
  • Microtus thomasi
  • Microtus townsendii
  • Microtus transcaspicus
  • Microtus umbrosus
  • Microtus xanthognathus
  • Wcześniej zaliczany nornik śnieżny (Microtus nivalis) jest obecnie klasyfikowany w rodzaju Chionomys.

    Microtus kikuchii – gatunek gryzonia z rodziny chomikowatych. Występuje endemicznie na Tajwanie. Zamieszkuje górskie lasy, w których dominują bambusy. Występowanie ograniczone jest do wysokości 3000-3670 m n.p.m. Ekologia i stan populacji słabo poznane. Umieszczany w podrodzaju Alexandromys lub w rodzaju Volemys. Corbet i Hill w 1992 roku sugerowali ścisłe pokrewieństwo z M. fortis na podstawie podobieństw w budowie zębów trzonowych. Analiza filogenetyczna sekwencji cytochromu b przeprowadzona przez Conroya i Cooka w 2000 roku wsparła hipotezę, według której M. kikuchii jest taksonem siostrzanym M. oeconomus w kladzie obejmującym jeszcze M. fortis, M. middendorffii i M. montebelli. Ponadto kariotyp (2n = 30, FN = 52) podobny jest do kariotypów M. montebelli i M. oeconomus. W Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii NT (podwyższonego ryzyka). W przeszłości zagrożeniem dla tego gatunku było wylesianie, lecz obecnie nie są znane zagrożenia dla populacji tego ssaka.

    Przypisy

    1. Microtus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
    2. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Microtus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 29 listopada 2007]
    3. E. Keller, prof. dr. J. H. Reichholf, G. Steinbach i inni: Leksykon zwierząt: Ssaki. Cz. 2. Warszawa: Horyzont, 2001. ISBN 83-7227-614-5. 
    4. Microtus hyperboreus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.) [dostęp 7 listopada 2009]
    5. Microtus nasarovi. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.) [dostęp 7 listopada 2009]
    6. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Chionomys nivalis. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 29 listopada 2007]





    Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania

    Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne.
    Nie mogą być traktowane jako porady.