|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Polski film dokumentalny "Tajemnica grobu Kopernika" w reżyserii Michała Juszczakiewicza będzie walczył o nagrodę Dragon Award na rozpoczynającym się w piątek festiwalu China International Conference of Science and Education Producers Meeting ... Nowe, niezwykłe zdjęcia z kosmicznego teleskopu podczerwonego Herschel Europejskiej Agencji Kosmicznej (ESA) pokazują gwiazdy na różnych etapach formowania się. Naukowcy przewidują, że w ciągu kolejnych mniej więcej 100.000... Ruszyła druga edycja konkursu filmowego „Matematyka nie kończy się w szkole”. W rywalizacji może wziąć udział każdy, kto przygotuje krótkie nagranie promujące tę dziedzinę nauki. Autor najciekawszej pracy otrzyma nagr... Nowy zestaw narzędzi opracowany przez zespół dofinansowywanych ze środków unijnych naukowców zapewnia artystom i pracownikom telewizji środki do tworzenia wysokiej jakości animacji audio-wizualnych przy znikomych nakładach czasu ... W połowie czerwca rozpoczną się zdjęcia do filmu pt. "Czy leci z nami archeolog?", popularyzującego metodę prospekcji lotniczej. Ujęcia zostaną zrealizowane z pokładu samolotu 3Xtrim, pilotowanego przez Krzysztofa Wieczorka - mistrza ...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Mieczysław JahodaCzy wiesz że...? „Mazepa. Tragedia w pięciu aktach" – dramat napisany przez Juliusza Słowackiego w Paryżu, w drugiej połowie roku 1839. Został wydany w 1840 również w Paryżu. Wystawiony w Budapeszcie w 1847. Motylem jestem czyli romans 40-latka – polski film fabularny (komedia) z 1976 roku w reżyserii Jerzego Gruzy będący pełnometrażową kontynuacją serialu Czterdziestolatek. Aleksander Ścibor-Rylski herbu Ostoja (ur. 16 marca 1928 w Grudziądzu, zm. 3 kwietnia 1983 w Warszawie) – polski pisarz, reżyser i scenarzysta filmowy. Mieczysław Jahoda (ur. 21 grudnia 1924 w Krakowie, zm. 16 maja 2009 w Warszawie) – polski operator filmowy i reżyser, pedagog. W latach 1945-1946 był uczestnikiem Warsztatu Filmowego Młodych i Kursu Przygotowania Filmowego. W 1953 ukończył studia na Wydziale Operatorskim Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej w Łodzi. Pracę w filmie fabularnym rozpoczął w 1951 jako asystent operatora obrazu w filmie Gromada w reżyserii Jerzego Kawalerowicza. Pracował jako II operator m.in. przy Celulozie i Pod gwiazdą frygijską Kawalerowicza. Jako autor zdjęć zadebiutował filmem Zimowy zmierzch (1957, reż. Stanisław Lenartowicz). W późniejszych latach jako operator współpracował m.in. z Wojciechem J. Hasem (Pętla, Pożegnania, Rękopis znaleziony w Saragossie), Aleksandrem Fordem (Krzyżacy), Andrzejem Wajdą (Bramy raju), Tadeuszem Konwickim (Jak daleko stąd, jak blisko), Tadeuszem Chmielewskim (Nie lubię poniedziałku) i Jerzym Gruzą (Wojna domowa, Czterdziestolatek). Wielokrotnie współpracował z Janem Rybkowskim i Stanisławem Jędryką. Był również autorem zdjęć do filmów dokumentalnych i muzycznych (m.in. Bema pamięci rapsod żałobny z Czesławem Niemenem, reż. Janusz Rzeszewski). W 1978 wspólnie z Rzeszewskim wyreżyserował komedię muzyczną Hallo Szpicbródka, czyli ostatni występ króla kasiarzy. Szyfry − polski film psychologiczny z 1966 roku, wyreżyserowany przez Wojciecha Jerzego Hasa. Autorem scenariusza, napisanego na podstawie własnego opowiadania Szyfry, jest Andrzej Kijowski.
Jerzy Kawalerowicz (ur. 19 stycznia 1922 w Gwoźdźcu koło Kołomyi na Ukrainie, zm. 27 grudnia 2007 w Warszawie) – polski reżyser i scenarzysta ormiańskiego pochodzenia, poseł na Sejm PRL (1985-1989). Od 1963 pracował jako wykładowca w PWSFTviT. Od 1982 profesor nadzwyczajny sztuki filmowej. W latach 1964-2005 był opiekunem pedagogicznym i artystycznym kilkudziesięciu etiud studenckich. Po 1987 wycofał się z pracy operatorskiej poświęcając się działalności pedagogicznej. Był pionierem nowych technik zdjęciowych (m.in. taśma Eastmancolor i system CinemaScope). Gustaw Teofil Holoubek (ur. 21 kwietnia 1923 w Krakowie, zm. 6 marca 2008 w Warszawie) – polski aktor teatralny i filmowy, reżyser i dyrektor teatrów, pedagog, prezes Stowarzyszenia Polskich Artystów Teatru i Filmu, członek Polskiej Akademii Umiejętności, poseł na Sejm PRL VII i VIII kadencji, senator I kadencji.
Amnestia – polski film fabularny, dramat psychologiczny z 1981 roku w reżyserii Stanisława Jędryki. Autorami scenariusza są S. Jędryka i Tadeusz Mikołajek, a powstał na podstawie powieści tego ostatniego pt. Żarówka. Wybrana filmografiaNagrody i odznaczeniaLinki zewnętrzneŁódź – miasto wojewódzkie w środkowej Polsce, położone na Wzniesieniach Łódzkich, na dziale wodnym I rzędu Wisły i Odry. Przejściowa siedziba władz państwowych w 1945 roku. Siedziba władz województwa łódzkiego oraz powiatu łódzkiego wschodniego.
Kraków – i pod względem powierzchni. Jedno z najstarszych miast Polski, o ponad tysiącletniej historii. Kraków posiada wartościowe zabytki architektury, działa w nim wiele instytucji i placówek kulturalnych.
Czy wiesz że...? beta Jan Batory (ur. 23 sierpnia 1921 w Kaliszu, zm. 1 sierpnia 1981 w Warszawie), polski reżyser filmowy i scenarzysta. Absolwent Wydziału Reżyserii łódzkiej PWSF (1951; dyplom w 1956).
Spóźnieni przechodnie - polski film nowelowy składający się z pięciu opowieści na podstawie opowiadań Stanisława Dygata (z wyjątkiem ostatniej). Wszystkie są o ludziach nieumiejących właściwie rozwiązać swych problemów życiowych.
Pętla – czarno-biały polski film fabularny w reżyserii Wojciecha Jerzego Hasa z roku 1957. Nakręcony we Wrocławiu, w Kłodzku i Krakowie na motywach opowiadania Marka Hłaski pt. Pętla z tomu Pierwszy krok w chmurach. W filmie można podziwiać znakomite plenery miejskie na ulicach Wrocławia ( Złote Koło na Starym Mieście, dziś częściowo wyburzona; ul. Barlickiego na Ołbinie ) oraz Kłodzka ( uliczki na Starym Mieście, pomiędzy rynkiem a farą ). Mimo powielanych ciągle informacji, iż "Pętlę" rzekomo kręcono również w Krakowie, uważna obserwacja dowodzi, że zdecydowana większość ujęć została wykonana nie nad Wisłą, lecz nad Odrą i Nysą Łużycką.
Wojna domowa - polski serial komediowy z lat 1965 - 1966 (głównie dla nastolatków) powstały na kanwie felietonów Marii Zientarowej (wł. Miry Michałowskiej), publikowanych w Przekroju.
Śpiewa Violetta Villas (ang. Violetta Villas Sings) - polski film muzyczny z 1970 roku w reżyserii Konstantego Ciciszwilego, prezentujący program rewiowy Violetty Villas. Choreografię układał Amerykanin, Frank Towen.
Reżyser – autor realizujący własną artystyczną koncepcję multidyscyplinarnego utworu: spektaklu, filmu, audycji radiowej, programu telewizyjnego, nagrania dźwiękowego itp. Nadzoruje i koordynuje działania wszystkich biorących udział w przedsięwzięciu. Reżyser nadaje ostateczny kształt utworowi i jest za niego odpowiedzialny w sensie artystycznym.
Internetowa Baza Filmu Polskiego (filmpolski.pl) – największa pośród istniejących, redagowana w Bibliotece i Ośrodku Informacji Filmowej PWSFTviT im. Leona Schillera w Łodzi przez Jarosława Czembrowskiego. Istnieje od 1990, początkowo udostępniana w Bibliotece PWSFTviT, od marca 1998 również w internecie. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
