Mieczysław Pawlikowski - Polski Serwis Naukowy

Ten artykuł dotyczy XX-wiecznego aktora Mieczysława Pawlikowskiego. Zapoznaj się również z: Mieczysław Gwalbert Pawlikowski (1834-1903), pisarz.

Grób Mieczysława Pawlikowskiego i jego żony Ireny na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie, 23 lipca 2008

Mieczysław Pawlikowski (ur. 9 stycznia 1920 w Żytomierzu, zm. 23 grudnia 1978 w Warszawie) – polski wojskowy, sierżant bombardier Polskich Sił Powietrznych na Zachodzie, aktor teatralny, filmowy, telewizyjny i radiowy, reżyser.

Bombardier — członek załogi samolotu wojskowego - najczęściej bombowca, który odpowiada za ładunek bomb na pokładzie jak i jego zrzut na wyznaczony cel.
Teatr Narodowy w Warszawie jest najstarszym, obecnie istniejącym, teatrem w Polsce, założonym w 1765 roku przez króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. Pierwszy stały teatr na ziemiach polskich powstał 17 lat wcześniej w Białymstoku.

Życiorys

Urodził się 9 stycznia 1920 w Żytomierzu. Ponieważ Żytomierz pozostał na radzieckiej Ukrainie, w 1922 rodzina przeniosła się do Łucka. Podczas II wojny światowej był lotnikiem RAF-u w polskich Dywizjonach 300 i 301. Łącznie wykonał 29 lotów bojowych. Po zestrzeleniu i awaryjnym lądowaniu samolotu Halifax Mk II we Francji załoga przedostała się do Gibraltaru. W Anglii rozpoczął działalność artystyczną, a także był lektorem i spikerem polskich audycji radia BBC. 1 maja 1945 został na własną prośbę zwolniony z Polskich Sił Powietrznych. Został dwukrotnie odznaczony Krzyżem Walecznych. W latach 1943-1944 występował w zorganizowanej przez por. Leopolda Skwierczyńskiego Lotniczej Czołówce Teatralnej.

IMDb.com (The Internet Movie Database) – największa na świecie internetowa baza aktorów i filmów. Zawiera informacje o artystach i produkcjach z wielu części świata (w tym także polskich). Z bazy możemy się dowiedzieć między innymi o dorobku aktorów (reżyserów, scenarzystów, muzyków i innych osób związanych z produkcją i tworzeniem filmu), przeczytać krótkie syntetyczne biografie (przy niektórych osobach). Baza pozwala również sprawdzić informacje o filmach, serialach i produkcjach telewizyjnych (nawet tych w produkcji), jak również o nagrodach filmowych. Mankamentem bazy jest nieuwzględnianie charakterystycznych znaków diakrytycznych niektórych języków, w tym języka polskiego.
Teatr Syrena - teatr w Warszawie mieszczący się przy ulicy Litewskiej 3. Jego dyrektorem naczelnym i artystycznym jest Wojciech Malajkat. Teatr powstał w 1945 roku w Łodzi, a jego pierwszymi aktorami byli: Jadwiga Andrzejewska, Irena Malkiewicz, Stefania Górska, Stanisława Perzanowska, Jerzy Pichelski, Zygmunt Chmielewski, Wacław Jankowski, Kazimierz Pawłowski, Wieńczysław Gliński, Ludwik Sempoliński, Stefan Witas, Edward Dziewoński, Romuald Gierasiński, Kazimierz Rudzki, Eugeniusz Koszutek, Eugenia Sutt i Tadeusz Sutt. Od roku 1947 teatr ma swoją siedzibę w Warszawie. W 1950 roku Teatr Syrena został upaństwowiony. Na deskach Syreny występowało także wielu muzyków, m.in. Violetta Villas, Mieczysław Fogg, Halina Kunicka, Marek Grechuta oraz Irena Santor.

W sierpniu 1945 wrócił do Polski. Występował w teatrach w Kielcach, ale przede wszystkim w teatrach warszawskich: Klasycznym, Powszechnym, Narodowym, Ateneum, Współczesnym, Syrena, Polskim i Nowym. Popularność przyniosła mu rola Zagłoby w Panu Wołodyjowskim, a także prowadzenie Podwieczorku przy mikrofonie. W 1950 roku zadebiutował w filmie Warszawska Premiera w reżyserii Jana Rybkowskiego. Ostatnią filmową kreacją była rola w komedii sensacyjnej "Skradziona kolekcja" Jana Batorego. Zagrał w niej filatelistę Jana Kowalskiego. Film miał premierę w 1979 roku, już po śmierci aktora. Jest autorem książki wspomnieniowej "Siedmiu z Halifaxa J".

II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci).
Polacy – zamieszkujący głównie obszar Rzeczypospolitej Polskiej i będący jej głównym składnikiem ludnościowym, poza granicami Polski tworzący zbiorowości polonijne.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)