|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Nawet w tak ekstremalnych warunkach, jak poprzemysłowe hałdy, rozwija się bogate życie - wynika z badań naukowców Uniwersytetu Śląskiego. W zwałach węglowych, rud żelaza i cynku, a nawet chemicznych zidentyfikowali oni ponad 200 gatunk... Czynnik wzrostu nabłonka naczyń krwionośnych (tzw.VEGF-B) reguluje odkładanie lipidów - informują naukowcy ze Szwecji na łamach najnowszego numeru czasopisma "Nature". Ich odkrycie otwiera nowe możliwości leczenia nieprawidłowe... W Polsce poprawiła się skuteczność leczenia raka, ale szanse na przeżycie chorych w znacznym stopniu zależą od tego, gdzie mieszkają, a raczej w jakim miejscu się leczą - wynika z najnowszego raportu Krajowego Rejestru Nowotworów. Jako pierwsza PAP informowała już,... Badania nad wpływem wsparcia dla źródeł energii odnawialnej (RES) na gospodarkę UE pokazują, że zwiększenie go dobrze dobije się na gospodarce i pozwoli stworzyć znaczną liczbę nowych miejsc pracy. Badania te, przeprowadzone w imieniu Dyrekcji Generalnej ds. Energii i Transportu przy Komisji Europ... Holocaust - eksterminacja około 11 milionów Europejczyków, w tym Żydów, Romów i homoseksualistów w czasie II wojny światowej - na zawsze pozostanie w naszej pamięci i książkach historycznych jako jeden z najbardziej przerażających wydarzeń naszych dziej...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 MiejscownikCzy wiesz że...? Deklinacja - odmiana wyrazu (imienia) przez przypadki i liczby. Deklinacji podlegają rzeczowniki, przymiotniki, imiesłowy przymiotnikowe, zaimki rzeczowne, przymiotne i liczebne oraz liczebniki. Pojęciem deklinacji określa się także zespół form fleksyjnych, występujący w odmienianych w ten sposób wyrazach. Przypadek - kategoria gramatyczna głównie języków fleksyjnych, przez którą odmieniają się rzeczowniki, przymiotniki, liczebniki, zaimki, imiesłowy (określane przez to zbiorczym mianem imion), a niekiedy też czasowniki (co w języku polskim nie występuje). Miejscownik (łac. locativus) – forma używana do opisu miejsca akcji. W języku polskim samodzielny miejscownik nigdy nie występuje, do opisu miejsca zawsze używa się wyrażeń przyimkowych. Łacina (łac. lingua Latina, język łaciński) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym. Łacina była językiem ojczystym Rzymian. Stała się z czasem językiem urzędowym całego Imperium Rzymskiego, wypierając inne wcześniej używane na tym obszarze języki (takie jak oskijski czy umbryjski).
Zobacz teżPowyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
