Mienie - Polski Serwis Naukowy

Mienie – termin oznaczający, w zależności od kontekstu:

w znaczeniu ogólnym – ogół rzeczy będących czyjąś własnością,

w znaczeniu prawnym – własność i inne prawa majątkowe (art. 44 Kodeksu Cywilnego),

w ekonomii – aktywa majątkowe.

Mienie obejmuje wszystkie prawa podmiotowe majątkowe. Pasywa nie wchodzą w skład mienia, ale ciążą na majątku. Każdy podmiot ma w zasadzie jeden majątek.

Prawo cywilne (łac. ius civile) – gałąź prawa obejmująca zespół norm prawnych regulujących stosunki cywilnoprawne między podmiotami prawa prywatnego (osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi niebędącymi osobami prawnymi, którym ustawy przyznały zdolność prawną), a także sytuację prawną osób i rzeczy jako podmiotów i przedmiotów stosunków cywilnoprawnych oraz treść stosunków prawnych, na którą składają się uprawnienia i obowiązki podmiotów tych stosunków.

Geneza

Od czasów starożytnych po dzisiejsze zakres owej instytucji znacznie się zmienił. Dla przykładu: w starożytnym Rzymie w skład pojęcia mienie wchodził również niewolnik jako, że był rzeczą rozporządzaną przez jego właściciela.

Mienie w ujęciu cywilnoprawnym na podstawie prawa polskiego

W ujęciu cywilnoprawnym słowo to ma bardzo uszczegółowiony zakres. Definicję mienia zawiera przepis w kodeksie cywilnym (Księga Pierwsza – Tytuł III. Mienie).
Art. 44 brzmi „Mieniem jest własność i inne prawa majątkowe”.
Oznacza to, iż chodzi wyłącznie o aktywa. Pasywa nie wchodzą w zakres owego pojęcia. Ogół aktywów to majątek danego podmiotu. Dodatkowo o mieniu - w przeciwieństwie do majątku - można mówić bez odnoszenia go do określonej osoby. Można więc wyróżniać różne rodzaje mienia.

Mienie w pojęciu karnoprawnym na podstawie prawa polskiego.

Polskie prawo karne wypracowało system ochrony własności jak i samego mienia ustanawiając je w części szczególnej – rozdziału XXXV – Przestępstwa przeciwko mieniu – Kodeksu Karnego.

W tym zakresie znajdują się takie spenalizowane czyny zabronione jak:

Kradzież (art. 278)

Kradzież z włamaniem (art. 279)

Rozbój (art. 280)

Kradzież rozbójnicza (art. 281)

Wymuszenie rozbójnicze (art. 282)

Przywłaszczenie (art. 284)

Kradzież impulsów telefonicznych (art. 285)

Oszustwo (w tym komputerowe) (art. 286 i 287)

Niszczenie rzeczy (art. 288)

Zabór pojazdu mechanicznego (art. 289)

Nielegalny wyrąb drzewa w lesie (art. 290)

Paserstwo umyślne i nieumyślne (w tym programu komputerowego) (art. 291-293)

Przestępstwa przeciwko mieniu wojskowemu (art. 358-363)

Kodeks karny operuje znaczeniem mienia znacznej i wielkiej wartości. W przypadku popełnienia jednego z deliktów z zakresu „art. 278 § 1 lub 2, art. 284 § 1 lub 2, art. 285 § 1, art. 286 § 1, art. 287 § 1, art. 288 § 1 lub 3, lub w art. 291 § 1” na mieniu znacznej wielkości kara zostaje obostrzona – od roku do lat 10 [art. 294.]

Zobacz też

majątek

prawo karne

prawo cywilne

Linki zewnętrzne

Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553)

Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93)

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawnych w Wikipedii.