|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: 11 stycznia minęło dokładnie 75 lat od rozpoczęcia pierwszych zajęć ze studentami na obecnym Uniwersytecie Ekonomicznym w Katowicach. Uczelnia na początku była placówką prywatną, w której uczyło się 57 studentów, obecnie na czternastu kierunka... Dnia 11 listopada 2010 r. w Brukseli, Belgia, odbędzie się konferencja pt. "Nowe i pogłębiające się nierówności - wyzwanie dla rozwoju społecznego, ekonomicznego i demokratycznego w Unii Europejskiej".
W ciągu ostatnich kilku dekad rozwój ekonomiczny i wzrost zatrudnienia ogólnie podniosły standard życia, a wiele rządów było w stanie prz... Blisko 1,7 mln euro z UE i Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska zostanie do końca 2014 roku przeznaczonych na ochronę ptaków wodno-błotnych w pięciu parkach narodowych: Biebrzańskim, Narwiańskim, Drawieńskim, Słowińskim i Ujścia Warty. Program realizuje Instytut ... Z inicjatywy Lasów Państwowych, trzy filmy przyrodnicze zostały opracowane z wykorzystaniem audiodeskrypcji - techniki, dzięki której można opisać słowami osobom niewidomym i niedowidzącym, np. filmy lub obrazy, czyli wizualną twórczość... Poczekać trochę i dostać większą nagrodę, czy też od razu zadowolić się mniejszą? Okazuje się, że decyzja może zależeć od tego, czy... przed jej podjęciem wypije się puszkę zwykłego napoju, czy napoju typu "light". Eksperymenty, któr...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Miernik krajowego dobrobytuCzy wiesz że...? Konsumpcja w mikroekonomii to zużywanie posiadanych dóbr w celu bezpośredniego zaspokojenia ludzkich potrzeb, które wpływa na poziom odnoszonej przez konsumenta użyteczności. Miernik ekonomicznych aspektów dobrobytu (ang. EAW – Index of the Economic Aspects Welfare) - miernik dobrobytu ekonomicznego, który jako jeden z pierwszych szerzej uwzględnił środowisko przyrodnicze. Miernik krajowego dobrobytu (ang. NNW – Net National Welfare) - zmodyfikowana wersja miernika dobrobytu ekonomicznego MEW, nazywana też miernikiem czystego dobrobytu. Służy do pieniężnego szacowania poziomu dobrobytu. Została zastosowana w Japonii w 1973 roku. Jest to wskaźnik uwzględniający konsumpcję rządową i prywatną sensu stricto, usługi kapitału dóbr konsumpcyjnych oraz wartość czasu wolnego. Odlicza się od niego straty spowodowane degradacją środowiska wraz z nakładami na przywrócenie stanu środowiska przyrodniczego do wymaganego poziomu i straty urbanizacyjne oraz koszty spowodowane wypadkami losowymi. Środowisko przyrodnicze (środowisko naturalne) − całokształt ożywionych i nieożywionych składników przyrody, ściśle ze sobą powiązanych, otaczających organizmy żywe. W jego ramach można wyróżnić następujące elementy:
Urbanizacja - proces koncentracji ludności w punktach przestrzeni geograficznej, głównie na obszarach miejskich, określający także wzrost liczby ludności . Urbanizacja oznacza także przestrzenny rozwój miast oraz zmianę . Zobacz teżBibliografiaTadeusz Borys [red.], Wskaźniki ekorozwoju, Wydawnictwo Ekonomia i Środowisko, Białystok 1999, ISBN 83-85792-58-9 Wskaźnik ekologicznych bogactw naturalnych Daly’ego i Cobba - nazywany też miernikiem trwałego dobrobytu ekonomicznego (ang. ISEW – Index of Sustainable Economic Welfare).
System rachunków narodowych - wewnętrznie uporządkowany zbiór spójnych, logicznych i zintegrowanych rachunków makroekonomicznych, bilansów i tablic opracowanych według obowiązujących norm i reguł statystycznych, służący do pomiaru efektów działalności gospodarczej w krajach o gospodarce rynkowej. Marian Noga [red.], Ekologiczne i instytucjonalne uwarunkowania wzrostu gospodarczego. Aspekty globalne i regionalne, Państwowy Instytut Naukowy Instytut Śląski w Opolu, Opole 1998, ISBN 83-86762-05-5 Michał Gabriel Woźniak, Wzrost gospodarczy. Podstawy teoretyczne, Wydawnictwo Akademii Ekonomicznej w Krakowie, Kraków 2004, ISBN 83-7252-222-7 Miernik dobrobytu ekonomicznego Nordhausa i Tobina (ang. Measure of Economic Welfare, MEW) – miernik dobrobytu ekonomicznego, szacujący pieniężny poziom dobrobytu, skonstruowany w 1972 roku przez amerykańskich ekonomistów Williama Nordhausa i Jamesa Tobina.
Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
