Mieszaniec wegetatywny - Polski Serwis Naukowy

Mieszaniec wegetatywny +Laburnocytisus

Mieszaniec wegetatywny, mieszaniec szczepieniowy – roślina powstała w wyniku wegetatywnego połączenia się tkanek (w wyniku uprzedniego szczepienia) lub komórek (w fuzji dokonywanej w hodowli in vitro) dwóch różnych genetycznie osobników.

Międzynarodowy Kodeks Nomenklatury Roślin Uprawnych (ang. International Code of Nomenclature for Cultivated Plants) – kodeks nomenklatoryczny określający zasady tworzenia i stosowania nazw kultywarów (odmian uprawnych) i ich grup oraz mieszańców wegetatywnych. Obowiązujący obecnie kodeks opublikowany został w 2004 roku, zastępując edycję z roku 1995. Zgodnie z kodeksem można tworzyć cztery zasadnicze rodzaje nazw roślin uprawnych:

In vitro (łac. w szkle) – termin stosowany przy opisywaniu badań biologicznych, oznacza procesy biologiczne przeprowadzane w warunkach laboratoryjnych, poza organizmem.

Nazewnictwo mieszańców wegetatywnych regulowane jest przez Międzynarodowy Kodeks Nomenklatury Roślin Uprawnych. Zgodnie z nim nazwy tego typu mieszańców powstają w wyniku połączenia nazw taksonów rodzicielskich wymienionych w porządku alfabetycznym za pomocą znaku dodawania "+" (mieszańce generatywne oznaczane są znakiem mnożenia "×"). W przypadku międzyrodzajowych mieszańców wegetatywnych nazwy taksonów rodzicielskich bywają łączone i poprzedzane znakiem dodawania. Wegetatywne mieszańce międzygatunkowe oznaczane są jak kultywary.

Takson – jednostka taksonomiczna zdefiniowana przez taksonomów w systematyce organizmów jako grupa organizmów (populacja lub grupa populacji) zwykle uznawanych za filogenetycznie spokrewnione, wyróżniających się konkretną cechą różniącą je od innych jednostek taksonomicznych. Takson obejmuje wszystkie zawarte w nim taksony niższego poziomu. Kryterium pokrewieństwa stosowane jest w systemach filogenetycznych, mimo że taksonem w zasadzie może być dowolna grupa organizmów.

Język polski (polszczyzna) należy wraz z językiem czeskim, słowackim, pomorskim (kaszubskim), dolnołużyckim, górnołużyckim oraz wymarłym połabskim do grupy języków zachodniosłowiańskich, stanowiących część rodziny języków indoeuropejskich.

Przykłady zapisu oznaczającego mieszańca wegetatywnego:

Crataegus i Mespilus = Crataegus + Mespilus lub +Crataegomespilus (mieszaniec generatywny między tymi rodzajami określany jest nazwą ×Crataemespilus),

Syringa vulgaris i Syringa ×chinensis = Syringa 'Correlata'

Przypisy

Mieszaniec wegetatywny (pol.). Wydawnictwo Naukowe PWN. [dostęp 2009-02-18].
Clive A. Stace: Taksonomia roślin i biosystematyka. Warszawa: Wydawnictwa Naukowe PWN, 1993, s. 179. ISBN 83-01-11251-4.

Rośliny (Archaeplastida Adl i in. 2005, dawne nazwy naukowe: Vegetabilia, Plantae, Phytobionta, Plastida, Primoplantae) – eukariotyczne i samożywne organizmy, wykorzystujące energię promieniowania słonecznego za sprawą barwników asymilacyjnych (zdarzają się wśród roślin także organizmy cudzożywne i pasożytnicze, w tym też myko-heterotroficzne, ale mają one charakter wtórny).