|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Naukowcy z Imperial College w Londynie, Wlk. Brytania, otrzymali granty dla doświadczonych naukowców od Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych (ERBN) na łączną kwotę ponad 7,5 mln EUR. Prestiżowe stypendia naukowe zostaną wykorzystane przez profesora Tima Coulsona, dr Serafima K... W dniach 7-8 czerwca 2010 r. w Bostonie, USA, odbędą się dziewiąte warsztaty nt. ekonomiki bezpieczeństwa informacji.
Wydarzenie posłuży za interdyscyplinarne forum nauki o bezpieczeństwie informacji, łącząc wiedzę ekspercką z dziedziny ekonomii, nauk społecznych, bizne... W dniach 9 - 11 października 2011 r. w Bostonie, USA, odbędą się pierwsze, międzynarodowe warsztaty nt. sieci obiektów społecznych.
Internet stał się przestrzenią, w której użytkownicy podejmują na co dzień wiele działań takich jak zakupy, czytanie wiadomości i książek, słuc... Swoją działalność kończy stacja, na falach której słuchać mogliśmy nie tylko najlepszej muzyki jazzowej, ale też eksperymentalnej i elektronicznej. Radio Jazz zastąpione ma być przez Chilli Zet.
więcej na ten tema... Żyjemy w wieku elektryczności. To prawda, że nasza era jest czasami zwana wiekiem przestrzeni kosmicznej, a czasami wiekiem atomu, ale wyprawy kosmiczne i broń atomowa, niezależnie od ich potencjalnego znaczenia, ...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Mike SternCzy wiesz że...? Miles Dewey Davis III (ur. 26 maja 1926 w Alton w Illinois, zm. 28 września 1991 w Santa Monica w Kalifornii) – amerykański trębacz, lider grup jazzowych i kompozytor, uznawany za jednego z najbardziej znaczących i innowacyjnych muzyków dwudziestego wieku. Stał na czele niemal każdego istotnego etapu rozwoju jazzu od czasów drugiej wojny światowej po lata dziewięćdziesiąte. Pojawił się na wielu spośród ważnych nagrań bebopowych, był prekursorem jazz rocka i nagrał pierwszy cool jazzowy album. Był jedną z osób odpowiedzialnych za rozwój jazzu modalnego, a jazz fusion powstało w wyniku jego współpracy z innymi muzykami w późnych latach sześćdziesiątych i wczesnych siedemdziesiątych. Free jazz był jedynym powojennym stylem, na który Davis nie miał znaczącego wpływu, jednakże był później uprawiany przez niektórych muzyków występujących w zespołach Davisa. Nagrania, razem z dorobkiem koncertowym jego licznych grup, odegrały kluczową rolę w procesie akceptacji jazzu jako gatunku muzycznego o trwałej wartości. Słynął z ospałego, melodycznego stylu i lakonicznej, czasem konfrontacyjnej osobowości. Był symbolem potencjału komercyjnego muzyki jazzowej. George Benson (ur. 22 marca 1943 w Pittsburghu) – amerykański gitarzysta, piosenkarz i kompozytor jazzowy. Powszechnie znany jednak ze swojej twórczości w dziedzinie R&B oraz muzyce popularnej. 10-krotny laureat nagrody Grammy, a także m.in. wyróżnienia NEA Jazz Master 2009 za całokształt twórczości, przyznane przez National Endowment for the Arts. Jest ono uważane za najwyższe odznaczenie jazzowe na naszym globie. Jego płyta Breezin z 1976 była pierwszą w historii jazzu, która uzyskała status platynowej. Jim Hall (ur. 4 grudnia 1930 r. w Buffalo w stanie Nowy Jork) – gitarzysta jazzowy. Wychowany w rodzinie muzyków, w wieku 10 lat rozpoczął naukę gry na gitarze. W wieku 13 lat grał już w Cleveland w zespole jazzowym. Mike Stern (ur. 10 stycznia 1953 w Bostonie) – amerykański gitarzysta jazzowy. Prezentuje styl muzyczny fusion, czyli jazz z elementami charakterystycznymi dla muzyki rockowej. Jego idolami w młodości byli Jimi Hendrix i Eric Clapton. To właśnie im zawdzięcza ten rockowy pierwiastek, który zawarty jest w jego grze i muzyce. Jest absolwentem prestiżowej akademii bostońskiej Berklee College of Music. Jednym z jego wykładowców był Pat Metheny, który w 1976 roku zarekomendował Sterna do słynnej grupy Blood, Sweat and Tears, otwierając mu drogę do świata jazzu. W 1981 roku rozpoczął współpracę z Milesem Davisem. Dwa lata później wraz z Jaco Pastoriusem stworzył formację World of Mouth, która szybko zyskała uznanie. Od początku lat 80. prowadzi karierę solową prezentując styl fusion, jazz-rock. Inspirują go tacy gitarzyści jak George Benson, Wes Montgomery, Jim Hall, jednak w jego grze słychać również wpływy idoli z młodości. Gra z takimi muzykami jak: Richard Bona, Bob Franceschini, Dennis Chambers, Dave Weckl, Victor Wooten, Marcus Miller, Bob Berg, Herbie Hancock, Mino Cinelu, Billy Cobham, Mike Mainieri. Współpracował z zespołem Steps Ahead i grupą braci Brecker. Mino Cinelu, właśc. Dominique Cinelu (ur. 10 marca 1957 w Saint-Cloud) − francuski muzyk specjalizujący się w grze na instrumentach perkusyjnych, kompozytor i producent muzyczny.
Berklee College of Music - prestiżowa wyższa uczelnia muzyczna, założona w 1945 roku w Bostonie. Szkołę tę skończyło wielu wybitnych muzyków. Uczelnia posiada 27 wydziałów i ponad 430 kierunków studiów. Jego żoną jest wokalistka i gitarzystka Magdalena Thora (Leni Stern). Jej imię często pojawia się w tytułach utworów jak np. Leni's Smile, czy Leni Goes Shopping. SprzętStern gra obecnie na gitarze Yamaha Pacifica Mike Stern Model wykonanej przez koncern Yamahy, na wzór lutniczego Fendera Telecastera wykonanego przez znajomego lutnika. Na scenie, używa dwóch wzmacniaczy combo Fender Twin Amp, z wpiętymi w pętle efektów kostkami firmy Boss: DS-1 i DD-3 delay. Ma charakterystyczne i łatwo rozpoznawalne brzmienie charakteryzujące się głębią i łagodnością na kanale czystym i rockowym "pazurem" na kanale przesterowanym, które uzyskuje, oprócz świetnej techniki i artykulacji, poprzez użycie dwu-cewkowych przetworników Hot Rails firmy Seymour Duncan, które według producenta kierowane są do cięższych rodzajów muzyki. Wraz z biegiem czasu Stern odchodzi od "ostrego" grania, jego muzyka łagodnieje, a on sam "wygładza" swoje brzmienie poprzez nałożenie efektu chorus. Używa jedynie analogowych efektów. John Leslie "Wes" Montgomery (ur. 6 marca 1925 w Indianapolis, zm. 15 czerwca 1968) — amerykański gitarzysta, kompozytor, jeden z najbardziej znaczących twórców jazzu.
Jazz – gatunek muzyczny, który powstał w początkach XX wieku na południu Stanów Zjednoczonych w Nowym Orleanie jako połączenie muzyki zachodnioafrykańskiej i europejsko-amerykańskiej. Stanowi połączenie muzyki ludowej, artystycznej i rozrywkowej. Wybrana dyskografiaPrzypisyLinki zewnętrzneBilly Cobham właśc. William C. Cobham (ur. 16 maja 1944 r. w Panamie) – amerykański perkusista jazzowy, kompozytor i lider zespołu. Zdobył rozgłos na przełomie lat 60. i 70., gdy nawiązał współpracę z trębaczem jazzowym Milesem Davisem a zwłaszcza z występów w The Mahavishnu Orchestra. Wywarł wpływ na wielu muzyków młodszej generacji.
Jimi Hendrix, właśc. James Marshall Hendrix (ur. 27 listopada 1942 w Seattle w stanie Waszyngton w USA, zm. 18 września 1970 w Londynie w Anglii) – amerykański gitarzysta, wokalista, kompozytor, autor tekstów.
Czy wiesz że...? beta Fender (Fender Musical Instrument Corporation, początkowo Fender Electric Instrument Manufacturing Company) – firma produkująca gitary elektryczne, basowe, akustyczne, wzmacniacze, struny oraz akcesoria muzyczne. Założona w 1946 roku, jako pierwsza wprowadziła do masowej produkcji gitarę elektryczną z litym korpusem oraz elektryczną gitarę basową.
Jaco Pastorius, właściwie John Francis Anthony Pastorius III (ur. 1 grudnia 1951 w Norristown w Pensylwanii, zm. 21 września 1987 w Fort Lauderdale) – amerykański muzyk, kompozytor, piosenkarz, solista oraz multiinstrumentalista, wirtuoz gitary basowej. Znany z występów w grupach muzycznych Weather Report, Blood, Sweat and Tears, The Temptations i The Supremes. Określany jako Jimi Hendrix gitary basowej, bowiem – podobnie jak Hendrix gitarę elektryczną, a John Coltrane saksofon – Pastorius zrewolucjonizował grę i brzmienie gitary basowej.
Richard Bona (ur. 28 października 1967 w Minta w Kamerunie) – multiinstrumentalista, gitarzysta basowy, perkusista i wokalista. Były członek Pat Metheny Group.
Dennis Chambers (ur. 9 maja 1959) – amerykański muzyk i instrumentalista, perkusista. Naukę gry na instrumencie rozpoczął w wieku czterech lat. Chambers współpracował z takimi wykonawcami jak John Scofield, Carl Filipiak, Steely Dan, Carlos Santana, Parliament/Funkadelic, John McLaughlin, Mike Stern, CAB, Greg Howe, Victor Wooten, Bireli Lagrene oraz Dominique Di Piazza.
Marcus Miller, właśc. William Henry Marcus Miller Jr. (ur. 14 czerwca 1959 w Brooklynie) – amerykański muzyk, kompozytor, aranżer i multiinstrumentalista, grający przede wszystkim na gitarze basowej.
BOSS jest oddziałem Roland Corporation, japońskiego koncernu specjalizującego się w produkcji sprzętu muzycznego oraz akcesoriów. Firma jest popularna dzięki palecie kompaktowych efektów przeznaczonych dla gitarzystów i basistów. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
