Mikołaj I Opawski - Polski Serwis Naukowy

Mikołaj I opawski (Przemyślida) (ur. ok. 1255, zm. 25 lipca 1318), książę opawski w latach 1269-1278, 1281-1289, 1306-1308 (dowodnie), na zamku Plumlov na Morawach 1311-1318.

Mikołaj I był synem z pozamałżeńskiego związku pomiędzy królem czeskim Przemysłem Ottokarem II i Agnieszką z Kuenringu, będącą damą dworu legalnej żony władcy Małgorzaty Babenberskiej.

Na życzenie ojca w 1260 został legitymizowany przez papieża Aleksandra IV, jednak bez prawa do następstwa tronu. W 1269 osadzony przez Przemysła Ottokara na ziemi opawskiej z głównymi miejscowościami Opawą i Hradcem nad Morawicą, aktywnie wspierał politykę ojca.

Wacław Przemyślida (ur. ok. 1290, zm. 1367). Wacław był drugim pod względem starszeństwa synem księcia opawskiego Mikołaja I i Adelajdy lub Justyny Habsburg. Niewiele wiadomo o tym księciu. Na mocy bulli papieża Jana XXII z 1324 został kanonikiem kościołów w Pradze i Ołomuńcu. W 1367 zgłosił pretensje przy podziale księstwa opawskiego, w związku z czym otrzymał 200 grzywien srebra.

Kraków – i pod względem powierzchni. Jedno z najstarszych miast Polski, o ponad tysiącletniej historii. Kraków posiada wartościowe zabytki architektury, działa w nim wiele instytucji i placówek kulturalnych.

W 1278 uczestniczył w przegranej przez Czechy bitwie pod Suchymi Krutami, gdzie dostał się do węgierskiej niewoli. W zamknięciu Mikołaj przebywał do 1281, kiedy to udało mu się powrócić do kraju i objąć na powrót księstwo opawskie. Niestety na skutek zatargu z wdową po Przemyśle Ottokarze Kunegundą prawa Mikołaja do Opawszczyzny zostały podważone i 1286 ostatecznie otrzymał tylko księstwo od Wacława II na trzy lata.

Głubczyce (, niem. Leobschütz, czes. Hlubčice) – miasto w woj. opolskim nad rzeką Psiną, w powiecie głubczyckim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Głubczyce.

Bolesław (Bolko) III Rozrzutny (Hojny) (ur. 23 marca 1291, zm. 21 kwietnia 1352) – książę na Legnicy, Brzegu i Wrocławiu w latach 1296-1311 (samodzielne rządy od 1306, formalnie razem z młodszymi braćmi), 1306-1307 w Kaliszu, 1308-1311 w Opawie, od 1311 książę brzeski, 1312-1342 legnicki, 1323-1338 w Namysłowie, od 1329 dziedziczny lennik czeski.

W latach następnych Mikołaj rozpoczął karierę na dworze Wacława II w Pradze, dzięki czemu otrzymał funkcję marszałka (do 1294), a w 1294 lub 1295 został starostą krakowskim, a potem też na krótko i wielkopolskim.

Na wieść o śmierci Wacława III Mikołaj powrócił do księstwa opawskiego, gdzie uzyskał śluby wierności ze strony miast Opawy, Karniowa, Bruntala i Głubczyc. Nabytek okazał się jednak nietrwały, gdyż w 1308 nowy król czeski Jan Luksemburski zastawił Opawszczyznę Bolesławowi III Rozrzutnemu, księciu brzesko-legnickiemu. W prawdzie w 1311 dzięki pożyczce w wysokości 8000 grzywien Mikołaj umożliwił swojemu suwerenowi wykup księstwa z rąk Piastowicza, lecz po raz kolejny zawiódł swoje nadzieję, gdyż za wierną służbę otrzymał tylko od Jana zamek Plumlov w południowych Morawach.

Księstwo Legnickie (niem. Herzogtum Liegnitz) - dawne księstwo śląskie ze stolicą w Legnicy, istniejące w latach 1248-1675,a jako jednostka administracyjna Cesarstwa do roku 1742.

Czechy (. Na powierzchni 78 866 km² żyje ponad 10,5 mln osób, z czego 94% to Czesi. Obowiązuje czterostopniowy podział administracyjny – na 14 krajów, 204 gminy III stopnia, 384 gminy II stopnia oraz 5661 gmin I stopnia.

Mikołaj I był żonaty od 8 lutego 1285 z siostrzenicą Rudolfa Habsburga Adelajdą lub Justyną, z którą to doczekał się trzech synów: późniejszego księcia opawskiego i raciborskiego Mikołaja II (zm. 1365), kanonika praskiego Wacława (zm. 1367) i Jana (zm. 1325), o którym brak bliższych informacji.

Jan I Luksemburski, Jan Ślepy (czes. Jan Lucemburský, niem. Johann von Luxemburg) (ur. 10 sierpnia 1296, zm. 26 sierpnia 1346) – syn cesarza rzymsko-niemieckiego Henryka VII, od 1309 hrabia Luksemburga, od 1310 król Czech, w latach 1310-1335 tytularny król Polski.

Wielkopolska (łac. Polonia Maior) – kraina historyczna w środkowej i zachodniej Polsce, na Pojezierzu Wielkopolskim i Nizinie Południowowielkopolskiej, w dorzeczu środkowej i dolnej Warty; obejmuje Kaliskie i Poznańskie; Krajna i Pałuki są częścią historycznej ziemi kaliskej.

Mikołaj I opawski zmarł 25 lipca 1318 i został pochowany w kościele św. Jakuba w Brnie.