Mikołaj Mikołajewicz Romanow - starszy

Mikołaj Mikołajewicz Romanow (starszy)

Mikołaj Mikołajewicz Romanow (starszy) (ur. 8 września/27 lipca 1831, w Carskim Siele, obecnie Puszkin - zm. 13 lub 25 kwietnia 1891, w Ałupka na Krymie) – wielki książę, generał adiutant - 1856, generał feldmarszałek - 1878. Trzeci syn cara Mikołaja I i carycy Aleksandry Fiodorowny, urodzonej jako Charlotta - księżniczka pruska. Jego starszymi braćmi byli: car Aleksander II i wielki książę Rosji Konstanty Mikołajewicz.

Charlotta Pruska, Fryderyka Luisa Charlotta Wilhelmina Hohenzollern ([ur. 13 lipca 1798 w podberlińskim pałacu Charlottenburg, zm. 1 listopada 1860 w Carskim Siole) - królewna pruska, od 1825 caryca Rosji jako żona cara Mikołaja I, znana jako Aleksandra Fiodorowna.

Mikołaj I Pawłowicz (ros. Николай I Павлович) (ur. 6 lipca 1796 w Carskim Siole, zm. 2 marca 1855 w Sankt Petersburgu) – cesarz Rosji od 26 grudnia 1825 (koronowany na cesarza 22 sierpnia 1826 roku), król Polski od 1825 (koronowany na króla Polski 24 maja 1829 roku, zdetronizowany przez polski Sejm w 1831), brat Aleksandra I (1777-1825), trzeci syn Pawła I (1754-1801), z dynastii Romanowów. Nazywany Mikołajem I Pałkinem.

Uczył się w I Korpusie Kadetów. W służbie wojskowej od 1851 w konnym pułku lejb-gwardii. Od 1852 dowódca brygady, od 1856 dowódca Dywizji Kawalerii Gwardii. Od 1852 (faktycznie od 1856 do 1891) generalny inspektor jednostek inżynieryjnych. Od 1855 członek Rady Państwa. Od 1859 dowódca Rezerwowego Korpusu Kawalerii Gwardii, a od 1861 dowódca Samodzielnego Korpusu Kawalerii Gwardii. Od 1861 do 1880 dowódca Wojsk Kawalerii Gwardii, dowódca Petersburskiego Okręgu Wojskowego jednocześnie w latach 1864-1891 generalny inspektor kawalerii.

Aleksander II Nikołajewicz (ros. Александр II Николаевич) (ur. 29 kwietnia 1818 w Moskwie, zm. 13 marca 1881 w Sankt Petersburgu) – cesarz Wszechrusi w latach 1855-1881, syn Mikołaja I (1825-1855) z dynastii Romanowów i Charlotty Hohenzollern (1798-1860), księżniczki pruskiej, która po przejściu na prawosławie nosiła imię Aleksandry Fiodorowny.

Czarnogóra ( – państwo w Europie Południowej. Leży na wybrzeżu Morza Adriatyckiego i graniczy z Serbią, Kosowem, Chorwacją, Bośnią i Hercegowiną oraz Albanią.

W czasie wojny rosyjsko-tureckiej (1877-1878) naczelny dowódca Armii Dunajskiej. Nie posiadał zdolności dowódczych, tym samym jego wpływ na działania wojenne nie był pozytywny. Od 1880 ciężko chory, tym samym nie odegrał większej roli w państwie.

Małżeństwo i potomstwo

Mikołaj Mikołajewicz wbrew swojej woli poślubił swoją kuzynkę Aleksandrę Oldenburg, która po przejściu na prawosławie przyjęła imię Aleksandry Piotrowny (1838-1900). Jej babką ze strony ojca była córka cara Pawła I. Ślub miał miejsce w Sankt Petersburgu, 6 lutego 1856. Małżeństwo to nie należało do udanych, ponieważ para znacznie się od siebie różniła. Mikołaj i Aleksandra mieli dwóch synów:

Paweł I Piotrowicz, Павел I Петрович (ur. 1 października 1754 w Sankt Petersburgu, zm. 23 marca 1801 tamże) – cesarz Rosji w latach 1796 - 1801, wielki mistrz Zakonu Maltańskiego 1799-1801, syn Katarzyny II. Uznany przez Piotra III. Jego pierwszą żoną była Wilhelmina Luiza Hessen-Darmstadt (1755-1776), a drugą Zofia Dorota Wirtemberska (1759-1828).

Milica Czarnogórska (ur. 14 lipca 1866 w Cetinje, Czarnogóra; zm. 5 września 1951 w Aleksandrii, Egipt), księżniczka Czarnogóry, wielka księżna Rosji.

wielkiego księcia Mikołaja Mikołajewicza (młodszego) (1856–1929), męża Anastazji - księżniczki czarnogórskiej,

wielkiego księcia Piotra Mikołajewicza (1864–1931), męża Milicy - młodszej siostry Anastazji.

Cztery lata po zawarciu małżeństwa, Mikołaj zaczął romansować z Katarzyną Czisłową, tancerką w teatrze Krasnoje Sieło. Mikołaj nie ukrywał tego związku i miał z niego pięcioro dzieci:

Konstanty Mikołajewicz Romanow (ros. Константин Николаевич) (ur. 21 września 1827 w Petersburgu, zmarł 29 stycznia 1892 w Pawłowsku) – wielki książę Rosji, generał-admirał 1831.

Mikołaj Mikołajewicz Romanow (młodszy) (ur. 6 listopada 1856 w Sankt Petersburgu, zm. 5 stycznia 1929 w Antibes) – wielki książę, generał kawalerii, generał adiutant, głównodowodzący armii rosyjskiej podczas I wojny światowej.

Olgę Nikołajewną Nikołajewą (1868-1950), żonę księcia Michała Cantacuzene,

Włodzimierza Nikołajewicza Nikołajewa (1873-1942),

Katarzynę Nikołajewną Nikołajewą (1874-1940),

Mikołaja Nikołajewicza Nikołajewa (1875-1902),

Galinę Nikołajewną Nikołajewą (1877-1878).

Wikimedia Commons ma galerię ilustracji związaną z tematem:
Mikołaj Mikołajewicz Romanow (starszy)

Bibliografia

Bolszaja Sowietskaja Encykłopedija t. 18 Moskwa 1974