Mikołaj Oborski - Polski Serwis Naukowy

Zapoznaj się również z: Mikołaj Stanisław Oborski - jezuita.

Mikołaj Oborski herbu Pierzchała vel Roch (ur. 1611, zm. 16 kwietnia 1689 w Krakowie), biskup sufragan krakowski. Był synem Jana, dziedzica na Łukowcu w Ziemi Czerskiej i Anny z Olędzkich oraz bratankiem biskupa Tomasza Oborskiego.

Święta Kinga, Kunegunda (ur. Ostrzyhom, 5 marca 1234, zm. 24 lipca 1292) – córka króla Węgier Beli IV i Marii Laskariny oraz siostra bł. Jolanty, święta Kościoła katolickiego

Uniwersytet Jagielloński (historyczne nazwy: łac. Studium Generale, Akademia Krakowska, Szkoła Główna Koronna, Szkoła Główna Krakowska, Uniwersytet Krakowski) (łac. Universitas Jagellonica Cracoviensis) – najstarsza polska szkoła wyższa, jeden z najstarszych uniwersytetów na świecie, mieszczący się w Krakowie.

Studiował na Akademii Krakowskiej, następnie w Rzymie, gdzie w 1636 r. otrzymał święcenia kapłańskie, a następnie został doktorem praw. Kanonik chełmiński, krakowski od roku 1636, a od 1651 r. kanonik poznański. W roku 1655 nadzorował wywiezienie z Krakowa zbiorów skarbca katedralnego, od 1657 r. administrator diecezji krakowskiej i księstwa siewierskiego.

Kraków – i pod względem powierzchni. Jedno z najstarszych miast Polski, o ponad tysiącletniej historii. Kraków posiada wartościowe zabytki architektury, działa w nim wiele instytucji i placówek kulturalnych.

Barok (z por. barroco – "perła o nieregularnym kształcie", lub z fr. baroque – "bogactwo ozdób") – główny kierunek w kulturze środkowo i zachodnioeuropejskiej, którego trwanie datuje się na zakres czasowy od końca XVI wieku do XVIII wieku. Barok obejmował wszystkie przejawy działalności literackiej i artystycznej, a także filozofię i architekturę. U jego podstaw leżał sprzeciw wobec renesansowego klasycyzmu, głęboka religijność, mistycyzm i egzystencjalny niepokój.

W 1658 r. został biskupem sufraganem krakowskim. Konsekrował 193 kościoły, wyświęcił blisko 3 tysiące księży. Witał w imieniu kapituły krakowskiej króla Michała Korybuta Wiśniowieckiego, w 1676 r. chrzcił córkę króla Jana III Sobieskiego Teresę Kunegundę. Uczestniczył w procesach beatyfikacyjnych Szymona z Lipnicy, księżnej Salomei, księżnej Kingi i biskupa krakowskiego Wincentego Kadłubka.

Błogosławiona Salomea (ur. 1211 lub 1212, zm. 17 listopada 1268) – księżniczka polska, żona Kolomana, króla Rusi Halickiej, klaryska, dziewica i błogosławiona Kościoła rzymskokatolickiego.

Epitafium (z gr. ἐπιτάφιος epi-taphios, "nad grobem", "na kamieniu nagrobnym") – napis umieszczony na nagrobku lub pomniku upamiętniający zmarłego, jak również sam pomnik w postaci ozdobnej płyty lub tablicy z napisem ku czci zmarłego, najczęściej nie w miejscu pochówku, lecz w innym związanym z daną osobą, np. w kościele, na ścianie, filarze lub posadzce.

Katedrze wawelskiej podarował barokową monstrancję, zdobiący ją krzyżyk wg tradycji niegdyś był własnością królowej Anny Jagiellonki. Z jego funduszy odnowiono także relikwiarz na rękę św. Stanisława.

Pochowany został w katedrze wawelskiej, gdzie do dziś znajduje się barokowe epitafium z portretem biskupa.