|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Instrukcja negocjacyjna, która formalnie rozpocznie starania o wstąpienie Polski do wiodącej europejskiej organizacji astronomicznej ESO, ma powstać w ciągu 30 dni - informuje Polskie Towarzystwo Astronomiczne po spotkaniu z przedstawicielami Ministerstwa Nauki i Szko... Pozostałości rzymskiej łaźni sprzed około 1600 lat odkryto podczas przygotowań do budowy nowej linii wodociągowej do Jerozolimy w środkowym Izraelu - informuje serwis internetowy Israel National News.Odkrycia dokonano podczas wykopalisk prowadzon... Mechanizmy tworzenia się komet a nawet pochodzenie ziemskich oceanów - to zagadki, których rozwiązanie może przynieść obserwacja wody, wyparowującej z jąder komet. Zajmuje się tym m.in. grupa polskich astronomów, wykorzystujących kosmiczny teleskop Herschela. Kosmiczne Obserwator... W dniach 5 - 8 lipca 2012 r. w Göteborgu, Szwecja, odbędzie się konferencja pt. "Fluorescencyjne biomolekuły i ich części składowe - opracowywanie i zastosowania".
Naukowcy od dawna polegają na technikach fluorescencyjnych w rozszyfrowywaniu podstawowych cech strukturalnych, splotowych i rozpozna... Wspólne prace badawczo-rozwojowe przede wszystkim w dziedzinie cloud computingu będą prowadzili studenci, naukowcy i specjaliści Politechniki Wrocławskiej i IBM Research Hajfa. List intencyjny w tej sprawie podpisano na początku kwietnia we Wrocławiu.Specja...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 MilaCzy wiesz że...? Nawigacja – dział wiedzy zajmujący się określaniem bieżącego położenia oraz drogi do celu dla statków, pojazdów i innych przemieszczających się obiektów. Wykaz ten zawiera pozaukładowe jednostki miary, czyli jednostki nie należące do układu SI. Pojęcie bywa także używane do określenia jednostek nie należących do żadnego układu jednostek miar, albo nie należących do rozpatrywanego układu jednostek miar. 
 Mila – dawna jednostka długości o różnej wartości, zależnej od rejonu i okresu. Nazwa pochodzi z łac. mille – tysiąc. Początkowo mila oznaczała 1000 kroków podwójnych. Mila morska (NM, nautical mile – NM, International Nautical Mile – INM) – jest jednostką odległości stosowaną w nawigacji morskiej. Jest to długość łuku południka ziemskiego odpowiadająca jednej minucie kątowej koła wielkiego. W rzeczywistości ze względu na kształt kuli ziemskiej (Geoida) długość łuku 1 minuty kątowej jest różna w zależności od szerokości geograficznej, dlatego umownie przyjęto długość uśrednioną.
Metr to jednostka podstawowa długości w układach: SI, MKS, MKSA, MTS, oznaczenie m. Metr został określony 26 marca 1791 roku we Francji, ze względu na potrzebę korzystania z dziesiętnego systemu miar[potrzebne źródło]. W myśl definicji zatwierdzonej przez XVII Generalną Konferencję Miar i Wag w 1983 jest to odległość, jaką pokonuje światło w próżni w czasie 1/299 792 458 s. W Polsce w użyciu pozostała jedynie mila morska w nawigacji. mila morska = 1,852 km Niektóre inne: PorównanieZobacz też Zobacz hasło mila w Wikisłowniku
Przypisy
Krok jest pozaukładową jednostką miary długości stosowaną od starożytności (passus). Jest to długość podwójnego kroku, czyli odległość między kolejnymi śladami jednej stopy. Ponieważ marsz zaczynamy prawą nogą, liczymy liczbę postawień lewej nogi.
Mila pruska - miara odległości równa 7532,48 metrom. Używana była w Prusach, również na ziemiach polskich pod zaborem pruskim jako miara pocztowa, tzw. mila pocztowa.
Czy wiesz że...? beta Mila wrocławska, używana we Wrocławiu, a od 1630 roku oficjalnie na całym Śląsku, jednostka długości równa 11 250 łokciom, czyli miała około 6 700 metrów.
Jednostka miary wielkości fizycznej lub umownej – określona miara danej wielkości służąca za miarę podstawową, czyli wzorzec do ilościowego wyrażania innych miar danej wielkości metodą porównania tych miar, za pomocą liczb. Wartość liczbową takiej miary wzorcowej przyjmuje się umownie (w danym układzie jednostek miar), jako równą jedności, stąd jej nazwa – jednostka miary. Konkretne wartości wielkości można przedstawiać zarówno wielokrotnościami, jak i ułamkami jednostek, a same wartości, o ile to możliwe, mogą być zarówno dodatnie, jak i ujemne.
Łacina (łac. lingua Latina, język łaciński) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym. Łacina była językiem ojczystym Rzymian. Stała się z czasem językiem urzędowym całego Imperium Rzymskiego, wypierając inne wcześniej używane na tym obszarze języki (takie jak oskijski czy umbryjski). Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
