|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Gdyby Polska przegrała Bitwę Warszawską, zostałaby opanowana przez komunistów już w 1920 r., a nie dopiero w 1945 r. Ocaliliśmy także Europę, ponieważ rewolucja bolszewicka nie zatrzymałaby się tylko na granicy Polski - uważa historyk prof. Tomasz Nałęcz.Bi... Ponad 3 tys. zwiedzających w ciągu 2 tygodni obejrzało wystawę "OSIEMNASTA... bitwa, która zmieniła losy świata" przygotowaną przez Muzeum Historii Polski z okazji 90. rocznicy Bitwy Warszawskiej i dostępną od 15 sierpnia w pawilonie przed Pałac... Bitwa Warszawska z 1920 r. była perfekcyjnym popisem taktycznym Wojska Polskiego, który uratował Polskę i Europę przed terrorem bolszewickiej organizacji Czeka - uważa znany francuski historyk i sowietolog Alain Besancon, który gościł w Warszawie.Besancon brał udział w pols... "Truizmem stało się już twierdzenie, że współczesna gospodarka opiera się na wiedzy. Jest oczywiste, że tylko regiony potrafiące zapewnić swoim mieszkańcom realizację takich właśnie potrzeb, mają szansę stać się motorami rozwoju i atrakcyjnym... Zwyrodnienie plamki żółtej związane z wiekiem (AMD) jest główną przyczyną utraty wzroku po 50. roku życia. Cierpi na nie 1 milion Polaków, ale wielu dowiaduje się o tym zbyt późno, bo nie bada regularnie swoich oczu - alarmują lekarze. Specjaliści w dziedz...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 MiliduchCzy wiesz że...? Książę – tytuł monarchów państw nie będących królestwami, tytuł feudalny władców wielkich jednostek terytorialnych w ramach monarchii, podległych królowi lub cesarzowi, tytuł członków rodziny monarchy i tytuł arystokratyczny. Jego źródłosłów związany jest ze staropolskim słowem kniądz (ksiądz), staroruskim kniaź, czeskim knieze czy południowosłowiańskim knez. Książę różnił się od króla tym, że nie był koronowany. Książę może władać lub być właścicielem księstwa. Na terenie pogańskiej Słowiańszczyzny wyraz książę oznaczał po prostu władcę terytorialnego lub plemiennego, bez jakiegokolwiek odniesienia do godności chrześcijańskich książąt (princepsów, duksów), królów (reksów) i cesarzy (cezarów, imperatorów). Henryk Łowmiański (ur. 22 sierpnia 1898 w Daugadzie k. Wiłkomierza, zm. 4 września 1984 w Poznaniu) – polski historyk, mediewista, autor m.in. monumentalnych Początków Polski (w sześciu tomach, tom VI wydano już po śmierci autora). Miliduch – książę serbołużyckiego związku plemiennego. Jednoczył plemiona serbskie. Zginął w bitwie z Frankami w 806 roku. Wspomina o nim Chronicon Moissiacense (...wtedy to został zabity Miliduch, król zarozumiały, który rządził u Serbów..., Milito, rex superbus, qui regnabat in Siurbis) oraz Einhardi annales (in qua expeditione Miliduoch Sclavorum dux interfectus est... - w której to wyprawie Miliduch, książę słowiański został zabity). Użyte w pierwszym przypadku łacińskie rex, czyli król, jest przesadzone, ale stanowi zapewne nobilitację męża, któremu udało się zjednoczyć plemiona serbskie oraz stanąć na ich czele. Chronicon Moissiacense - anonimowa średniowieczna kronika (kompilacja) znaleziona w klasztorze benedyktyńskim w Moissac, ale powstała prawdopodobnie w katalońskim klasztorze w Ripolli. Napisana pod koniec X wieku a odnosząca się do czasów Karola Wielkiego. Źródło do wczesnośredniowiecznej historii Francji, Niemiec (Franków) i Słowian oraz Basków. Obecnie przechowywana w Bibliothèque nationale de France.
Frankowie(łac. gens Francorumlub Franci) - to nazwa zbiorcza określająca zachodniogermańską federację plemion, u swoich, uchwytnych źródłowo, początków, tj. w III w. n.e., zamieszkującą tereny na północ i wschód od dolnego Renu. Między trzecim, a piątym wiekiem część Franków najeżdżała terytorium Rzymu, gdy inna część weszła w skład rzymskich wojsk w Galii. Tylko Frankowie saliccy utworzyli królestwo na terenach rzymskich. Pod wodzą rodzimej dynastii Merowingów podbili niemal cała Galię. Pod władzą Karolingów państwo to stałą się wiodącą siłą chrześcijańskiego Zachodu. Jego rozpad dał początek dwóm wiodącym siłom średniowiecza: królestwu Francji i państwu niemieckiemu. Zobacz teżLinki zewnętrznePrzypisy
Król – tytuł osoby sprawującej najwyższą władzę w państwie o ustroju monarchicznym; władca przeważnie koronowany w specjalnym obrzędzie; najpowszechniej występujący tytuł monarszy. Słowo Król w języku polskim i innych językach pochodzi od imienia Karola Wielkiego. Czeski Král, litewski karalius, ros Король itd.
Serbołużyczanie – Łużyczanie, Serbowie łużyccy, nazwa własna: grnłuż. (Łužiscy) Serbja, dlnłuż. (Łužyske) Serby, nazwa niemiecka: Sorben i Wenden (ta ostatnia dotyczy głównie Dolnołużyczan) – słowiański naród zamieszkujący Łużyce, ziemie leżące na terytorium Niemiec. Historycznie Łużyce obejmują także niewielkie fragmenty terytorium Polski i Czech.
Czy wiesz że...? beta Annales Regni Francorum (Roczniki Królestwa Franków) - Kronika spisywana od 794 na dworze władców karolińskich przez królewskich kapelanów i notariuszy. Obejmuje lata 741- 829 i stanowi jedno z głównych źródeł do historii tego okresu. Jej kontynuacją są roczniki zwane Annales Bertiniani. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
