Militaria - Polski Serwis Naukowy

Ten artykuł dotyczy przedmiotów związanych z wojskiem. Zapoznaj się również z: Siły zbrojne.

Mundury ułanów Księstwa Warszawskiego

Militaria – wszelkiego rodzaju historyczne i kolekcjonerskie przedmioty związane z wojskiem i w niewielkim zakresie z dziedziną niewojskową (np. broń myśliwska).

Niezbędnik – zestaw składający się z łyżki, noża, widelca lub łyżki i widelca, skonstruowany tak, że sztućce te składają się w jedną całość lub są przymocowane do siebie na stałe. Zestaw może zawierać również otwieracz do konserw i butelek. Używany najczęściej przez żołnierzy, harcerzy, turystów i miłośników survivalu.

Broń biała - rodzaj broni służących do walki wręcz, a nie do miotania pocisków za pomocą energii chemicznej (broń palna) lub zakumulowanej energii mechanicznej (broń miotająca).

Do militariów zalicza się broń, sprzęt i oporządzenie oraz umundurowanie albo ich kopie lub repliki odtworzone na podstawie źródeł historycznych.

Katana z XVI lub XVII wieku

Na broń składają się zarówno broń zaczepna jak i ochronna od najmniejszych pistoletów (broń palna krótka i długa), karabinów, granatników, po broń artyleryjską. Militaria to również amunicja i oporządzenie broni. W grupie tej mieści się też broń myśliwska. Broń sieczna należąca do białej broni to miecze, rapiery, pałasze szable, szpady, bagnety, i in. (również starsze: ręczne puszki, hakownice, bombardy).

Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie – muzeum w Warszawie, prezentujące zbiory poświęcone historii wojskowości, oraz historii Polski, zlokalizowane przy Al. Jerozolimskich 3. Jest ono drugim co do wielkości muzeum Warszawy.

Broń artyleryjska - rodzaj broni palnej, strzelającej pociskami wypełnionymi różnego rodzaju materiałami wybuchowymi (z wyjątkiem pocisków przeciwpancernych zwykłych i podkalibrowych), przeznaczony do niszczenia siły żywej, sprzętu bojowego oraz burzenia urządzeń i umocnień fortyfikacyjnych i obronnych przeciwnika. Przyjmuje się umownie, że obejmuje broń palną o kalibrze większym niż 20 mm (poniżej tej granicy mamy o czynienia z bronią strzelecką).

Sprzęt techniczny związany jest z funkcjonowaniem wojska, a zalicza się do niego ciężki sprzęt bojowy (pojazdy, lotnictwo, broń pancerna), urządzenia łączności (polowe telefony, radiostacje, dalekopisy), sprzęt saperski, medyczny, optyczny i kwatermistrzowski.

Umundurowanie i oporządzenie żołnierskie były ściśle związane z człowiekiem-żołnierzem, do którego należały. To zarówno ubranie, które nosił, z wszelkimi naszywkami i częściami charakterystycznymi dla danej formacji (orły, kokardy, naramienniki, czapki, sznury, klamry), jak i naczynia, sztućce, plecaki, mapniki, maski p.gaz., saperki, i in.

Szpada - broń biała służąca wyłącznie do kłucia, powstała w XVII wieku na zachodzie Europy w wyniku przekształcania ówczesnego rapiera (białej broni kłującej).

Amunicja – ogół rakiet, nabojów artyleryjskich, min, bomb lotniczych, torped, bomb głębinowych, granatów ręcznych oraz naboje do broni strzeleckiej.

Militaria są obiektem zainteresowania zarówno kolekcjonerów prywatnych, jak i państwowych. Państwo gromadzi i eksponuje swoje zbiory militariów w muzeach. W Polsce pokaźne zbiory militariów zgromadziły m.in. Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie, Muzeum im. Orła Białego w Toruniu czy Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie.

Miecz – biała broń sieczna, charakteryzująca się prostą głownią, zwykle obosieczną (badacze średniowiecza nie uznają pojęcia miecz jednosieczny odnoszącego się do zakrzywionych mieczy - miecz prosty może być tylko obosieczny - jednosieczne są kord, tasak i szabla) i otwartą rękojeścią. W zależności od typu, miecz trzymany był jedną ręką (większość mieczy) lub dwiema rękami. Do mieczy jednosiecznych zalicza się też japońską broń sieczną typu katana, z zakrzywioną jednosieczną głownią.

Bojowy sprzęt techniczny - uzbrojenie i wyposażenie sił zbrojnych dzielące się ogólnie na środki bojowe i środki pomocnicze. Do środków bojowych należą:

Źródło

Muzeum Wojska Polskiego, zbiory główne (pol.). [dostęp 28 lutego 2008].