Miltiades - Polski Serwis Naukowy

Miltiades

Miltiades Młodszy (gr. Μιλτιάδης, ok. 554 p.n.e. - 488 p.n.e.) to polityk i wódz ateński. Zwycięzca spod Maratonu, ojciec Kimona.

W latach 525-524 p.n.e. był archontem w Atenach. Około 516 p.n.e. wyruszył na czele niewielkiego, świetnie uzbrojonego oddziału na Chersonez, gdzie miał zabezpieczyć interesy Aten. Objął tam władze tyrańską po śmierci starszego brata Stesagorasa, następcy ich stryja Miltiadesa Starszego. Uczestniczył w perskiej wyprawie na Scytów około 513 p.n.e. Próbował nakłonić innego towarzyszącego Persom greckiego dowódcę, Histiajosa, by zniszczył pilnowany przez Greków most na Dunaju i uniemożliwił w ten sposób ucieczkę perskiej armii z ziem Scytów. Niektórzy historycy podważają tę relację wskazując na to, że perski król, który wycofał się przez niezniszczony most, nie odebrał Miltiadesowi władzy w Chersonezie.

Paros (gr. Πάρος) to wyspa na Morzu Egejskim, w archipelagu Cyklady, pow. 165 km², ok. 9600 mieszkańców (2002). W jej centrum wznosi się wysoki na 771 m Profitis Ilias (Marpessa), na którego południowym zboczu, niedaleko klasztoru Hagios Minas, znajduje się kamieniołom słynnego marmuru. Na Paros urodził się poeta Archiloch. 1,5 km na południe od Paros leży mała wyspa Antiparos. Paros jest dziś lubianą wyspą turystyczną.

Dunaj (łac. Danubius, ang. Danube, niem. Donau, słow. Dunaj, węg. Duna, chorw. Dunav, serb. i buł. Дунав, rum. Dunărea, ukr. Дунай gr. Ίστρος Istros) – po Wołdze druga co do długości rzeka w Europie.

Wziął udział w powstaniu jońskim przeciwko Persom, które wybuchło w 499 p.n.e. Gdy Persowie zdławili powstanie uciekł z Chersonezu i wrócił do Aten (493 p.n.e.). Stanął tam na czele ugrupowania antyperskiego. Sprzyjający Persji Alkmeonidzi oskarżyli go o tyranię w Chersonezie, ale został uniewinniony.

Talent - w starożytności jednostka miary - wagi i pieniądza. Służyła do odważania głównie złota lub srebra i równa była 60 minom. Masa t. zależała od lokalnych systemów pieniężnych, np. t. eubejskiego wynosiła 26,196 kg (Nowa encyklopedia powszechna PWN).

Gallipoli (tur. Gelibolu, w starożytności Chersonez Tracki) - półwysep na Morzu Egejskim u wejścia do cieśniny Dardanele prowadzącej na Morze Marmara.

W 490 p.n.e., gdy perska armia wyruszyła przeciwko Atenom, a on został wybrany jednym z 10 strategów. Przekonał Ateńczyków, by nie bronić się w mieście, tylko wyruszyć naprzeciw wrogom. Obie armie spotkały się na maratońskiej równinie na wschód od Aten. Po kilku dniach oczekiwania Miltiades przekonał archonta Kallimacha, zwierzchnika strategów, by zaatakować Persów. W dniu, w którym wojskami ateńskimi dowodził Miltiades, Grecy zaatakowali i pokonali liczniejszych Persów. Swój sukces Miltiades zawdzięczał zdecydowaniu i znajomości perskiej armii. Wdzięczni Ateńczycy wystawili mu posąg.

Scytowie – koczownicze ludy irańskie wywodzące się z obszarów pomiędzy Ałtajem a dolną Wołgą[potrzebne źródło], zamieszkujące od schyłku VIII lub od VII wieku p.n.e. północne okolice Morza Czarnego. Byli spokrewnieni z Sakami i Sarmatami.

Alkmeonidzi, jeden z najstarszych rodów arystokratycznych w Atenach, wywodzący swe legendarne pochodzenie od Alkmeona, prawnuka Nestora. Wygnani na pewien czas z kraju za znieważenie ołtarza bogini Ateny (tzw. zbrodnia Kilońska), powrócili do kraju, gdy jednemu z ich krewnych, Klejstenesowi, udało się obalić rządy tyranów w Atenach (510 przed Chr.). Na następnych dwóch generacjach wygasł ród Alkmeonidów, jednakże jeszcze dwaj najwięksi Ateńczycy wywodzili po matce ród swój od Alkmeonidów, mianowicie Perykles i Alcybiades.

Będąc bożyszczem ludu, Miltiades łatwo przekonał Ateńczyków, by ukarali wyspę Paros, która poddała się Persom bez walki. Oblężenie Paros w 489 p.n.e. zakończyło się jednak klęską. Wtedy zaatakowali polityczni przeciwnicy Miltiadesa i oskarżyli go o oszukanie ateńskiego ludu (Miltiades obiecywał łatwe zwycięstwo i łupy). Skazano go na ogromną grzywnę 50 talentów. Wkrótce potem Miltiades zmarł w więzieniu od rany odniesionej na Paros. Grzywnę spłacił jego syn Kimon.

Powstanie jońskie (499–494 p.n.e.) – rewolta państw greckich w Azji Mniejszej przeciwko Persji. Stłumione przez Dariusza I Wielkiego po zdobyciu Miletu w 494 p.n.e.

Przez starożytny . Należy jednak tutaj zauważyć że mieszkający na terenie Ukrainy Scytowie i Sarmaci znaleźli się już w V w. p.n.e. pod silnym wpływem kultury greckiej i zaangażowani w sprawy europejskie zaczęli mieć odrębną od reszty Irańczyków historię.